Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2015

Μπέρτολντ Μπρεχτ:"Η παρέλαση του Παλιού Καινούργιου" (Αφιερωμένο στους υποκριτές, μικροαστούς οπαδούς μιας "νέας"- μνημονιακής "αριστεράς"...

Μπέρτολντ Μπρεχτ:"Η παρέλαση του Παλιού Καινούργιου"
(Αφιερωμένο στους υποκριτές, μικροαστούς οπαδούς μιας "αριστεράς" βαθύτατα ξένης προς τον μαρξισμό, προς κάθε ριζοσπαστισμό και ταξική θεώρηση. Μια "αριστερά" παμπάλαιης ιστορικά κοπής, που παριστάνοντας το "νέο", καταντά με μοναδική ευκολία συστημική νεομνημονιακή δύναμη, αντικαθιστώντας την δυσάρεστη για τους μικροαστούς ταξική, αντισυστημική θεώρηση με την "αποενοχοποιητική" γιαυτήν κούφια αποσπασματική φιλανθρωπία, ή και ...ζωοφιλία, και "αντιφασιστική', "αντιρατσιστική"κλπ στόχευση, αλλά ...ως εκεί που χρησιμεύει αυτή για να μη δρα ταξικά και για να αποσιωπά πως τα μνημόνια, η κοινωνική εξαθλίωση, η ταξική εκμετάλλευση γεννούν από απόγνωση εξαθλιωμένων μικροαστικών μα και εργατικών απολίτικων μαζών, τον ναζιφασισμό, αν δεν υπάρξει δυνατό αντισυστημικό κίνημα, το οποίο αυτοί εκφυλίζουν... )

"Στεκόμουν πάνω σ’ ένα λόφο κι είδα το Παλιό να πλησιάζει, μα ερχόταν σα Νέο.
Σέρνονταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί και βρομούσε νέες μυρουδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει.
Η πέτρα που πέρασε κατρακυλώντας ήταν η νεότερη εφεύρεση.
Και τα ουρλιαχτά από τους γορίλες που βαράγανε τα στήθια τους συνθέτανε την πιο μοντέρνα μουσική.
Παντού μπορούσες να δεις τάφους ανοιχτούς που χάσκανε άδειοι καθώς το Νέο πλησίαζε την πρωτεύουσα.
Ολόγυρα στέκανε όσοι εμπνέονταν από τον τρόμο, κραυγάζοντας: Φτάνει το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς! Κι αυτοί που ακούγανε, τίποτα άλλο δεν ακούγανε από τις κραυγές τους,
Μα αυτοί που βλέπανε, βλέπανε αυτά που δεν φωνάζονταν.
Έτσι το Παλιό έκανε την εμφάνισή του σε Νέο μασκαρεμένο,
Και έφερε αλυσοδεμένο μαζί του το Νέο να το παρουσιάσει σαν Παλιό.Το νέο βάδιζε αλυσοδεμένο και ντυμένο με κουρέλια.
Αποκαλύπτονταν τα θεσπέσια μέλη του.
Κι η πομπή συνέχιζε να προχωράει μες τη νύχτα, μα αυτό που πήρανε για χάραμα ήταν το φως απ’ τις φωτιές στον ουρανό. Και η κραυγή: Φτάνει το Νέο, το Ολοκαίνουργιο, χαιρετήστε το Νέο, γίνεται και εσείς νέοι σαν και εμάς!..."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου