Η σαπίλα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής: Πώς οι γραφειοκράτες, οι ΗΠΑ και 2-3 ισχυρές χώρες καταστρέφουν τον αθλητισμό
Σημείωση "Αντίλογου Χανίων":
Το υποτιθέμενο «ολυμπιακό ιδεώδες» έχει προ πολλού αντικατασταθεί από ένα παρασκηνιακό παζάρι δισεκατομμυρίων, γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων και αυθαίρετων αποφάσεων. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) λειτουργεί σήμερα ως μια κλειστή, ανεξέλεγκτη αυτοαναπαραγόμενη κάστα, που εξυπηρετεί ισχυρά γεωπολίτικά συφέροντα και πολυεθνικές, αδιαφορώντας πλήρως για τα λεγόμενα "αθλητικά και ολυμπιακά ιδεώδη"...
Το υποτιθέμενο «ολυμπιακό ιδεώδες» έχει προ πολλού αντικατασταθεί από ένα παρασκηνιακό παζάρι δισεκατομμυρίων, γεωπολιτικών σκοπιμοτήτων και αυθαίρετων αποφάσεων. Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) λειτουργεί σήμερα ως μια κλειστή, ανεξέλεγκτη αυτοαναπαραγόμενη κάστα, που εξυπηρετεί ισχυρά γεωπολίτικά συφέροντα και πολυεθνικές, αδιαφορώντας πλήρως για τα λεγόμενα "αθλητικά και ολυμπιακά ιδεώδη"...
Μια κάστα ελιτιστών μακριά από τους αθλητές
1. Η στάση των ηγετών της ΔΟΕ απέναντι στον Ναζισμό του Χίτλερ και τον Φασισμό του Φράνκο
Πίσω από το πρόσχημα του «αποπολιτικοποιημένου αθλητισμού», οι κορυφαίοι ηγέτες της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (ΔΟΕ) πήραν ξεκάθαρη πολιτική θέση, συνεργαζόμενοι άμεσα με τον Αδόλφο Χίτλερ και τον Φρανθίσκο Φράνκο.
Πιέρ ντε Κουμπερτέν: Υποστήριξη και χρηματοδότηση από τον Χίτλερ
Ο ιδρυτής της ΔΟΕ, Πιέρ ντε Κουμπερτέν, δεν κράτησε αποστάσεις από τον εθνικοσοσιαλισμό, αλλά τον εξύμνησε δημόσια και ιδιωτικά:
- Η επιστολή στον Χίτλερ: Τον Μάρτιο του 1937, ο Κουμπερτέν έστειλε επιστολή στον Αδόλφο Χίτλερ, εκφράζοντας τη «βαθιά του αφοσίωση» και χαρακτηρίζοντας τους ναζιστικούς Αγώνες του Βερολίνου ως υπόδειγμα διοργάνωσης [1].
- Το ναζιστικό χρήμα: Ο Χίτλερ του έστειλε προσωπικά μια οικονομική δωρεά 10.000 μάρκων [2]. Ο Κουμπερτέν αποδέχτηκε τα χρήματα και ανταπέδωσε αποκαλώντας τη ναζιστική Γερμανία «φύλακα» των ολυμπιακών ιδεωδών [2].
- Η ιδεολογική σύμπτωση: Ο Κουμπερτέν ήταν δεδηλωμένος ρατσιστής. Είχε διατυπώσει γραπτώς τη θέση ότι η λευκή φυλή είναι εκ φύσεως ανώτερη και οι υπόλοιπες φυλές έχουν μειωμένη αξία.
Ανρί ντε Μπαγιέ-Λατούρ & Έιβερι Μπράντεϊτζ: Η προστασία της ναζιστικής προπαγάνδας
Οι δύο αυτοδιορισμένοι επικεφαλής της ΔΟΕ λειτούργησαν ως εγγυητές για την επιτυχία της προπαγάνδας του Γ' Ράιχ το 1936:
- Ανρί ντε Μπαγιέ-Λατούρ (Πρόεδρος ΔΟΕ 1925-1942): Συνεργάστηκε πλήρως με το καθεστώς του Χίτλερ. Το μόνο που απαίτησε ήταν να κατεβούν οι αντισημιτικές πινακίδες από τους δρόμους του Βερολίνου αποκλειστικά για τις δύο εβδομάδες των Αγώνων, ώστε να μην πληγεί η διεθνής εικόνα των Ναζί.
- Έιβερι Μπράντεϊτζ (Πρόεδρος ΔΟΕ 1952-1972): Ως επικεφαλής της Αμερικανικής Ολυμπιακής Επιτροπής το 1936, μπλόκαρε το αμερικανικό μποϊκοτάζ κατά της Γερμανίας. Χαρακτήρισε τις καταγγελίες για τις διώξεις των Εβραίων ως «εβραιο-κομμουνιστική συνωμοσία» [1]. Αργότερα, η κατασκευαστική του εταιρεία έλαβε συμβόλαια από τη ναζιστική κυβέρνηση για το χτίσιμο της γερμανικής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον [3].
Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ: Επίσημο στέλεχος του φρανκικού φασισμού
Ο άνθρωπος που διοίκησε τη ΔΟΕ για δύο δεκαετίες (1980-2001) δεν ήταν απλώς συμπαθών, αλλά οργανικό στέλεχος της φασιστικής δικτατορίας στην Ισπανία:
- Υπουργός και Κυβερνήτης του Φράνκο: Ο Σάμαρανκ ήταν υψηλόβαθμο μέλος της Φάλαγγας (του μοναδικού νόμιμου φασιστικού κόμματος υπό τον Φράνκο) [4]. Υπηρέτησε ως Υπουργός Αθλητισμού της δικτατορίας και πολιτικός κυβερνήτης της Βαρκελώνης [4].
- Φασιστικός χαιρετισμός: Υπάρχουν καταγεγραμμένες ιστορικές φωτογραφίες του, ακόμα και από το 1974, να φορά τη φασιστική στολή (μπλε πουκάμισο) και να χαιρετά με προτεταμένο το δεξί χέρι.
- Υπεράσπιση του Φράνκο: Μετά την αποκατάσταση της δημοκρατίας, ο Σάμαρανκ αρνήθηκε κατηγορηματικά να αποκηρύξει το παρελθόν του [5]. Δήλωνε δημόσια περήφανος για τη θητεία του, υποστηρίζοντας ότι η δικτατορία του Φράνκο εξασφάλισε μια μακρά περίοδο ειρήνης και ευημερίας για την Ισπανία [5].
2. Η δομή της ΔΟΕ θυμίζει περισσότερο μασονική στοά ή ιδιωτική λέσχη ισχυρών συμφερόντων μιας ομάδας χωρών και μεγάλων εταιρειών.
Εντελώς αντίθετη δηλαδή από έναν αυτοοργανωμένο σύμφωνα με τα διακηρυσσόμενα "πανανθρώπινα ολυμπιακά ιδεώδη", αθλητικό οργανισμό.
Εντελώς αντίθετη δηλαδή από έναν αυτοοργανωμένο σύμφωνα με τα διακηρυσσόμενα "πανανθρώπινα ολυμπιακά ιδεώδη", αθλητικό οργανισμό.
- Αυτοεκλεγόμενα Μέλη: Τα μέλη της ΔΟΕ δεν εκλέγονται από τους αθλητές ούτε από τις εθνικές ομοσπονδίες. Εκλέγονται ...από τα ήδη υπάρχοντα μέλη!
Ο οργανισμός αναπαράγει τον εαυτό του, εξασφαλίζοντας ότι οι ίδιοι κύκλοι θα παραμένουν πάντα στην εξουσία. - Ασυλία και Καθεστώς «Κράτους»: Με έδρα την Ελβετία, η ΔΟΕ απολαμβάνει προκλητικά φορολογικά προνόμια και νομική ασυλία. Λειτουργεί ως ένα αυτόνομο «κράτος εν κράτει», απρόσβλητο από εξωτερικούς δικαστικούς ελέγχους και διαφάνεια.
- Ιστορική Διαφθορά: Από τα αποδεδειγμένα σκάνδαλα δωροδοκίας για την εξαγορά ψήφων, μέχρι τις σύγχρονες αναθέσεις, οι αποφάσεις καθορίζονται από το ποιος προσφέρει τα περισσότερα κάτω από το τραπέζι.
Το κόλπο με τις ποσοστώσεις: πώς περιορίζουν τα μετάλλια "άλλων χωρών"
Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στη λειτουργία της ΔΟΕ είναι ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί τους κανονισμούς για να κατευθύνει τα μετάλλια εκεί που θέλει, εφαρμόζοντας εξόφθαλμα δύο μέτρα και δύο σταθμά:
- Το Μπάχαλο στην Άρση Βαρών: Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι συνεχείς αλλαγές των κατηγοριών σωματικού βάρους κάθε λίγα χρόνια, που γίνονται καθαρά για να αποδιοργανώνουν τους αθλητές. Ταυτόχρονα, η ΔΟΕ επιβάλλει αυστηρότατο περιορισμό στον αριθμό των αθλητών που δικαιούται να στείλει κάθε χώρα στα αγωνίσματα δύναμης, όπου παραδοσιακά κυριαρχούν χώρες εκτός της δυτικής επιρροής. Ο στόχος είναι προφανής: να μειωθούν τεχνητά τα μετάλλια αυτών των κρατών.
- Στον αντίποδα, σε αθλήματα όπως ο στίβος και η κολύμβηση, όπου κυριαρχούν ιστορικά οι Ηνωμένες Πολιτείες, το δικαίωμα συμμετοχής των αθλητών είναι ουσιαστικά απεριόριστο. Εκεί δεν υπάρχουν οι ίδιοι στραγγαλιστικοί περιορισμοί, επιτρέποντας στις ΗΠΑ να στέλνουν πολλούς αθλητές ανά αγώνισμα και να μαζεύουν σωρηδόν μετάλλια.
Δύο Μέτρα και Δύο Σταθμά: Η Απόλυτη Πολιτική Υποκρισία
Η ΔΟΕ ισχυρίζεται ότι ο αθλητισμός είναι «αποπολιτικοποιημένος», όμως οι αποφάσεις της αποδεικνύουν το αντίθετο. Χώρες όπως η Κίνα παραγκωνίζονται από τα κέντρα αποφάσεων, ενώ άλλες μεγάλες δυνάμεις εξοβερίζονται πλήρως από το προσκήνιο με βάση τις δυτικές επιταγές:
- Ο Αποκλεισμός της Ρωσίας: Η ΔΟΕ επέβαλε καθολικό αποκλεισμό στους Ρώσους αθλητές, απαγορεύοντας τη σημαία, τα εμβλήματα και τον εθνικό τους ύμνο. Με αυτόν τον τρόπο, αποκόπτει μια τεράστια αθλητική δύναμη για να ανοίξει ο δρόμος για εύκολα μετάλλια σε άλλους.
- Η Ασυλία του Γενοκτονικού Ισραήλ: Την ίδια ακριβώς στιγμή, η ΔΟΕ επιτρέπει την κανονική, πανηγυρική συμμετοχή του Ισραήλ με όλα τα εθνικά του σύμβολα, παρά τις διεθνείς καταδίκες, τις επίσημες γνωματεύσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου και τις ακλόνητες κατηγορίες για γενοκτονία.
Αυτή η επιλεκτική ευαισθησία αποδεικνύει περίτρανα ότι οι αποκλεισμοί δεν βασίζονται σε καμία ηθική αρχή ή στο διεθνές δίκαιο. Επιβάλλονται αποκλειστικά ως πολιτικό όπλο όταν εξυπηρετούν τη γεωπολιτική ατζέντα των ΗΠΑ και των στενών συμμάχων τους, οι οποίοι κάνουν κουμάντο στο παρασκήνιο.
Η Ομηρία από τις Πολυεθνικές των ΗΠΑ και το Χρήμα των Μεγάλων Αγορών
Η ΔΟΕ ελέγχεται πλήρως από το χρήμα των κολοσσιαίων πολυεθνικών εταιρειών, με επίκεντρο τις ΗΠΑ και ελάχιστες άλλες ισχυρές χώρες.
- Η Απόλυτη Εξάρτηση από το NBC: Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC είναι ο μεγαλύτερος χρηματοδότης της ΔΟΕ, έχοντας αγοράσει τα δικαιώματα με συμβόλαια δισεκατομμυρίων. Το NBC καθορίζει τις ώρες των αγωνισμάτων, το πρόγραμμα, ακόμα και το ποια αθλήματα θα παραμείνουν ζωντανά, με βάση την τηλεθέαση της αμερικανικής αγοράς.
- Εμπορευματοποίηση για τα Κέρδη των Λίγων: Για να ικανοποιηθούν οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες, η ΔΟΕ απειλεί με εξαφάνιση παραδοσιακά από την αρχαιότητα αθλήματα.
Στην θέση τους εισάγει εμπορικά, νέα "αθλήματα" όπου οι ΗΠΑ και οι 2-3 ισχυρότερες οικονομίες του πλανήτη έχουν το εμπορικό, βιομηχανικό και αγωνιστικό προβάδισμα.
Ενώ οι αθλητές φτύνουν αίμα στις προπονήσεις, καταστρέφουν τα σώματά τους και ζουν στην οικονομική αβεβαιότητα, οι «αθάνατοι» της ΔΟΕ απολαμβάνουν VIP προνόμια, χλιδάτα ξενοδοχεία και διαχειρίζονται τον παγκόσμιο αθλητισμό σαν μια στυγνή πολυεθνική εταιρεία.
Η ανάδυση ανεξάρτητων κινημάτων αθλητών, όπως το Global Athlete, που διεκδικούν φωνή, δικαίωμα ψήφου και οικονομική διαφάνεια, είναι η μόνη ελπίδα για να σπάσει αυτό το παγκόσμιο μονοπώλιο.
Μέχρι τότε, η ολυμπιακή ιδέα θα παραμένει εγκλωβισμένη στη σαπίλα μιας ανεξέλεγκτης ελίτ.
Μέχρι τότε, η ολυμπιακή ιδέα θα παραμένει εγκλωβισμένη στη σαπίλα μιας ανεξέλεγκτης ελίτ.
*Γιούρικ Βαρτανιάν: Ο μεγαλύτερος αθλητής - πολυαθλητής όλων των εποχών και η ποταπή στάση της ΔΟΕ και των δυτικών αθλητικών συντακτών
Η συστημική διαφθορά στον αθλητισμό δεν περιορίζεται μόνο στα αναβολικά, το χρήμα και τους στημένους αγώνες. Εκφράζεται εξίσου έντονα μέσα από την πολιτική προπαγάνδα, τον γεωπολιτικό αποκλεισμό και τη χειραγώγηση της κοινής γνώμης από τα μεγάλα δυτικά μέσα ενημέρωσης. Η περίπτωση του Αρμένιου υπεραθλητή της πρώην ΕΣΣΔ Γιούρικ Βαρτανιάν (Yurik Vardanyan) αποτελεί το πιο τρανταχτό, ιστορικό παράδειγμα αυτής της αδικίας.
Ένα παγκόσμιο φαινόμενο έξω από κάθε ανθρώπινη λογική
Ο Βαρτανιάν δεν ήταν ένας απλός πρωταθλητής. Ήταν ένας «all-around» υπεράνθρωπος που ισοπέδωσε τους νόμους της φυσικής:
- Στην άρση βαρών: Στους Ολυμπιακούς της Μόσχας (1980), αγωνιζόμενος στην κατηγορία των 82,5 κιλών, σημείωσε 177,5 κιλά στο αρασέ και 222,5 κιλά στο ζετέ. Με αυτή την εξωπραγματική επίδοση, κέρδισε σε κιλά τους χρυσούς ολυμπιονίκες των δύο επόμενων μεγαλύτερων κατηγοριών βάρους (των 90κ. και των 100κ.)! Συνολικά στην καριέρα του κατέρριψε 41 παγκόσμια ρεκόρ.
- Στον στίβο: Με ύψος 1,74 μ., σημείωσε άλμα εις ύψος 2,15 μέτρα
και άλμα εις μήκος άνευ φοράς 3,70 μέτρα και έτρεχε τα 100μ. σε 10,6 δευτερόλεπτα.!!! - Στα ομαδικά και το πνεύμα: Αγωνίστηκε στην Εθνική ομάδα βόλεϊ της Αρμενίας, ενώ ταυτόχρονα ήταν φιλόλογος, πτυχιούχος πανεπιστημίου και ένας εξαιρετικά ταλαντούχος πιανίστας.
Ήταν η απόλυτη μεσάρκωση του «Νους υγιής εν σώματι υγιεί». [1, 2, 3]
Η μεροληπτική στάση και η μικροψυχία της ΔΟΕ και των δυτικών αθλητικών συντακτών
Κι όμως, αυτό το αθλητικό θαύμα της φύσης δεν ψηφίστηκε ποτέ ως ο «Αθλητής της χρονιάς» από τους Αμερικανούς και τους Βρετανούς αθλητικούς συντάκτες, ούτε έλαβε ποτέ τη διεθνή αναγνώριση που του άξιζε από την ίδια τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ). Εγκλωβισμένοι στα γρανάζια του Ψυχρού Πολέμου, οι δυτικοί θεσμοί και τα media επέδειξαν μια πρωτοφανή μικροψυχία απέναντι σε ένα σοβιετικό φαινόμενο, επιλέγοντας να υπηρετήσουν πολιτικές και εμπορικές σκοπιμότητες.
Αντί να υποκλιθούν στον κορυφαίο όλων των εποχών, οι Δυτικοί δημοσιογράφοι (όπως στα ετήσια βραβεία του Associated Press και του Sports Illustrated) προτίμησαν να προωθήσουν το δικό τους, αμερικανοκεντρικό αφήγημα, αναδεικνύοντας:
- Το 1980: Την Εθνική ομάδα χόκεϊ των ΗΠΑ (λόγω της νίκης επί της ΕΣΣΔ, γνωστής ως "Miracle on Ice"), υποβαθμίζοντας την ιστορικότερη ατομική εμφάνιση στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων από τον Βαρτανιάν.
- Το 1981: Τον τενίστα Τζον ΜακΕνρό (John McEnroe), προτιμώντας το εμπορικό τένις από την καθολική υπεροχή ενός αθλητή της άρσης βαρών.
- Το 1982 - 1984: Τον Αμερικανό σταρ του στίβου Καρλ Λιούις (Carl Lewis), στήνοντας μια βιομηχανία μάρκετινγκ γύρω από το όνομά του.
Αυτή η μεροληπτική στάση της ΔΟΕ και των δυτικών συντακτών, που υποβίβασε έναν αληθινό «all-around» υπεραθλητή για χάρη πιο προβεβλημένων ή «φλώρικων» σπορ, αποδεικνύει τη βαθιά, συστημική διαφθορά στην κορυφή του παγκόσμιου αθλητισμού.