Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Οδυσσέας Ελύτης, «Ἄξιον Ἐστί»: Ήρθαν ντυμένοι “φίλοι” αμέτρητες φορές οι εχθροί μου....

Οδυσσέας Ελύτης «Τό Ἄξιον Ἐστί» Ψαλμός Ζ΄

Ήρθαν
ντυμένοι “φίλοι”
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.
Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους.
Έφεραν
το Σοφό, τον Οικιστή και το Γεωμέτρη,
Βίβλους γραμμάτων και αριθμών,
την πάσα Υποταγή και Δύναμη,
το παμπάλαιο φως εξουσιάζοντας.
Και το φως δεν έδεσε ποτέ με τη σκέπη τους.
Ούτε μέλισσα καν δε γελάστηκε το χρυσό ν’ αρχινίσει παιχνίδι∙
ούτε ζέφυρος καν, τις λευκές να φουσκώσει ποδιές.
Έστησαν και θεμελίωσαν
στις κορφές, στις κοιλάδες, στα πόρτα
πύργους κραταιούς κι επαύλεις
ξύλα και άλλα πλεούμενα,
τους Νόμους, τους θεσπίζοντας τα καλά και συμφέροντα,
στο παμπάλαιο μέτρο εφαρμόζοντας.
Και το μέτρο δεν έδεσε ποτέ με τη σκέψη τους.
Ούτε καν ένα χνάρι θεού στην ψυχή τους σημάδι δεν άφησε∙
ούτε καν ένα βλέμμα ξωθιάς τη μιλιά τους δεν είπε να πάρει.
Έφτασαν
ντυμένοι “φίλοι”
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου,
τα παμπάλαια δώρα προσφέροντας.
Και τα δώρα τους άλλα δεν ήτανε
παρά μόνο σίδερο και φωτιά.
Στ’ ανοιχτά που καρτέραγαν δάχτυλα
μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.
Μόνον όπλα και σίδερο και φωτιά.

Αριστοτέλης: "Η αρχική κοσμική ύλη είναι αγέννητος , άφθαρτος, αόριστος, άγνωστος καθ’ αυτήν..."

Σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, στο  «Μετά τα Φυσικά, 1049a.26, 1029a.20, 1036a.23», η αρχική κοσμική ύλη είναι αγέννητος , άφθαρτος, αόριστος, άγνωστος καθ’ αυτήν, νεκρά, άμορφος και έξωθεν  κινούμενη.
 
Τα τέσσερα  αρχικά κοσμικά στοιχεία των φιλοσόφων της κοσμολογικής περιόδου, και δη του Εμπεδοκλέους, είναι οι εκδηλώσεις της αρχικής κοσμικής ουσίας. Συμφώνως  με τον Αριστοτέλη, στο «Φυσικά,
 
192a.16, 192b.18», «Μετά τα Φυσικά, 1072b.3» η σκόπιμος κίνηση προκαλεί μορφοπλασματική ενέργεια, δια της οποίας η κοσμική ύλη μεταβαίνει εκ της δυνατότητας «δυνάμει» εις την πραγματικότητα «ενέργεια», δια της οποίας λαμβάνουνε υπόσταση τα πράγματα δια της επί της ύλης κυριαρχίας του Είδους (Ιδέα), όπερ αποτελεί την έννοια, την ουσία, τον τελικό σκοπό και την δύναμη, ήτις πραγματοποιεί τον σκοπό αυτόν. Στην Γη κυριαρχεί δύναμη δημιουργός των τελικών μορφών της ύλης, η Εντελέχεια (βλ. Αριστοτέλης «Μετά τα Φυσικά, 1092a.3, 1050a.22»), η οποία εξωτερικώς εκδηλώνεται κατά την σχέση των συστατικών στοιχείων προς άλληλα και εσωτερικώς ως ψυχή των έμβιων όντων.
 
Θρεπτική εις τα φυτά, αισθητική και κινητική στα ζώα και νοητική στον άνθρωπο, στον οποίο αθάνατος και θείος είναι ο ποιητικός νους, όστις προέρχεται, ως θείον δώρο, έξωθεν (θύραθεν) και είναι αληθώς θείος : είναι το καθαρό Λογικό, ο Νους. Ο θείος ούτος ξένος παρέχεται αφ’ εαυτού στον άνθρωπο, κατά την διάρκεια της ζωής και όταν το σώμα διαλύεται μετά την κυρίως ειπείν ζωή επιστρέφει προς τον καθολικό Νου, όστις είναι ο θεός και εν τω οποίο απορροφάται, κατά τον Αριστοτέλη στο «Περί ψυχής, 430a.17», «Περί γενέσεως και φθοράς, 736b.27»! Εν τη λειτουργία του σύμπαντος σκοπός της κοσμικής ύλης είναι το Είδος και του σώματος η ψυχή, ήτις είναι εντελέχεια η πρώτη σώματος φυσικού δυνάμει ζωή έχοντος. Ο Κόσμος είναι ενιαίο και καλώς διατεταγμένο σύνολο και μεταβαίνει ολονέν σε ανώτερα στάδια εξέλιξης.
 
 
Η προϊούσα αυτή εξέλιξη αποτελεί τον σκοπό της φύσεως, στον οποίο υπηρετούν όλοι οι επιμέρους σκοποί, διότι έκαστον ον δεν είναι μόνον σκοπός εαυτού, αλλά και μέσο προς πραγματοποίηση ανώτερων σκοπών, επί των οποίων πάλι στηρίζονται άλλοι έτι υψηλότεροι, ούτως ώστε πάντες συνεργάζονται προς πραγματοποίηση του ενός μεγάλου σκοπού, όστις είναι ο Κόσμος ως όλον. Ούτω ολόκληρο το σύμπαν αποτελεί ιεραρχία σκοπών, εν τη οποία τόσο και επί μέρους όσον και το όλον τελεί εις διαρκεί εξέλιξη προς αεί ανώτερους σκοπούς. Αλλά ποιος είναι ο ύψιστος και έσχατος σκοπός, προς τον οποίον κατατείνει ο Κόσμος ;;
 
Τούτο μανθάνουμε, λέγει ο Αριστοτέλης, εάν εξετάσουμε την σχέση Είδους και Ύλης κατά τα διάφορα στάδια της προς ανώτερους σκοπούς εξελίξεως. Η ύλη υποχωρεί ολονέν περισσότερο όσο ανώτεροι είναι οι εκάστοτε πραγματοποιούμενες μορφές! Συμβαίνει ότι και περί το έργο του καλλιτέχνη. Η ύλη από την οποία πλάττει τον ανδριάντα ή το άγαλμα, υποχωρεί αναλόγως προς το βαθμό της εμφανίσεως της μορφής/είδους/ιδέας, έως ότου δεν βλέπουμε πλέον εν τω μάρμαρο την ύλη, αλλά το καθαρό Είδος/Ιδέα/Μορφή!
thesecretrealtruth.blogspot.com

Παρασκευή, 18 Δεκεμβρίου 2015

Η ομοφυλοφιλία, ο Ένγκελς και οι σημερινοί «αριστεροί»…

τετάρτη, 16 δεκεμβρίου 2015

Η ομοφυλοφιλία, ο Ένγκελς και οι «αριστεριστές»… (KATAΠΛHKTIKO)

Του Θύμιου Παπανικολάου
Περιοδικό "Ρεσάλτο"

Είναι να γελάς με κάποιους «αριστερούς» οι οποίοι, εναγωνίως και δολίως, επιχειρούν να «τεκμηριώσουν» το πολιτικό ΔΙΚΑΙΩΜΑ της ομοφυλοφιλίας με τους κλασσικούς του μαρξισμού. 
Μη βρίσκοντας φυσικά γραφτά των κλασσικών υπέρ της ομοφυλοφιλίας ανατρέχουν, σκοπίμως δηλαδή δολίως, σε τεχνάσματα και αυθαιρεσίες που ταυτίζουν το «πολιτικό δικαίωμα» της ομοφυλοφιλίας με την ποινικοποίησή της και τη δίωξη.
Βεβαίως δεν αρκούνται σε αυτή την αναγωγή της δίωξης των ομοφυλοφίλων σε πολιτικό δικαίωμα αναγνώρισης της ομοφυλοφιλίας, αλλά επιχειρούν να συνδέσουν τη μαρξιστική κριτική εναντίον της αστικής οικογένειας με την πολιτική αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας: Τέτοια μικροαστική πονηράδα και κατεργαριά… 
Δόλια κατεργαριά διότι οι... κλασσικοί του μαρξισμού έχουν τελεσίδικα χαρακτηρίσει την ομοφυλοφιλία ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ καιΟΥΔΕΠΟΤΕ την αναγνώρισαν ως πολιτικό δικαίωμα… 

ΟΥΔΕΠΟΤΕ τέθηκε από το σοσιαλιστικό κίνημα το αίτημα του εμπλουτισμού του σοσιαλιστικού προγράμματος με την πολιτική αναγνώριση της ομοφυλοφιλίας. 

Η Οκτωβριανή Επανάσταση κατάργησε την ποινικοποποίηση και τη δίωξη των ομοφυλοφίλων, δεν κατοχύρωσε κανένα πολιτικό δικαίωμα και προγραμματική διεκδίκηση πολιτικής αναγνώρισης των ομοφυλοφίλων. 

Οι κλασσικοί του μαρξισμού δε υιοθέτησαν ΠΟΤΕ την ανόητη και αντιεπιστημονική άποψη της σημερινής νεοταξικής «αριστεράς»:Ότι δηλαδή η ομοφυλοφιλία είναι πολιτικό δικαίωμα και διεκδίκηση! 

Αντίθετα χαρακτήρισαν την ομοφυλοφιλία κοινωνική και ψυχολογική διαστροφή και ζήτημα ΕΝΤΕΛΩΣ «προσωπικό»…

Αυτή την άποψη διατυπώνει ο Ένγκελς στην περίφημη μελέτη του για την «καταγωγή της οικογένειας». 

Θεωρεί μάλιστα ότι οι αρχαίοι Έλληνες τιμωρήθηκαν με τη «διαστροφή της ομοφυλοφιλίας» για την καταπίεση που επέβαλαν στη γυναίκα. 

Ξέρουμε τι λένε για τον Ένγκελς κάποιες τραυματικές περιπτώσεις φιλελευθέρων μικροαστών: ότι είναι ένα «σεξιστικό γουρούνι»!

«Διαστροφή» επίσης χαρακτηρίζει την ομοφυλοφιλία ένα άλλο «σεξιστικό γουρούνι», ο Λένιν, σε μια δημοσιευμένη συνομιλία του με την Κλάρα Τσέτκιν, το 1920. 

Διαβάστε ένα παλιό μας κείμενο: Ομοφυλοφιλία και ο «αριστερός» ερμαφροδιτισμός 
ΕΔΩ: resaltomag.gr 

Βεβαίως αυτές τις απόψεις τις παρασιωπούν οι κατεργάρηδες της «αριστεράς» των «δικαιωμάτων» των γκέι… 

Επιχειρούν, όπως είπαμε και να εμφανίσουν, με ποικίλα ταχυδακτυλουργικά τεχνάσματα, τους κλασσικούς, ΥΠΕΡ των πολιτικών δικαιωμάτων των γκέι. 

Διαβάστε τις σύνθετες ταχυδακτυλουργίες τέτοιων κειμένων, εδώ: pandiera 

Θα τους στενοχωρήσουμε με ένα άκρως «ρατσιστικό»(!) κείμενο του Ένγκελς, βρίσκεται και αυτό, εδώ: resaltomag 

Επιστολή του Friedrich Engels στον Karl Marx για την ομοφυλοφιλία… 
Μάντσεστερ 22 Ιουνίου 1869 

Αγαπητέ Μαυριτανέ (Dear Moor), 

Δεν ξέρω αν ο καιρός σε εσάς είναι τόσο καλός όσο εδώ, αλλά η ημέρα έχει μικρύνει τόσο που πρέπει να ανάβουμε το γκάζι από τις 4 το απόγευμα. 

Και είναι εκνευριστικό να διαβάζεις και να γράφεις όταν δεν ξέρεις αν είναι μέρα ή νύχτα. 

Η Τάσι [Ελέανορ Ένγκελς]είναι πολύ ευδιάθετη. 

Σήμερα το πρωί όλη η οικογένεια πήγε για ψώνια και αύριο το απόγευμα θέλουν να πάνε στο θέατρο. 

Διάβασε το Χέρμαν και Δορωθέα[Γκαίτε]με κάποια δυσκολία εξ αιτίας της φλυαρίας αυτού του ειδυλιακού φιλισταίου. 

Τώρα τις έδωσα την νεότερη Εντα που περιέχει μερικές κάλές ιστορίες. 

Από την παλιότερη μπορεί να διαβάσει τα τραγούδια του Σίγκουρντ και της Γκαντρούν. 

Επίσης παίζει πιάνο με ενεργητικότητα. 

Μαζί ξαναδιαβάσαμε αυτόν τον Δανό τον Kjämpeviser. 

Ωστε αυτή είναι η επιτυχία του Γουλιέλμου. 

Η σερνικοθήλυκη και η εντελώς θηλυκή πλευρά των Λασσαλλιστών ενώθηκαν! 

Πραγματικά πέτυχε κάτι σημαντικό. 

Ο Σβάϊτσερ φυσικά θα επανεκλεγεί αν σκεφτεί κανείς την βιασύνη με την οποία έγινε η δουλειά -και για μια ακόμα φορά θα είναι ο εκλεκτός της γενικής προσπάθειας για απελευθέρωση. 

Ο Γουλιέλμος κρατάει μια έντονη σιωπή γιαυτό το γεγονός. 

Το Ουρανιοειδές βιβλίο [λογοπαίγνιο Uranus/Your anus] που μου έστειλες είναι ένα πολύ περίεργο κατασκεύασμα. 

Περιέχει πολύ ανώμαλες αποκαλύψεις. 

Οι παιδεραστές έχουν αρχίσει να μετριούνται μεταξύ τους και ανακάλυψαν ότι είναι δύναμη στο κράτος. 

Το μόνο που τους λείπει είναι η οργάνωση αλλά σύμφωνα με αυτή τη πηγή υπάρχει ήδη κρυφά. 

Και φυσικά μιας που έχουν ανθρώπους σε όλα τα παλιά και ακόμα και στα καινούργια κόμματα, από τον Ρόσινγκ ως τον Σβάϊτσερ,δεν μπορεί παρα να νικήσουν. 

Το σύνθημα θα είναι τώρα Guerre aux cons,paix aus trous-de-cul [πόλεμος στα αιδοία, ειρήνη στις κωλοτρυπίδες]. 

Εσύ και εγώ είμαστε τυχεροί που, λόγω ηλικίας, δεν έχουμε φόβο να πληρώσουμε σε είδος τους νικητές. 

Αλλά οι νέοι; 

Παρεπιπτόντως μονάχα στην Γερμανία ένας τύπος σαν αυτόν θα μπορούσε να εμφανιστεί δημόσια, να κάνει αυτές τις αισχρότητες θεωρία και να πει περάστε. 

Δυστυχώς ακόμα δεν έχει βρει το θάρρος να δηλώσει δημόσια ότι είναι τοιούτος και για τα μάτια του κόσμου πρέπει να λειτουργεί από μπροστά αν όχι να μπαίνει από μπροστά όπως είπε κάποτε κατά λάθος. 

Περιμένει μέχρι να ισχύσει ο νέος Ποινικός Κώδικας της Βόρειας Γερμανίας που αναγνωρίζει τα droits du cul [δικαιώματα της κωλοτρυπίδας] για να λειτουργήσει ανοιχτά.

Τότε τα πράγματα θα γίνουν δύσκολα για τους φουκαριάρηδες σαν εμάς, που πάμε από μπροστά και έχουμε μια παιδιάστικη μανία με τις γυναίκες. 

Αν μπορεί να χρησιμεύσει για κάτι ο Σβάιτσερ θα ήταν να μάθει από τον συγκεκριμένο κύριο λεπτομέρειες για τους παιδεραστές σε υψηλές θέσεις. 

Κάτι που δεν πρέπει να είναι δύσκολο μια που είναι δικός τους. 

Στο τέλος της βδομάδας ο Σόρλεμμερ θα πάει στην Γερμανία μέσω Γκρίμσμπυ και Ρόττερνταμ. 

Οι απεργίες στα εργοστάσια βαμβακιού σταμάτησαν σήμερα το πρωί όταν έφυγαν οι τύποι του Ολντχαμ. 

Έτσι η υπερπαραγωγή δεν συναντάει πια εμπόδιο. 

Τέλος. 
 
Χαιρετισμούς 
 
Δικός σου Φρίντριχ Ένγκελς 

Θα κλείσουμε με ένα μικρό σχόλιό μας, γραμμένο και αυτό παλιά, εδώ κι αυτό: resaltomag 

Συνοπτικά περί ομοφυλοφιλίας 
 
Στην πρωτόγονη εποχή, όταν οι άνθρωποι ζούσαν φυσικά ομοφυλοφιλία δεν υπήρχε. 
Το φύλο είναι η «φύση» του κάθε ατόμου, μια «φύση» που δεν την «επιλέγει» το άτομο. Οι σχέσεις των φύλων, όταν δεν επιδρούν παράγοντες που να τις αλλοιώνουν είναι απλές και καθαρές, είναι αυτό που καθορίζει η «φύση». 
Με το πέρασμα από την πρωτόγονη εποχή στην εποχή των«κοινωνιών» δημιουργήθηκαν και οι «όροι» που άρχισαν να επιδρούν καταλυτικά και στις φυσικές σχέσεις των ανθρώπων. Μπήκαμε πλέον σε περιόδους κοινωνικών εξαρτήσεων, ανταγωνισμού των ανθρώπων, εξουσιαστικών σχέσεων. Αυτά προκάλεσαν και απόσπαση του ανθρώπου από τη «φύση» του, ποικίλες παρεκκλίσεις στην ερωτική και σεξουαλική ζωή.

Η ομοφυλοφιλία, όπως και άλλες σεξουαλικές «επιλογές» (είναι πάρα πολλές) αναπτύχθηκε ως συνέπεια αυτών των κοινωνικών εξουσιαστικών σχέσεων. Ένα βιβλίο που ερμηνεύει όλη αυτή την ιστορική πορεία είναι του Ένγκελς: «Η καταγωγή της οικογένειας, της ιδιοκτησίας και του κράτους». 

Οι παρεκκλίσεις, συνεπώς από τη «φύση» αποτελούν κοινωνικό προϊόν και όχι ζήτημα «ελεύθερης επιλογής». 
Τα φαινόμενα αυτά αναπτύχθηκαν ασφαλώς και στην αρχαιότητα, όπως και στη φεουδαρχία: κοινωνίες ταξικές και ανταγωνιστικές ήταν κι αυτές. Ο καπιταλισμός που ανήγαγε το άτομο σε θεότητα και προωθεί τη ζούγκλα, «όλοι εναντίον όλων», τα γιγάντωσε. 

Και τα φαινόμενα αυτά της αλλοτρίωσής μας από τη φύση μας (σωματική και ψυχική), «άνθιζαν» επιδημικά σε εποχές παρακμής των εκάστοτε κοινωνιών: Αρχαιότητα, φεουδαρχία. Η παρακμή των καθεστώτων πολλαπλασιάζει την έγκληση ηθών, την αχαλίνωτη έκρηξη της καταπίεσης των ενστίκτων κ.λπ. 

Σήμερα, που ζούμε στο απόγειο της παρακμής και της σήψης του καπιταλιστικού καθεστώτος, δεν έρχονται απλώς στην επιφάνεια σαν χείμαρρος, αλλά το ίδιο το καθεστώς της πλανητικής τάξης πραγμάτων επιχειρεί να τα επιβάλλει σαν πολιτικό, «προοδευτικό» αίτημα και να τα κατοχυρώσει νομικά. Δηλαδή να κατοχυρώσει την κοινωνική παρακμή και τη διάλυση των πάντων. 

Δεν αντιδρούμε, συνεπώς από ηθικό πουριτανισμό. Αλλά ΠΟΛΙΤΙΚΑ. 

Πιστεύουμε ότι αυτά τα ζητήματα είναι «ιδιωτικά». Δεν αρνούμαστε σε κανέναν το δικαίωμα των σεξουαλικών του ιδιαιτεροτήτων. 

Αρνούμαστε, όμως, στο πλανητικό κράτος και τις παραφυάδες του, να κατοχυρώσουν νομικά και πολιτικά τις κοινωνικές και ψυχολογικές «διαστροφές» του συστήματός τους και τις «προσωπικές» σεξουαλικές συμπεριφορές. 

Εξάλλου, τα ζητήματα αυτά ούτε η κοινωνία τα έχει θέσει, ούτε τα λαϊκά κινήματα. Τα θέτουν μόνο τα «έμμισθα γκέτο» των ιμπεριαλιστικών, νεοταξικών μηχανισμών: Τα πολιτικά φερέφωνα του κεφαλαίου… 

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2015

50 τρόποι εξόδου από το ευρώ: Η Ελλάδα και η διεθνής κρίση

Μετάφραση Ελένη Θάνου



Άρθρο του Thomas Greco Jr., που Δημοσιεύτηκε την 6η Νοεμβρίου 2015 στο Common Dreams

Το πρόβλημα είναι εξ΄ ολοκλήρου μέσα στο μυαλό σας, είπα στους Έλληνες. Η απάντηση είναι εύκολη, αρκεί να σταματήσετε τις διαρροές. Έχετε τη δύναμη να διεκδικήσετε την ελευθερία που ζητάτε. Πρέπει να υπάρχουν πενήντα τρόποι να αφήσετε το ευρώ. (Simon & Garfunkel)

Έπειτα από το βροντερό "ΟΧΙ" του ελληνικού λαού σχετικά με τους όρους διάσωσης στο δημοψήφισμα του Ιουλίου, οι διαπραγματεύσεις μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και "θεσμών" συνεχίστηκαν με την προσδοκία ότι θα ακολουθούσε μία καλύτερη συμφωνία. Το αποτέλεσμα ήταν το ακριβώς αντίθετο. Οι Έλληνες διαπραγματευτές κατέληξαν να συμφωνήσουν σε ένα μνημόνιο, οι όροι του οποίου ήταν πολύ πιο επαχθείς από εκείνους που είχαν απορρίψει οι ψηφοφόροι. Γιατί;

Η σκληρή πραγματικότητα είναι ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει πτωχεύσει. Αφού παρασύρθηκε στην παγίδα του χρέους και του κοινού νομίσματος από τους δυτικούς ολιγάρχες με διάφορα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της εξαπάτησης, η Ελλάδα εξαναγκάστηκε να αποδεχθεί τους επαχθείς όρους των δύο πρώτων μνημονίων. Τώρα της επιβλήθηκε δια ροπάλου και τρίτο μνημόνιο. Το όπλο του εκβιασμού είναι το ίδιο το κοινό νόμισμα, το ευρώ, που κραδαίνει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Περιορίζοντας το περασμένο καλοκαίρι τη ροή των ευρώ προς τη χώρα, η ΕΚΤ δημιούργησε μία χαοτική κατάσταση στην ελληνική οικονομία. Αυτό και η απειλή για ακόμα βαρύτερη ποινή στο μέλλον, ήταν αρκετό για να γονατίσει την ελληνική κυβέρνηση.

Με το δημόσιο χρέος να φτάνει στο 180% του ΑΕΠ, δεν υπάρχει τρόπος ώστε η χώρα να βγει κάποια στιγμή, μέσω της ανάπτυξης, από το τέλμα στο οποίο βρίσκεται σήμερα. Τα δρακόντεια μέτρα που απαιτούν οι πιστωτές θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Ακόμα και το ΔΝΤ παραδέχθηκε (με προφανή διστακτικότητα) ότι κάποια μορφή ελάφρυνσης του χρέους είναι απαραίτητη για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Η νέα συμφωνία εξαναγκάζει την ελληνική κυβέρνηση να παραχωρήσει ακόμα περισσότερα από τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να ανοίξει διάπλατα την οικονομία και τον λαό στην εκμετάλλευση από εταιρικά συμφέροντα και διεθνή τραπεζικά ιδρύματα.

Ενώ η ελληνική κυβέρνηση έχει πτωχεύσει, η ίδια η χώρα δεν είναι φτωχή, τουλάχιστον όχι ακόμα. Ωστόσο, πολλοί από τους όρους και τα μέτρα που επιβάλλονται θα το αλλάξουν αυτό. Οι όροι αυτοί περιλαμβάνουν τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιας περιουσίας, την αποπληρωμή των δανείων και την συνεχώς αυξανόμενη φορολογική επιβάρυνση, που προκαλούν μεγάλη ζημιά στις μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις αλλά και τις μεσαίες που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας.

Είναι γεγονός ότι η Ελλάδα είναι ευλογημένη με πλούτη που τα αρπακτικά της Δύσης πολύ θα ήθελαν να οικειοποιηθούν. Όλες οι διαπραγματεύσεις, οι προηγούμενες και οι τωρινές, είχαν στόχο να πιέσουν την ελληνική κυβέρνηση να τους βοηθήσει να το πετύχουν αυτό. Ο ερευνητικός δημοσιογράφος Greg Palast με τον Μιχάλη Νεβραδάκη, σε ένα πρόσφατο άρθρο τους σημειώνουν ότι: "Κάθε χώρα της Ευρωζώνης, εφόσον αδυνατεί να ελέγξει τόσο την αξία του νομίσματός της όσο και τον προϋπολογισμό της και την δημοσιονομική της πολιτική, το μόνο που μπορεί να κάνει για να γίνει ανταγωνιστική και να προσελκύσει επενδύσεις είναι να μειώσει τους εταιρικούς φόρους και το κανονιστικό πλαίσιο".

Οι ρίζες του προβλήματος όμως, πάνε πιο βαθιά από το κοινό νόμισμα. Η τρέχουσα κρίση της Ευρωζώνης είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα της ατζέντας των ελίτ που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από την εποχή των κυβερνήσεων Ρήγκαν και Θάτσερ τη δεκαετία του 1980 και κωδικοποιήθηκε με την "Συναίνεση της Ουάσινγκτον". Χρησιμοποιώντας διεθνείς εμπορικές συμφωνίες και αξιοποιώντας οργανισμούς όπως το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα σαν να ήταν εργαλεία τους, "οι δυνάμεις του διεθνούς χρηματοοικονομικού καπιταλισμού" κατάφεραν να εισβάλουν με ευκολία στη μία χώρα μετά την άλλη, με τοξικά δάνεια που τους έδωσαν την δυνατότητα να ασκήσουν ολοένα και μεγαλύτερη εξουσία, καταληστεύοντας το κοινωνικό κεφάλαιο και μετατρέποντας όλη τη δημόσια περιουσία σε κέντρα ιδιωτικού εταιρικού κέρδους. Ο καθηγητής Carrol Quigley, μέντορας του πρώην προέδρου Bill Clinton, αποκάλυψε πριν από 50 σχεδόν χρόνια ότι "οι δυνάμεις του χρηματοοικονομικού καπιταλισμού είχαν άλλον έναν μακροπρόθεσμο στόχο, να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο σύστημα χρηματοοικονομικού ελέγχου σε ιδιωτικά χέρια, ικανό να κυριαρχεί πάνω στο πολιτικό σύστημα κάθε χώρας και την παγκόσμια οικονομία στο σύνολό της."

Ευτυχώς, στον απόηχο της χρηματοοικονομικής κατάρρευσης του 2008, το χρήμα και οι τράπεζες έγιναν επιτέλους ξανά θέματα πολιτικής διαβούλευσης.
Ο κόσμος αρχίζει πλέον να αντιλαμβάνεται ότι αυτοί που ελέγχουν το χρήμα ελέγχουν την οικονομία, την πολιτική και σχεδόν όλα τα άλλα. Ωστόσο, έχουμε όλοι πλανηθεί ώστε να παραδώσουμε την δύναμη του χρήματος σε μη εκλεγμένα και συχνά άγνωστα πρόσωπα. Το αποτέλεσμα είναι η υπονόμευση των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων, η αυξανόμενη οικονομική ανισότητα και η φτωχοποίηση των μαζών.

Η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο σημείο καμπής ενός αγώνα που συνεχίζεται για ένα μακρύ χρονικό διάστημα. Οι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο πρέπει τώρα να αποφασίσουν αν θα δημιουργήσουν μια "νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων" βασισμένη σε δημοκρατικές κυβερνήσεις από και για τους λαούς τους, ή να επιτρέψουν να οδηγηθούν σαν πρόβατα σε μία νεο-φεουδαρχική κοινωνία που θα κυριαρχείται από λίγους στην κορυφή της διεθνούς τραπεζικής και εταιρικής πυραμίδας.

Την επομένη της νέας εκλογικής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ στις 20 Σεπτεμβρίου, ο Έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας συνέχιζε να ισχυρίζεται ότι η ελληνική οικονομία δεν μπορεί να ανακάμψει από τη βαθιά ύφεση εκτός κι αν υπάρξει ελάφρυνση του κόστους εξυπηρέτησης του χρέους. Όπως δείχνουν τα πράγματα αυτή τη στιγμή, το καλύτερο που μπορεί να πετύχει η ελληνική κυβέρνηση είναι μια επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του χρέους. Κάτι τέτοιο μπορεί να αγοράσει λίγο χρόνο ακόμα αλλά δεν θα είναι αρκετό για να θεραπεύσει την ασθένεια.

Παρόλο τον εκφοβισμό και τις προβλέψεις σχετικά με τις καταστροφικές συνέπειες που θα μπορούσε να προκαλέσει η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ η επιλογή είναι ξεκάθαρη για την ελληνική κυβέρνηση: είτε θα συνεχίσει να παραδίδει τον λαό της και την οικονομία της στον βιασμό και τη λεηλασία, ή θα πρέπει να κηρύξει την ανεξαρτησία της, να αποσυρθεί από την ευρωζώνη και να κάνει ότι χρειάζεται για να ξαναχτίσει την οικονομία της με τους δικούς της όρους. Πώς μπορεί να γίνει αυτό;

Τώρα που αναγνωρίζουμε ποιά είναι η ατζέντα των ελίτ και η πραγματική φύση των πολιτικών νομισμάτων που χρησιμοποιούνται για να οδηγηθούν σε υποταγή κυβερνήσεις και λαοί, είναι ξεκάθαρο ότι πρέπει να βρούμε τρόπους 1) να απαλλαγούμε από το βάρος των υποχρεώσεων που με δόλο μας επιβλήθηκαν 2) να μειώσουμε την εξάρτηση μας από συστήματα και δομές που μας κλέβουν και μας αποδυναμώνουν και 3) να χτίσουμε λειτουργικά εναλλακτικά συστήματα που εξυπηρετούν το κοινό καλό.

Παρακάτω περιγράφονται τα βήματα που θα πρέπει να κάνει η Ελλάδα και όποια άλλη χώρα βρεθεί σε παρόμοια δυσμενή θέση.

Διαλογή του Χρέους


Όσον αφορά στο χρέος της, η κυβέρνηση χρειάζεται ανάπαυλα και ανακούφιση. Όπως και σε μία εταιρική χρεοκοπία, όλα τα χρέη πρέπει να παγώσουν και να σταματήσει ο εκτοκισμός τους μέχρι την οικονομική αναδιάρθρωση της χώρας. Στη συνέχεια πρέπει να ληφθούν αποφάσεις ως προς το ποιά χρέη θα γίνουν αποδεκτά και ποιά θα απορριφθούν. Οι κρατικές υποχρεώσεις θα πρέπει να χωριστούν σε τρεις κατηγορίες:

1. Υποχρεώσεις προς συνταξιοδοτικά ταμεία, δήμους, σχολεία, υπαλλήλους και προμηθευτές. Αυτά πρέπει να εξοφληθούν στο ακέραιο.

2. Υποχρεώσεις προς τράπεζες που δάνεισαν χρήμα το οποίο δημιούργησαν από το τίποτα, και υποχρεώσεις σε υπερεθνικές οντότητες όπως το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα, η ΕΚΤ κλπ. Αυτές πρέπει να αποκηρυχτούν με την αιτιολογία ότι είναι παράτυπες, ανήθικες και πιθανόν παράνομες.

3. Νόμιμες υποχρεώσεις προς μη τραπεζικές εταιρείες και συγκεκριμένους άλλους φορείς πρέπει να αποπληρωθούν αλλά η αποπληρωμή τους να επιμηκυνθεί και να επιβληθεί ανώτατο όριο στις ετήσιες πληρωμές, με βάση ένα λογικό ποσοστό του ΑΕΠ, έτσι ώστε να μην προκληθεί υπέρμετρη δυσπραγία στον πληθυσμό.

Δημιουργία εγχώριας ρευστότητας


Η θεμελιώδης ανάγκη κάθε αναπτυγμένης οικονομίας είναι η ύπαρξη ενός μέσου πληρωμών για τη διευκόλυνση των συναλλαγών σε αγαθά και υπηρεσίες. 'Οπως περιγράψαμε πιο πάνω, η χώρα δεν μπορεί να βασιστεί στην ΕΚΤ για την παροχή επαρκούς προσφοράς ευρωνομισμάτων, αλλά ούτε το ευρώ είναι ένα "φιλικό" εργαλείο για να διευκολύνει τις εγχώριες συναλλαγές. Η κυβέρνηση συνεπώς, πρέπει να βρει τρόπους να παρέχει εγχώρια ρευστότητα για την εθνική οικονομία. Αυτό μπορεί να το επιτύχει εκδίδοντας το δικό της εθνικό νόμισμα σε παράλληλη κυκλοφορία με το ευρώ. Θα χρειαστεί όμως να το κάνει με μη πληθωριστικό τρόπο, ώστε να διατηρήσει την ένα προς ένα ισοτιμία του με το ευρώ. Επομένως, οποιοδήποτε νόμισμα εκδοθεί δεν πρέπει να κυκλοφορήσει ως υποχρεωτικό, επιβεβλημένο δια νόμου μέσο συναλλαγής. Μόνο η ίδια η κυβέρνηση θα πρέπει να είναι υποχρεωμένη να αποδέχεται το νόμισμα της δικής της έκδοσης για την πληρωμή φόρων και άλλων υποχρεώσεων προς αυτήν. Οποιοσδήποτε άλλος θα πρέπει να είναι ελεύθερος να το αρνείται ή να το αποδέχεται με έκπτωση επί της ονομαστικής του αξίας. Ωστόσο, αν εκδίδεται σε σωστή αναλογία ως προς τα αναμενόμενα έσοδα του κράτους, το κρατικό νόμισμα θα γίνεται αποδεκτό στην αγορά.

Παραστατικά δικαιωμάτων αναμενόμενων φορολογικών εσόδων (Tax Anticipation Warrants)


Τα φορολογικά έσοδα αποτελούν μια στέρεη βάση για την έκδοση ενός κρατικού νομίσματος. Υπάρχουν πολλά ιστορικά προηγούμενα έκδοσης παραστατικών τίτλων ή δικαιωμάτων (Tax Anticipation Warrants) και πολλοί σύγχρονοι συγγραφείς έχουν προτείνει παρόμοια σχήματα για την Ελλάδα. Υπάρχουν όμως όρια για το κάθε τι και εάν αυτό το νέο κρατικό νόμισμα πρόκειται να είναι απαλλαγμένο από τόκους και πληθωρισμό, το κράτος θα πρέπει ταυτόχρονα με την εξισορρόπηση του προϋπολογισμού του, να περιορίζει και την ποσότητα των παραστατικών τίτλων που θα εκδίδει σε ένα λογικό ποσοστό των ετησίων εσόδων του. Ακόμα, τα παραστατικά αυτά δεν θα πρέπει να ευνοηθούν με την ιδιότητα του νόμιμα κατοχυρωμένου χρήματος. Εκείνο που θα τους προσδίδει αξία θα είναι η υπόσχεση της ίδιας της κυβέρνησης να τα δέχεται στην ονομαστική τους αξία για την πληρωμή φόρων και λοιπών υποχρεώσεων προς το δημόσιο. Πρέπει να σημειωθεί όμως, ότι τα παραστατικά δικαιώματα με βάση τους αναμενόμενους φόρους δεν αρκούν για την παροχή επαρκούς ρευστότητας, προκειμένου να απογειωθεί η οικονομική δραστηριότητα και να ευημερήσει η οικονομία. Τι άλλο χρειάζεται να γίνει λοιπόν;

Παραστατικοί τίτλοι επαναπασχόλησης (Reemployment notes)


Υπάρχει επίσης προηγούμενο 'Αναπτυξιακών δανείων" που παρέχουν δημόσιοι οργανισμοί για να υποστηρίξουν τις εγχώριες επιχειρήσεις και τη βιομηχανία ώστε να μπουν ξανά σε κίνηση τα γρανάζια της οικονομικής δραστηριότητας και να επιστρέψουν στις δουλειές οι άνεργοι. Η κυβέρνηση λοιπόν θα έπρεπε να ιδρύσει μια Εθνική Αναπτυξιακή Τράπεζα η οποία να διανέμει κυρίως σε μικρομεσαίες εγχώριες επιχειρήσεις τους αποκαλούμενους "τίτλους ή πιστώσεις επαναπασχόλησης". Αυτοί θα πρέπει να είναι επίσης άτοκοι και να αποπληρώνονται από τους αποδέκτες τους σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα ενός ή το πολύ δύο ετών, αλλά παράλληλα να επανεκδίδονται σε σταθερή βάση για να διατηρούν τη ρευστότητα σε ένα βέλτιστο επίπεδο. Αυτές οι πιστώσεις θα πρέπει να πηγαίνουν κατά προτεραιότητα σε επιχειρήσεις που έχουν αγαθά και υπηρεσίες για άμεση διάθεση στην αγορά. Καθώς τα παραστατικά επαναπασχόλησης θα χρησιμοποιούνται για να πληρώσουν υπαλλήλους και προμηθευτές, θα αρχίσουν να κυκλοφορούν στην εγχώρια οικονομία, επιτρέποντας την διενέργεια μεγάλου αριθμού συναλλαγών πριν από τη λήξη τους. Με την ταυτόχρονη εισροή νομίσματος (παραστατικών τίτλων επαναπασχόλησης) και αγαθών στην αγορά, ο πληθωρισμός και η υποτίμηση θα αποφευχθούν.

Ιδιωτικά νομίσματα και συστήματα εκκαθάρισης πιστώσεων.


Ένα ακόμα βήμα θα ήταν να ενθαρρυνθεί και να υποστηριχτεί η δημιουργία μη κυβερνητικών μέσων πληρωμής. Τα ιδιωτικά και κοινοτικά νομίσματα έχουν μακρά ιστορία και άρχισαν και πάλι να ξεφυτρώνουν σε διάφορα μέρη του κόσμου τα τελευταία 25 χρόνια. Οι περισσότερες από αυτές τις προσπάθειες είχαν πολύ μικρό αντίκτυπο αλλά αν εφαρμοστούν σωστά, έχουν τεράστιες δυνατότητες. Ιδιωτικά νομίσματα που μπαίνουν σε κυκλοφορία μέσω των δαπανών αξιόπιστων παραγωγών αγαθών και υπηρεσιών με σταθερή ζήτηση, μπορούν να παρέχουν "εγχώρια παραγόμενη" ρευστότητα, άτοκα. Με αντίκρισμα αγαθά και υπηρεσίες που μπορούν να διατεθούν άμεσα στην αγορά, τα ιδιωτικά νομίσματα μπορούν επίσης να κυκλοφορήσουν χωρίς πληθωριστικές επιπτώσεις. Όπως και τα παραστατικά αναμενόμενων φόρων, έχουν τη δύναμη να δημιουργήσουν θέσεις απασχόλησης και να συνδέσουν πραγματικές ανάγκες με διαθέσιμα προϊόντα και υπηρεσίες. Οι σιδηροδρομικοί τίτλοι που εκδόθηκαν τον 19ο αιώνα είναι ένα παράδειγμα του πώς οι υπηρεσίες που έχουν αξία μπορούν να “εκχρηματιστούν” και να αποτελέσουν ένα αποδεκτό μέσο συναλλαγής.

Παρόμοια αποτελέσματα μπορούν να επιτευχθούν με τη δημιουργία συνεταιρισμών εκκαθάρισης αμοιβαίων πιστώσεων ώστε να μπορούν να πραγματοποιούν συναλλαγές μεταξύ τους επιχειρήσεις και επαγγελματίες. Ο Ελβετικός επιχειρηματικός συνεταιριστικός όμιλος WIR που λειτουργεί επί 80 χρόνια, είναι ένα καλό παράδειγμα επιτυχημένης εφαρμογής του συστήματος εκκαθάρισης πιστώσεων, όπως επίσης και τα δεκάδες δίκτυα εμπορικών ανταλλαγών που έχουν ιδρυθεί και λειτουργούν με επιτυχία τις τελευταίες δεκαετίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Ένα τέτοιο επιτυχημένο δίκτυο ανταλλαγών που επισκέφτηκα πρόσφατα, που φέρει την ονομασία SARDEX, παρέχει ρευστότητα στο νησί της Σαρδηνίας εδώ και πέντε χρόνια μέσω της εκκαθάρισης αμοιβαίων πιστώσεων που παρέχει στα 3.000 μέλη του.

Εν τω μεταξύ, στο επίπεδο της μικρής κοινότητας, συστήματα όπως τα LETS και η ελληνική εκδοχή τους, το ΤΕΜ (Τοπικό Εναλλακτικό Νόμισμα) αγωνίζονται να βρουν τις κατάλληλες διαδικασίες που απαιτούνται για να λειτουργήσουν σε μία αποτελεσματικότερη κλίμακα. Κι αυτά επίσης έχουν τεράστιες δυνατότητες και πλεονεκτήματα, κυρίως αν βρουν τρόπους να εναρμονίσουν τις δομές και τις διαδικασίες τους με αυτές των δικτύων εμπορικών ανταλλαγών.

Δάνεια αλληλεγγύης


Είμαστε όλοι μαζί σε αυτή τη μάχη για ελευθερία, κυριαρχία και μια τάξη πραγμάτων με μέτρο τον άνθρωπο. Ο κόσμος παντού πρέπει να δείξει αλληλεγγύη στους λαούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Κι αυτή τη στιγμή στην πρώτη γραμμή βρίσκονται οι Έλληνες. Έχει υποδειχθεί ότι οι υποστηρικτές αυτών των ιδανικών θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις μικρές, στερημένες από ρευστότητα επιχειρήσεις που λειτουργούν σε μέρη όπως η Ελλάδα, παρέχοντάς τους μικρά δάνεια σε ευρώ μέσα από ηλεκτρονικές πλατφόρμες Crowdsourcing ή οργανώνοντας καμπάνιες Crowdsourcing. Η πραγματικότητα όμως είναι πως ένα τέτοιο πρόγραμμα θα μπορούσε να βοηθήσει κάποιες επιχειρήσεις να αντέξουν για λίγο μόλις καιρό ακόμα. Ο λόγος που η ρευστότητα που θα εισαγόταν με αυτό τον τρόπο στην ελληνική οικονομία θα προσέφερε μόνο μία βραχυπρόθεσμη ανακούφιση, οφείλεται στο ότι τα ευρωνομίσματα αργά ή γρήγορα θα διαρρεύσουν από την εγχώρια οικονομία, με την αποπληρωμή εξωτερικών χρεών ή εισαγωγών, ή θα βρεθούν εκτός αγοράς λόγω αποθησαυρισμού μετρητών. Ωστόσο, υπάρχει τρόπος ώστε τα δάνεια σε ευρώ να παρέχουν μακροπρόθεσμη ρευστότητα που ούτε θα διαρρεύσει από τη χώρα, ούτε θα αποθησαυριστεί.

Τα ευρώ ή τα άλλα πολιτικά νομίσματα (δολάρια, λίρες, ελβετικά φράγκα κλπ.) που δανείζονται θα πρέπει πρώτα να “εξυγιανθούν” και να μετατραπούν σε ένα παράλληλο, εγχώριο νόμισμα που θα μπορεί να χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνο στο εσωτερικό της ελληνικής οικονομίας.

Πώς μπορεί να λειτουργήσει αυτό;


Οι crowdfunders ή οι άμεσοι δανειστές μικροδανείων μπορούν να παρέχουν τα ευρώ ή τα άλλα πολιτικά νομίσματα σε έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό ο οποίος θα λειτουργεί σαν θεματοφύλακας, παρέχοντας με τη σειρά του δάνεια στις επιλεγμένες επιχειρήσεις με τη μορφή Παραστατικών Τίτλων Αλληλεγγύης (Solidarity Notes, ΣΟΛ). Κάθε ΣΟΛ θα καλύπτεται 100% από καταθέσεις σε ευρώ ή άλλα πολιτικά νομίσματα όπως το ελβετικό φράγκο, ή ακόμα καλύτερα από πραγματικά περιουσιακά στοιχεία που θα μπορούν να διατηρήσουν την αξία τους ανεξάρτητα από χρεοκοπίες τραπεζών, κατασχέσεις τραπεζικών καταθέσεων ή υποτιμήσεις των πολιτικών νομισμάτων από τις νομισματικές αρχές.

Τα ΣΟΛ θα μπορούν να χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις στις οποίες χορηγούνται, για να πληρώσουν τους υπαλλήλους και τους προμηθευτές τους οι οποίοι με τη σειρά τους θα τα χρησιμοποιούν για να αγοράζουν αγαθά και υπηρεσίες από καταστήματα και επαγγελματίες. Τα ΣΟΛ θα αλλάζουν χέρια πολλές φορές μέχρι την τελική αποπληρωμή των δανείων, διάρκειας δύο ή τριών ετών, ίσως και παραπάνω, κυκλοφορώντας στην ελληνική οικονομία παράλληλα με το ευρώ. Καθώς οι επιχειρήσεις-λήπτες των δανείων θα πραγματοποιούν με τη σειρά τους πωλήσεις σε ΣΟΛ, θα συγκεντρώσουν έτσι τα απαιτούμενα ΣΟΛ για να αποπληρώσουν τα δάνειά τους κατά την ωρίμανσή τους. Ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός τότε θα ακυρώνει τα ΣΟΛ και θα επιστρέφει στους αρχικούς δανειστές το πολιτικό νόμισμα που είχε χρησιμοποιηθεί ως αντίκρισμα για την έκδοση τους. Τα έσοδα που θα προκύψουν από τις επενδύσεις των πολιτικών νομισμάτων που θα φυλάσσει ο μη κερδοσκοπισμός οργανισμός, μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των διοικητικών του εξόδων και το τυχόν πλεόνασμα, θα μπορεί να διανεμηθεί ως μέρισμα στους ανθρώπους που παρείχαν τα κεφάλαια.

Το κλειδί για την επιτυχία αυτού του προγράμματος είναι να παρέχονται τα δάνεια αλληλεγγύης σε καθιερωμένες επιχειρήσεις, που παράγουν επιθυμητά από το κοινό και έτοιμα προς διάθεση αγαθά και υπηρεσίες. Για παράδειγμα, είδη διατροφής, φάρμακα, είδη σπιτιού, οικοδομικά υλικά, ενέργεια και άλλα είδη πρώτης ανάγκης καθώς και βασικές υπηρεσίες. Σε κάθε περίπτωση, τα ΣΟΛ παρέχουν το μέσο πληρωμής που απαιτείται για να συνδεθούν τα διαθέσιμα αποθέματα σε αγαθά και οι υπηρεσίες προς παροχή, με τις ανεκπλήρωτες ανάγκες των καταναλωτών.

Η διαδικασία, συνοπτικά, είναι η εξής:


  • Οι υποστηρικτές, προμηθεύουν έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμο με καταθέσεις σε ευρώ, δολάρια, λίρες ή άλλα πολιτικά νομίσματα, τα οποία επενδύονται σε διάφορα χρηματοοικονομικά και πραγματικά περιουσιακά στοιχεία.
  • Με βάση αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός εκδίδει ένα ιδιωτικό "νόμισμα", το ΣΟΛ, χορηγώντας βραχυπρόθεσμα, άτοκα δάνεια σε εγχώριες επιχειρήσεις και πωλητές βασικών καταναλωτικών αγαθών και υπηρεσιών που πληρούν τα κριτήρια που έχουν οριστεί.
  • Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούν επαναπροσληφθούν άνεργοι και να αξιοποιηθεί το υπερβάλλον παραγωγικό δυναμικό.
  • ενώ ταυτόχρονα θα ικανοποιούνται βασικές ανάγκες χωρίς τον κίνδυνο του πληθωρισμού.
  • Τα δάνεια σε ΣΟΛ θα αποπληρώνονται στη λήξη τους στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό και το αντίστοιχο ποσό θα ακυρώνεται.
  • Τα περιουσιακά στοιχεία που κάλυπταν το δάνειο ρευστοποιούνται και οι καταθέσεις επιστρέφονται στους αρχικούς δωρητές.
  • Η διαδικασία είναι συνεχής καθώς νέες καταθέσεις επιτρέπουν την έκδοση νέων ΣΟΛ.


Αν και στις παραπάνω περιπτώσεις αναφερόμαστε στην έκδοση εγχώριων νομισμάτων σε έντυπη μορφή, μπορούν επίσης να εκδοθούν σε ψηφιακή μορφή, με τις συναλλαγές να πραγματοποιούνται με χρεωστικές ή πιστωτικές κάρτες ή ακόμα και με τη χρήση των νεότερων τεχνολογιών κινητών τηλεφώνων. Κάθε μία από αυτές τις μορφές υλοποίησης έχει τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και η επιλογή της καταλληλότερης οφείλει να ανταποκρίνεται και να προσαρμόζεται στις εκάστοτε ανάγκες.

Αυτή η προσέγγιση εξυγίανσης και εγχωριοποίησης μπορεί επίσης να εφαρμοστεί για να βελτιώσει την απόδοση πολλών τοπικών νομισμάτων που κυκλοφορούν όταν αγοράζονται με πολιτικά νομίσματα, όπως το Bristol Pound και το Brixton Pound στη Μεγάλη Βρετανία, τα δολάρια Toronto και Salt Sprig Island στον Καναδά και τα Berkshares στις ΗΠΑ.

Πέρα από τις ενέργειες που συνοψίζονται παραπάνω, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να λάβει θαρραλέα δράση για την επίλυση των εσωτερικών ανισορροπιών και σφαλμάτων που ταλανίζουν τη χώρα για πολλά χρόνια. Διαφθορά, πελατειακές σχέσεις, φοροδιαφυγή και το υπερβολικό κανονιστικό πλαίσιο που ισχύει για τις μικρές επιχειρήσεις, είναι μερικά μόνο από τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπιστούν. Τέλος, ο ελληνικός λαός πρέπει να ενστερνιστεί το πνεύμα αλληλεγγύης και συνεργασίας, ώστε να ξανακερδίσει την αξιοπρέπεια του, να επιβιώσει σαν έθνος και να διατηρήσει την ποιότητα ζωής, την εμπειρία της οποίας τόσοι επισκέπτες έρχονται να απολαύσουν. Αν όλα αυτά μπορέσουν να επιτευχθούν, τότε η Ελλάδα, το λίκνο της Δημοκρατίας, θα έχει ανοίξει έναν δρόμο που θα τον ακολουθήσουν και άλλοι λαοί, προς μία καινούργια παγκόσμια τάξη ειρήνης, ελευθερίας και αξιοπρεπούς ζωής για όλους.

( Σφήκα, 10/12/2015)

Ο Τhomas H. Greco, Jr. είναι εκπαιδευτικός, σύμβουλος και συγγραφέας ο οποίος είναι ευρέως αναγνωρισμένος ως ο πλέον ειδικός σε θέματα αχρήματων συστημάτων ανταλλαγών, τοπικών νομισμάτων και χρηματοοικονομικής καινοτομίας. Το πλέον πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο "The End of Money and the Future of Civilization (Chelsea Green, 2009, Floris Books (UK), 2010) " είναι διαθέσιμο στο Amazon. H ιστοσελίδα με την αρθρογραφία του είναι η http://beyondmoney.net/

Τι σημαίνει όταν κρυσταλλώνει το μέλι; Όλη η κρυμμένη αλήθεια



Η κρυστάλλωση του μελιού είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως το χειμώνα με το κρύο, και λίγοι γνωρίζουν την αλήθεια. Πολλοί καταναλωτές πιστεύουν ότι το μέλι τους προήλθε από νοθεία με ζάχαρη και ο μελισσοκόμος τους εξαπάτησε. Ωστόσο η αλήθεια απέχει πολύ από αυτές τις υποθέσεις!

Η κρυστάλλωση είναι ένα φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει στο αγνό, ανεπεξέργαστο μέλι! Δεν σας έρχεται παράξενο που το μέλι από το σούπερ μαρκετ δεν κρυσταλλώνει ποτέ; Γιατί δεν κρυσταλλώνει; Είναι επεξεργασμένο, "βρασμένο", φιλτραρισμένο, και φυσικά μερικές φορές νοθευμένο. Έχουν βγει άλλωστε και σχετικές ανακοινώσεις από τον ΕΦΕΤ, όπου εντοπίστηκαν επικίνδυνες ουσίες σε τυποποιημένα μέλια.



Η κρυστάλλωση του μελιού είναι φυσικό φαινόμενο, με την οποία το μέλι μετατρέπεται από υγρό (ρευστό), σε μία στερεά- ημιστερεά κατάσταση και είναι 100% φυσικό!.

Η κρυστάλλωση του μελιού είναι ελάχιστα κατανοητή από το καταναλωτικό κοινό. Πολλοί υποθέτουν ότι το μέλι που κρυσταλλώνει είναι νοθευμένο ή και το αντίθετο. Δεν είναι έτσι. Στην πραγματικότητα, η διαδικασία της κρυστάλλωση είναι φυσικό επακόλουθο. Η κρυστάλλωση δεν επηρεάζει την ποιότητα του μελιού, εκτός από το χρώμα και την υφή. Το κρυσταλλωμένο μέλι δεν είναι χαλασμένο και διατηρούνται τα ποιότητα χαρακτηριστικά του υγρού μελιού . Ορισμένοι καταναλωτές μελιού τους αρέσει να είναι σε αυτή την κατάσταση ( ιδίως στο εξωτερικό ), δεδομένου ότι είναι εύκολο να εξαπλωθεί σε ψωμί ή φρυγανιά χωρίς στάζει και η γεύση είναι πλουσιότερη.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η κρυστάλλωση του μελιού δεν έχει καμία σχέση με την ποιότητά της, αλλά είναι ένα χαρακτηριστικό των αγνού και φυσικού μελιού.


Έναρξη φαινομένου κρυστάλλωσης (ζαχάρωμα) μελιού.


Γιατί το μέλι κρυσταλλώνει;

Το μέλι είναι ένα ιδιαίτερα πυκνό διάλυμα φυσικής ζάχαρης (φυσική φρουκτόζη, γλυκόζη, μαλτόζη και σακχαρόζη) ). Περιέχει πάνω από 70% σάκχαρα και λιγότερο από 20% νερό ( υγρασία). Υπάρχουν πολλά σάκχαρα στο μέλι σε σχέση με την περιεκτικότητα σε νερό. Αυτό σημαίνει ότι το νερό στο μέλι, περιέχει επιπλέον ποσότητα ζάχαρης από ό,τι θα μπορούσε φυσικά να κατέχει. Η υπερα-φθονία των φυσικών σακχάρων κάνει το μέλι ασταθές Είναι φυσικό για το μέλι να κρυσταλλωθεί, δεδομένου ότι είναι ένα υπέρ κορεσμένο σε ζάχαρα προϊόν.

Τα δύο κύρια σάκχαρα του μελιού είναι η φρουκτόζη και η γλυκόζη. Το περιεχόμενο σε φρουκτόζη και γλυκόζη σε κάθε μέλι ποικίλλει ανάλογα από την πηγή συλλογής ( είδος ανθοφορίας) ή του μελιτώματος καθορίζοντας έτσι και το είδος κάθε μελιού. Γενικά, η φρουκτόζη κυμαίνετε από 25 έως 40%. και της γλυκόζης από 30- 44% . Η ισορροπία αυτών των δύο κύριων σακχάρων είναι η κύρια αιτία που θα οδηγήσει στην κρυστάλλωση του μελιού, και το σχετικό ποσοστό τους θα καθορίσει κατά πόσο θα κρυσταλλώνει γρήγορα ή αργά.

Η φρουκτόζη είναι πιο διαλυτή στο νερό από τη γλυκόζη και θα παραμείνει ρευστή.

Όταν η γλυκόζη κρυσταλλώνει, χωρίζετε από το νερό και παίρνει τη μορφή μικροσκοπικών κρυστάλλων. Καθώς η κρυστάλλωση προχωρά και περισσότερη γλυκόζη κρυσταλλώνει, οι κρύσταλλοι θα εξαπλωθούν σε όλο το μέλι. Τελικά, το μέλι γίνεται παχύ και κρυσταλλώνει.

Μερικά μέλια κρυσταλλώνουν ομοιόμορφα. Μερικά θα είναι εν μέρει κρυσταλλωμένο και παίρνει μορφή δύο στρωμάτων, με το κρυσταλλικό στρώμα στο κάτω μέρος του βάζου καθώς το άλλο σε υγρή μορφή στην κορυφή. Μέλια επίσης ποικίλλουν ως προς το μέγεθος των κρυστάλλων που σχηματίζουν. Το κρυσταλλωμένο μέλι τείνει να είναι ανοιχτόχρωμο απ 'ότι όταν στην υγρή του μορφή. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η γλυκόζη τείνει σε αφυδατωμένη κρυσταλλική μορφή, και ότι τα κρύσταλλα της γλυκόζη τείνουν στο φυσικό τους δηλ. το καθαρό λευκό. Πιο σκούρα μέλια διατηρούν καφετί εμφάνιση.


Τελικό στάδιο κρυστάλλωσης.
Πόσο γρήγορα θα κρυσταλλώσει το μέλι;

Διάφορα είδη μελιού θα κρυσταλλωθούν με διαφορετικούς ρυθμούς. Ορισμένοι μέλια θα κρυσταλλώνουν μέσα σε λίγες εβδομάδες μετά την εξαγωγή από τις κηρήθρες, ενώ άλλοι παραμένουν σε υγρή κατάσταση για μήνες ή χρόνια. Οι ακόλουθοι παράγοντες επηρεάζουν η ταχύτητα της κρυστάλλωσης:

(ι) η πηγή του νέκταρος που συλλέγουν οι μέλισσες (η σύνθεση των σακχάρων του μελιού),

(ii) ο τρόπος με τον οποίο έχει επεξεργαστεί και

(iii) η θερμοκρασία στη συντήρηση.

Ο χρόνος που θα πάρει το μέλι να κρυσταλλώσει εξαρτάται κυρίως από τη σχέση φρουκτόζης προς γλυκόζη και τη γλυκόζη προς την αναλογία της υγρασίας . Μέλι με υψηλή περιεκτικότητα σε γλυκόζη, με χαμηλή φρουκτόζη σε αναλογία προς την γλυκόζη θα κρυσταλλωθεί πιο γρήγορα, όπως το τριφύλλι, το βαμβάκι, πικραλίδα, μουστάρδα της ελαιοκράμβης κ.α. Μέλι με υψηλότερη φρουκτόζη σε αναλογία προς την γλυκόζη (που περιέχει λιγότερο από 30 % γλυκόζης) κρυσταλλώνει αρκετά αργά και μπορούν να μείνουν υγρά για πολλά χρόνια χωρίς ειδική επεξεργασία.

Για παράδειγμα το μέλι πορτοκαλιάς κρυσταλλώνει μόλις πιάσει ο Χειμώνας, το πεύκο κρυσταλλώνει σε 1-2 χρόνια, ενώ ο έλατος δεν κρυσταλλώνει ποτέ και είναι το μοναδικό μέλι που συμβαίνει αυτό.



Όσο υψηλότερη είναι η γλυκόζη και χαμηλότερη η περιεκτικότητα σε υγρασία στο μέλι, η κρυστάλλωση είναι πιο γρήγορη. Μέλι με λιγότερο γλυκόζης σε σχέση με την υγρασία άρα λιγότερο κορεσμένο διάλυμα γλυκόζης, αργεί να κρυσταλλώσει. Μέλι με αυξημένη περιεκτικότητα σε υγρασία συχνά κρυσταλλώνει άνισα (όχι δηλ. ως ομοιογενής μάζα) και χωρίζετε σε κρυσταλλική και υγρή μορφή.

Η ταχύτητα του μελιού να κρυσταλλώσει δεν εξαρτάται μόνο από τη σύνθεσή του, αλλά και από την σχετική παρουσία των καταλυτών, όπως κόκκων γύρης και κομμάτια του κεριού στο μέλι. Αυτά τα λεπτά σωματίδια χρησιμεύουν ως "πυρήνες" στην κρυστάλλωση του μελιού . Τα αρχικό προϊόν περιέχει κομμάτια από κερί, γύρη και πρόπολη, και κρυσταλλώνει γρήγορα. Το μέλι που έχει επεξεργαστεί (π.χ. με θέρμανση και μηχανικό φιλτράρισμα) θα παραμείνει σε υγρή μορφή λόγω της αποβολής του πυρήνων, που ενθαρρύνουν την ανάπτυξη των κρυστάλλων γλυκόζης ενώ το ίδιο ακατέργαστο μέλι με τα κοινά φίλτρα "κινδυνεύει" να κρυσταλλώσει. Μέλι που συσκευάζονται και διατίθενται στο ελεύθερο εμπόριο, συνήθως θερμαίνονται και φιλτράρονται σε υψηλή πίεση. Με την θέρμανση και την διήθηση του μελιού διαλύονται - παρακρατούνται οποιαδήποτε κρύσταλλοι και απομακρύνονται οι "πυρήνες" που θα μπορούσαν να είναι παρόντες. Ως εκ τούτου, η κρυστάλλωση παρεμποδίζεται.




Η θερμοκρασία αποθήκευσης

Η θερμοκρασία αποθήκευσης έχει μεγάλη επίδραση στην κατάσταση του μελιού. Η κρυστάλλωση του μελιού είναι πιο ταχεία περίπου στους 10 με 15 °C (50 έως 59ºF). Σε θερμοκρασία κάτω των 10ºC (52ºF) η κρυστάλλωση επιβραδύνεται. Η χαμηλή θερμοκρασία αυξάνει το ιξώδες του μελιού και αυτό επιβραδύνει την διαμόρφωση και την διάδοση των κρυστάλλων. Το μέλι αντιστέκεται στην κρυστάλλωση καλύτερα σε υψηλότερες θερμοκρασίες άνω των 25ºC (77ºF). Όταν η θερμοκρασία είναι 40ºC (104ºF) οι κρύσταλλοι διαλύονται. Θερμοκρασία άνω των 40ºC (104ºF) θα βλάψει τις ιδιότητες του μελιού.

Υγροποίησης κρυσταλλωμένου μελιού

Το κρυσταλλωμένο μέλι μπορεί να επανέλθει σε υγρή μορφή και συνοχή θερμαίνοντάς το ήπια σε υδατόλουτρο (Bain Marie). Η θέρμανση του μελιού πρέπει να εφαρμοστεί έμμεσα, και όχι με άμεση φλόγα σε ένα δοχείο.

Η θερμοκρασία στην κυψέλη είναι περίπου 35ºC (95ºF) και μπορεί να φθάσει και 40ºC (104ºF ) κατά την περίοδο του καλοκαιριού, όταν οι μέλισσες συλλέγουν και ωριμάζουν το μέλι. Άρα για να υγροποιηθεί το μέλι, η καλύτερη θερμοκρασία είναι οι 35-40°C (95-104°F). Η θερμοκρασία δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 40ºC (104°F) για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση.

Η υπερθέρμανση του μελιού για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα θα μειώσει την ποιότητα θα καταστρέφει τα ένζυμα , θα απολέσει την λεπτή γεύση, το άρωμα και θα καταστρέψει τα ιχνοστοιχεία. Η θέρμανση, πρέπει να γίνονται με προσοχή έτσι ώστε η θρεπτική αξία του μελιού να μην χαθεί . Είναι δυνατή η εκ νέου υγροποίηση του κρυσταλλωμένου μελιού χωρίς να χαθεί η ποιότητα.

Αποφεύγοντας την κρυστάλλωση

- Φυλάξτε το μέλι σε θερμοκρασία δωματίου σε ερμητικά κλειστά δοχεία. Βέλτιστη θερμοκρασία για την αποθήκευση μελιού είναι 21 έως 27°C (70-80°F).
- Αποφύγετε την αποθήκευση μελιού σε ψυχρές θερμοκρασίες από 11 έως 18ºC (52-64ºF), η οποία είναι ιδανική για το σχηματισμό κρυστάλλων.
- Μην το αποθηκεύετε στο ψυγείο επιταχύνοντας τη διαδικασία της κρυστάλλωσ
ης.
(Πηγή: Ορεινή μέλισσα)