Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Αλέξανδρος Α΄ (ο προ Φιλίππου) Πέρσες, Μακεδονία και Έλληνες



Οι Πέρσες είχαν καταλάβει την Μακεδονία και είχαν αναγκάσει τον βασιλιά Αλεξανδρο Α'(1) να συνεκστρατεύσει μαζί τους εναντίον των Ελλήνων.
 Μια νύχτα έφυγε κρυφά από τους Πέρσες κι επήγε και ειδοποίησε τους ΄Ελληνες για τις προθέσεις του Μαρδόνιου, λέγοντας:

"Άνδρες Αθηναίοι, καταθέτω εμπιστευτικά στη φύλαξή σας αυτά τα λόγια, με την παράκληση να μείνουν απόρρητα, μονάχα στον Παυσανία να τα πείτε και σε κανέναν άλλο, για να μη με πάρετε στο λαιμό σας· γιατί δε θα μιλούσα, αν η έγνοια μου για ολόκληρη την Ελλάδα δεν ήταν μεγάλη. Γιατί κι εγώ στην καταγωγή ανέκαθεν είμαι Έλληνας και δε θα ήθελα να βλέπω την Ελλάδα να χάσει τη λευτεριά της και να γίνει σκλάβα."...


ΗΡΟΔΟΤΟΣ, 9.45.1

(1) O Αλέξανδρος Α', ο επικαλούμενος «Φιλέλληνας», ήταν βασιλιάς της Μακεδονίας, από το 495 π.Χ. έως το 450 π.Χ. Ήταν γιος του βασιλιά Αμύντα Α'. Σε νεαρή ακόμη ηλικία επέδειξε την οργή του σε συμπόσιο που είχε παραθέσει ο πατέρας του προς τιμή Περσών πρέσβεων του Μεγάβαζου, όταν παρεκτράπηκαν αυτοί προς τις γυναίκες του Μακεδονικού Οίκου, τους οποίους και φόνευσε (513 π.Χ.).
Όταν όμως ανήλθε στο θρόνο, μετά το θάνατο του πατέρα του, αναγκάσθηκε να αναγνωρίσει την Περσική κυριαρχία και ακολούθησε τον Ξέρξη στην εκστρατεία του κατά των Ελλαδικών πόλεων-κρατών, κατά την οποία όμως έδειξε ιδιαίτερα φιλικά αισθήματα απέναντί τους στη μάχη των Θερμοπυλών, στη μάχη των Πλαταιών όσο και κατά τη φυγή των περσικών στρατιωτικών λειψάνων από τη Μακεδονία, όπου ο ίδιος συμπλήρωσε την καταστροφή τους.
Μετά το τέλος των Περσικών πολέμων, ο Αλέξανδρος Α' επέκτεινε το κράτος της Μακεδονίας δυτικά με την υποταγή των ορεινών Λυγκηστών (σημερινή περιοχή Φλώρινας), των Ορεστών και των Ελυμιωτών (σημερινή περιοχή δυτικά της Κοζάνης) φθάνοντας μέχρι την Πύδνα και τη Θέρμη (Θερμαϊκού).
Έλαβε μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 504 π.Χ. αφού οι Ελλανοδίκες έκριναν πως είναι Έλληνας, όταν απέδειξε πως είναι Αργείος (καταγωγή από Τημενίδες).[1]
Για τα ευγενικά και πατριωτικά του αισθήματα προς τους υπολοίπους Έλληνες, εκτός της επωνυμίας «Φιλέλληνας» (στην αρχαιότητα ο όρος σήμαινε και "πατριώτης"), ανακηρύχθηκε από μεν τους Αθηναίους επίσημος Πρόξενος, από δε τους Αργείους ως απόγονος των Τημενιδών. Επίσης, στόλισε τους Δελφούς και την Ολυμπία με λαμπρά αναθήματα. Βασίλευσε 33 ή 34 χρόνια. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του, πρώτα ο Αλκέτας Β΄ και έπειτα ο Περδίκκας Β΄.

Λιλή Ζωγράφου "Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά..."

Με αφορμή την χτεσινή επέτειο γέννησης της υπέροχα αποκαλυπτικής και τραγικά προφητικής συγγραφέα και ιστορικού Λιλής Ζωγράφου:

"Ο άνθρωπος βγαίνει στο σφυρί.
Για να μη βρίσκει το Σύστημα καμιά αντίδραση
και να μπορέσει αύριο να βγάλει ελεύθερα
στο σφυρί και τις πατρίδες."

"Οι μάζες φοβούνται τη λευτεριά.
Απεγνωσμένα ψάχνουν (όταν όλα έχουν καταρρεύσει)
για έναν καινούργιο θεό ή τον εκπρόσωπό του
που θα τους την στερήσει,
αλλά που στην πραγματικότητα θα τις απαλλάξει
από την ευθύνη του εαυτού τους.

[…] Πόσες φορές βρέθηκε ο άνθρωπος κοντά στην υποψία ότι δεν είναι οι θεοί που πρέπει ν αλλάξουν αλλά το σύστημα;

[…] Μία κοινή πίστη σώζει πάντα τις μάζες από την ανυπόφορη μοναξιά του ατόμου. Αλλά όσο δύσκολο είναι να τις ενώσεις κάτω από μια καινούργια προοδευτική ιδέα, τόσο εύκολο είναι να τις συνδέσεις μ ένα κοινό μίσος. Εναντίον ποιανού; Μα η μετριότητα βλέπει γύρω της τόσους εχθρούς! Γι αυτό η μάζα είναι πρόθυμη να υποστηρίξει μια θεότητα ή μια εξουσία που υπόσχεται το διωγμό της αδικίας και την αποκατάσταση της ισότητας. Το κακό είναι πως δεν ελέγχει ποιος της τα υπόσχεται όλα τούτα. Της αρκεί η πλάνη πως οι πάντες θα ισοπεδωθούν στο ανάστημα της δικής της μετριότητας. Και πως και οι άλλοι θα στερηθούν εκείνο που η ίδια φοβάται: την ελευθερία να ψηλώσουν.

[…] Οι μάζες εκπαιδευμένες να είναι άτολμες & δορυφορικές, καθηλώνονται ανίκανες και ν’ αντικρίσουν ακόμα το κενό. Ειδικά διαμορφωμένες έτσι, περιμένουν, προσφέροντας με την ανημποριά τους, το πρόσχημα. Αυτή είναι η στιγμή του καπάτσου ή αλλιώς του ηγέτη. Όταν οι παλιοί θεοί αποσύρονται, οι θρόνοι αναζητούν διάδοχο. Και μ ένα καλό χειρισμό ή δίχως καν χειρισμό, σχεδόν κάθε άχρηστο σακί κόκαλα μπορεί ν αναρριχηθεί στην άδεια θέση!…

Λιλή Ζωγράφου

Γεννήθηκε στις 17 Ιουνίου 1922, έφυγε στις 2 Οκτωβρίου 1998

ΣΤΑΛΙΝ

ΣΤΑΛΙΝ: Σε αυτή τη νέα βιογραφία του Ιωσήφ Στάλιν, ο Όλεγκ Χλεβνιούκ δίνει τεκμηριωμένες απαντήσεις σε ερωτήματα που επί δεκαετίες έχουν προβληματίσει ιστορικούς και πολιτικούς επιστήμονες, αλλά και το ευρύ κοινό. Πώς ο Στάλιν εξελίχθηκε από ασήμαντο επαναστάτη σε έναν από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους στην ιστορία; Πώς κατόρθωσε πρώτα να κατισχύσει των ανταγωνιστών το�%...

Συνέντευξη Αϊνστάιν. Οι απόψεις του για επιστήμη,θρησκεία, σιωνισμό,πολιτική

"- Νιώθετε Γερμανός ή Εβραίος;
«Μπορεί να είναι κανείς και τα δύο πράγματα ταυτόχρονα. Πάνω απ' όλα θεωρώ τον εαυτό μου άνθρωπο. Ο εθνικισμός είναι παιδική αρρώστια. Είναι η ιλαρά της ανθρωπότητας».
- Και τότε πώς δικαιολογείτε τον εβραϊκό εθνικισμό;
«Υποστηρίζω τον σιωνισμό, παρ' ότι πρόκειται για ένα εθνικό πείραμα. Θα με ρωτήσετε: "Γιατί;". Διότι δίνει σ' εμάς τους εβραίους έναν κοινό στόχο, ένα κοινό σημείο αναφοράς. Αυτός ο εθνικισμός δεν αποτελεί απειλή για κανέναν άλλον λαό. Η Σιών είναι πολύ μικρή για να αναπτύξει ιμπεριαλιστικά σχέδια».
- Δεν πιστεύετε στην αφομοίωση;
«Εμείς οι εβραίοι είμαστε ιδιαιτέρως προσαρμοστικοί. Είμαστε πραγματικά διατεθειμένοι να θυσιάσουμε την ιδιοσυγκρασία μας στον βωμό του κοινωνικού συμβατισμού».
- Η αφομοίωση των πολιτισμών μπορεί να οδηγήσει στην κατάκτηση της υπέρτατης ευτυχίας;
«Δεν το πιστεύω. Ακόμη και στον σύγχρονο πολιτισμό ο εβραίος είναι πραγματικά ευτυχισμένος μόνο αν συνεχίζει να είναι εβραίος»."...

tovima.gr - Αλβέρτος Αϊνστάιν: Αλβέρτος Αϊνστάιν Η «μουσική του Σύμπαντος» σε εξισώσεις Η συνέντευξη που ακολουθεί παραχωρήθηκε στον Τζορτζ Σιλβέστερ Βίρεκ* και δημοσιεύθηκε το 193...

Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2018

Ένα ΟΧΙ ”erga omnes”, με αφορμή την Μακεδονία

Ένα ΟΧΙ ”erga omnes”, με αφορμή την Μακεδονία: Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη Η Ελλάδα βρίσκεται σήμερα υπό την καταλυτική επιρροή ξένων χωρών και ομάδων συμφερόντων με αποτέλεσμα την απ...

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2018

Π. Ήφαιστος, Η στρατηγική ρευστότητα, τα αναλώσιμα κράτη και οι νεοέλληνες


Προς τα πού λοιπόν κινείται η Τουρκία, ποιες θα μπορούσαν να είναι οι κινήσεις του τούρκου ηγέτη μετά τις εκλογές, πως εξελίσσονται οι στρατηγικές σχέσεις στην περιφέρειά μας, ιδιαίτερα στο τρίγωνο Ισραήλ, Ιράν, Άραβες και πως κινούνται οι μεγάλες δυνάμεις, κυρίως οι ΗΠΑ και η Ρωσία. Εάν εστιάσουμε το ενδιαφέρον στον Ερντογάν, είναι εν τέλει ορθολογιστής ή παράφρων και αυτοκτονικά εκτός ελέγχου; Τι τον αποτρέπει να επιτεθεί, τι τον ενθαρρύνει, τι τον μειώνει και τι τον αποθαρρύνει;
Οι προβλέψεις στην διεθνή πολιτική είναι μεγάλου ρίσκου και δεν ενδείκνυνται. Οι αστάθμητες μεταβλητές που συμπλέκονται μέσα στην δίνη της διεθνούς πολιτικής είναι πολλές και ενίοτε μεγάλης κύμανσης. Τα αίτια συγκεκριμένων γεγονότων δεν είναι πάντα ορατά. Θα μπορούσαμε εν τούτοις να προβληματιστούμε στην βάση πιο πάγιων κριτηρίων και τυπολογιών που αφορούν τα δομικά χαρακτηριστικά του διεθνούς συστήματος, τους προσανατολισμούς των στρατηγικών των μεγάλων δυνάμεων και κυρίως τον τρόπο που εναλλακτικές εξελίξεις σε περιφερειακό επίπεδο επηρεάζουν την λήψη αποφάσεων των ΗΠΑ.
Στα άρτια οργανωμένα κράτη που συνήθως είναι οι μεγάλες δυνάμεις με πιο χαρακτηριστική περίπτωση τις ΗΠΑ, οι αποφάσεις αντλούνται από μια δεξαμενή σεναρίων και εναλλακτικών σχεδίων των επιτελείων τους, τα οποία προσαρμόζουν ανά πάσα στιγμή τις δράσεις ανάλογα με το πώς εξελίσσονται τα πράγματα. Κανονικώς εχόντων των πραγμάτων, μονίμως και αδιάλειπτα, κρατικά επιτελεία παρακολουθούν, κατασκοπεύουν, πληροφορούνται, συνομιλούν με αντίστοιχα επιτελεία άλλων κρατών, αναλύουν, σταθμίζουν, σταθεροποιούν εκτιμήσεις και χαράσσουν πλήθος εναλλακτικών αποφάσεων σύμφωνα με τα πλανητικά, περιφερειακά και τοπικά συμφέροντα του κράτους.
Την εκάστοτε κρίσιμη στιγμή λήψης απόφασης μετράει επίσης το στρατηγικό και ηγετικό ταλέντο και ο στρατηγικός ορθολογισμός των πολιτικών και στρατιωτικών ηγεσιών. Το ίδιο αλλά για αντικειμενικούς λόγους σε μικρότερη κλίμακα ισχύει και λιγότερο ισχυρά πλην άρτια οργανωμένα κράτη, σε αναφορά κυρίως με την περιφέρεια στην οποία ανήκουν. Το Ισραήλ είναι χαρακτηριστική περίπτωση. Η Τουρκία, επίσης, αποδεδειγμένα και ανεξάρτητα ηγεσίας κινείται στην βάση σχεδίων που συμπλέκουν μακροπρόθεσμους, μεσοπρόθεσμους και βραχυχρόνιους σκοπούς και αποφάσεις. Η Κύπρος και η Θράκη είναι χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Εάν σταθούμε στις μεγάλες δυνάμεις, αδιάκοπα ανταγωνίζονται στις περιφέρειες επιδιώκοντας την βέλτιστη για αυτές κατανομή ισχύος και συμφερόντων. Τα στρατηγικά σχέδια συμπεριλαμβάνουν εναλλακτικές αποφάσεις ανάλογα με τις περιστάσεις και την εξέλιξη των πραγμάτων. Αυτό μπορούμε να το δούμε πιο συγκεκριμένα στο επίπεδο των σχέσεων Ελλάδας, Τουρκίας, Κύπρου και σε συνάρτηση με τις καταιγιστικές εξελίξεις στην περιφέρεια στην οποία ανήκουμε.
Στις εναλλακτικές αποφάσεις τα επιτελεία των μεγάλων δυνάμεων κυνικά, υπολογιστικά και με μηδενικό συναισθηματισμό, εξετάζουν ποιο κράτος είναι αναλώσιμο, ποιο είναι ισχυρό και ικανό να επιβιώσει, ποιο είναι εσωτερικά αδύναμο, ποιο είναι θεσμικά οργανωμένο και ποιο είναι προσανατολισμένο και οργανωμένο με τρόπο που επιτρέπει «πελατειακές συναλλαγές». Αντίστοιχα, εξετάζουν ποια κράτη λόγω αστοχιών τους είναι υποψήφια για να τοποθετηθούν πάνω στην Κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων.
Χαρακτηριστικά, εάν η Κυπριακή Δημοκρατία στο όνομα ακατανόητων αιτιολογήσεων προχωρήσει σε μια μη βιώσιμη λύση (ΔΔΟ το όνομά της) θα πρέπει να θεωρηθεί σίγουρο ότι η συγκυρίαρχος Άγκυρα θα αναβαθμιστεί γεωπολιτικά, θα περιπλέξει αβάστακτα το πλέγμα των «διαφορών» στο Αιγαίο και θα οδηγήσει τις μεγάλες δυνάμεις σε νέες ιεραρχήσεις αναλώσιμων και μη αναλώσιμων κρατών.
Τέτοιες τάσεις στα επιτελεία των μεγάλων δυνάμεων θα ενισχυθούν εάν η Ελλάδα στερείται στρατηγικής όχι μόνο στο Κυπριακό (αυτό είναι ολοφάνερο και θα δοκιμαστεί ξανά πολύ σκληρά εάν τα Τουρκικά σκάφη σύντομα κινηθούν στα κυπριακά νερά) αλλά και υπόλοιπα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής. Γιατί εμείς δεν θεωρούμε στρατηγική την αναγνώριση των αλυτρωτισμών γειτονικών κρατιδίων κατόπιν προτροπής των ΗΠΑ επειδή αυτό εξυπηρετεί βραχυχρόνιους τακτικούς σκοπούς της. Ούτε βέβαια όπως έχουμε συχνά εξηγήσει θεωρείται σοβαρό ένα κράτος όταν επί δεκαετίες η στρατηγική ανεπάρκειά του δεν επέτρεψε να εφαρμοστεί το διεθνές δίκαιο για την επικράτειά του (εδώ το δίκαιο της θάλασσας).
  Έτσι, ενώ μια αντίληψη των πραγμάτων είναι ότι πρόεδρος της Τουρκίας για τους Αμερικανούς είναι αναλώσιμος, επειδή Ερντογάν σχοινοβατεί επικίνδυνα –κάτι βέβαια που είναι αλήθεια–, μια γεωπολιτική αναβάθμιση της Τουρκίας με το να τεθεί η Κύπρος σε συνδυασμό με το Ελληνικό αποτρεπτικό έλλειμμα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποφάσεις οι οποίες θα είναι πολύ δυσμενείς για την Ελληνική πλευρά.
Τα πράγματα θα μπορούσαν να εξελιχθούν με πολύ δυσμενή τρόπο εάν η Ελληνική πλευρά κοιμάται τον ύπνο τον αξύπνητο. Μια γεωπολιτική αναβάθμισή του Ερντογάν, για παράδειγμα, θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε λιγότερα ρίσκα, σε υποβάθμιση των σχέσεων με την Ρωσία (ως προς αυτό πόσες κυμάνσεις είχαμε τα τελευταία χρόνια;) και σε έναρξη νέου κύκλου συναλλαγών και συγκλίσεων με τις ΗΠΑ και ίσως και με το Ισραήλ.
Για να συμπληρώσουμε αυτές τις σκέψεις που όπως είπαμε αντλούν από πάγιες τυπολογίες της στρατηγικής ανάλυσης και την διακρατική εμπειρία, μια τέτοια τροχιά θα μπορούσε να γίνει και με διαφορετικό τρόπο. Οι ΗΠΑ, δηλαδή, ενδεχομένως και το Ισραήλ, εάν κατορθώσουν να «εκθρονίσουν» τον Ερντογάν, να επιτύχουν μια νέα ελεγχόμενη σύγκλιση με την Τουρκία η οποία θα βρίσκεται υπό νέα ηγεσία ή και με άλλο καθεστώς. Ας πούμε ένα φιλοαμερικανικό «κεμαλοισλαμικό» με επικεφαλής γνωστούς και μη εξαιρετέους «ήπιους ισλαμιστές» του πολιτικού Ισλάμ.
Ένα πάγιο πρόβλημα των νεοελλήνων είναι οι εξόφθαλμα λανθασμένες αντιλήψεις για το κρατοκεντρικό διεθνές σύστημα, την διάγνωση των αιτιών πολέμου και ενδεικνυόμενες «θεραπείες». Παρά το ότι διεκδικούμε την Ελληνική κληρονομιά οι νεοέλληνες αγνοούμε τα Θουκυδίδεια αξιώματα και κυρίως το ανελέητο γεγονός πως στο άναρχο διεθνές σύστημα «δίκαιο έχει όποιος έχει ίση δύναμη [δηλαδή ισορροπία δυνάμεων] και πως όταν αυτό δεν ισχύει ο ισχυρός επιβάλλει ότι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύναμος υποχωρεί και προσαρμόζεται» ή και εξοντώνεται.
Το νόημα πολλών παρεμβάσεων συμπεριλαμβανομένου και άρθρου εδώ (Πολιτική ηθική, πολιτική δίνη και μεταφυσικά δόγματα – https://slpress.gr/idees/politiki-ithiki-politiki-dini-kai-metafysika-dogmata/) για την πολιτική ηθική στο διεθνές σύστημα είναι συναφές με αυτό που εκτιμάται ως λανθασμένη νεοελληνική θεώρηση του πως κινούνται τα κράτη στην διεθνή πολιτική
Δεν κινούνται με όρους ηθικών κριτηρίων γιατί η πολιτική ηθική στην διεθνή πολιτική είναι μηδενική. Ποιος θα την ορίσει; Υπάρχει παγκόσμια κοινωνία, παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό σύστημα, παγκόσμια διανεμητική δικαιοσύνη και παγκόσμια εξουσία που τα επιτηρεί; Τα βιώσιμα και ορθολογιστικά κράτη κατά συνέπεια κινούνται με όρους εθνικού συμφέροντος σε ένα διεθνές σύστημα όπου το κύριο νόμισμα είναι η ισχύς.
Συναισθηματισμοί δεν υπάρχουν εξ ου και οι ευθύνες όσων στο παρελθόν παραμέλησαν την Τουρκική απειλή, επιδόθηκαν σε φιλικές σχέσεις αντί να ενισχύσουν την στρατηγική ή ακόμη υιοθέτησαν και πιο γραφικές στάσεις όπως χοροί και κουμπαριές. Οι ευθύνες είναι επίσης μεγάλες για όσους μιλούσαν περί «λαών που δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν» την ίδια στιγμή που Τουρκία επί δεκαετίες ένοπλα παρεμποδίζει επί δεκαετίες την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου στο Αιγαίο.
Καταληκτικά, λοιπόν, απαιτείται εθνική στρατηγική. Το ζήτημα είναι πως η εθνική στρατηγική δεν είναι υπόθεση ενός ατόμου αλλά του κράτους το οποίο θα πρέπει να διαθέτει σωστή επιτελική θεσμική οργάνωση, θα κατορθώνει εθνική συναίνεση γύρω από τα ιεραρχημένα εθνικά συμφέροντα, θα αποτρέπει τις απειλές και θα κάνει τις σωστές συναλλαγές με τα άλλα κράτη ιδιαίτερα τις μεγάλες δυνάμεις.
«Όσοι είναι ελεύθεροι το χρωστούν στην δύναμή τους (Θουκιδίδης)» και η αδυναμία αρχίζει συνήθως από εκκένωση στο μυαλό και διαχέεται βαθύτερα όταν για παράδειγμα πολλοί κράζουν πως «στον σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο πλανήτη το κράτος δεν χρειάζεται», πως «στον σύγχρονο κόσμο ο πόλεμος τελείωσε», πως τα ΜΚΟ θα ενώσουν τον πλανήτη ή πως η φιλοπατρία είναι κάτι το μεμπτό και επιλήψιμο.

Καταληκτικά, οι αποφάσεις των τρίτων κρατών όσον αφορά τα Ελληνοτουρκικά δεν σχετίζονται με αισθητικά κριτήρια ή ακόμη και με πρόσωπα αλλά με κρατικά συμφέροντα όπως είναι, όπως εξελίσσονται και όπως συμπλέκονται εν μέσω διαρκών ανακατανομών ισχύος, της θέσης που κατέχει κάθε κράτος στις ιεραρχίες ισχύος και της ικανότητας των πολιτικών ηγεσιών να διαπραγματεύονται και να συναλλάσσονται με όρους εθνικών συμφερόντων. Νεφελοβατούσες αντιλήψεις, φλούδες ελπίδες, εθελοτυφλία, νομικισμός, άγνοια των στρατηγικών εξελίξεων και η εικόνα ενός ηττημένου και αναλώσιμου κράτους είναι θανάσιμα επικίνδυνα φαινόμενα. Επειδή οι στρατηγικές εξελίξεις είναι καταιγιστικές, όλα θα δοκιμαστούν.
Πηγή https://slpress.gr/idees/h-strathgikh-refstothta-ta-analwsima-krath-kai-oi-neoellhnes/
Π. Ήφαιστος – PIfestos

Στρατηγική Θεωρία–Κρατική Θεωρία https://www.facebook.com/groups/StrategyStateTheory/
Προσωπική σελίδα https://www.facebook.com/p.ifestos
Προσωπικό προφίλ https://www.facebook.com/panayiotis.ifestos
Πολιτισμός, Περιβάλλον, Φύση, Ψάρεμα https://www.facebook.com/Ifestos.DimotisBBB
Διεθνής πολιτική 21ος  αιώνας https://www.facebook.com/groups/InternationalPolitics21century/
ΗΠΑ: Ιστορία, Διπλωματία, Στρατηγική https://www.facebook.com/groups/USAHistDiplStrat/
Ελλάδα-Τουρκία-Κύπρος: Ανισόρροπο τρίγωνο https://www.facebook.com/groups/GreeceTurkeyCyprusImbalance/
Διαχρονική Ελληνικότητα https://www.facebook.com/groups/Ellinikotita/
Άνθρωπος, Κράτος, Κόσμος–Πολιτικός Στοχασμόςhttps://www.facebook.com/groups/Ifestos.political.thought/
Κονδυλης Παναγιώτης– https://www.facebook.com/groups/Kondylis.Panagiotis/
Θολό βασίλειο της ΕΕ https://www.facebook.com/groups/TholoVasileioEU/
Θουκυδίδης–Πολιτικός Στοχασμόςhttps://www.facebook.com/groups/thucydides.politikos.stoxasmos/
Μέγας Αλέξανδρος–Ιδιοφυής Στρατηγός και Στρατηλάτηςhttps://www.facebook.com/groups/M.Alexandros/
Εκλεκτά βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν https://www.facebook.com/groups/eklektavivlia/
Ειρηνική πολιτική επανάσταση https://www.facebook.com/groups/PolitPeacefulRevolution/
«Κοσμοθεωρία των Εθνών» https://www.facebook.com/kosmothewria.ifestos

Ο Μπουτάρης, ο Εξεγερμένος Λαός και οι «Φασίστες»


ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ-ΕΠΙΘΕΣΗ
  1. Ο Δήμαρχος της Θεσσαλονίκης, Μπουτάρης, γνωστός για τις πεντακάθαρες συστημικές απόψεις του υπέρ της Υπερεθνικής και της Σιωνιστικής Ελίτ (Υ/Ε), προπηλακίστηκε και τελικά ελαφρώς τις «άρπαξε» από τον κόσμο που ήταν εκεί συγκεντρωμένος για την ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των 350.000 Πόντιων από τους Νεότουρκους. Όμως ο ίδιος άνθρωπος είχε το θράσος να πει παλιότερα «I don’t give a shit» (δηλαδή χέστηκα) για τους Έλληνες και Πόντιους που σφαχτήκανε, προκειμένου να τονίσει ότι ανεξάρτητα από αυτό το γεγονός, ο Κεμάλ Ατατούρκ ήταν ένας σπουδαίος ηγέτης θεμελιωτής της σύγχρονης Τουρκίας. Αυτός ο άνθρωπος λοιπόν που εκπροσωπεί το λαό της Θεσσαλονίκης προσέβαλε βάναυσα τον ίδιο τον λαό και τη Μέρα Μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού. Έτσι, ήταν απόλυτα δικαιολογημένη η λαϊκή αγανάκτηση απέναντι σε αυτό που συμβολίζει ο κάθε Μπουτάρης, η οποία λαϊκή αγανάκτηση όταν το ποτήρι ξεχειλίζει αναπόφευκτα δεν θα να είναι με το «γάντι». Και φυσικά δεν έχει σημασία αν κάποιοι από τους ίδιους τους αυτουργούς δεν είχαν λευκό ποινικό μητρώο, όταν η αποδοκιμασία στον κόσμο που παρακολουθούσε τη σκηνή ήταν φαίνεται γενική. Και ο Γιάννης Αγιάννης δεν είχε λευκό ποινικό μητρώο, εκτός αν μόνο οι καλοβολεμένοι αστοί μπορούν να «επαναστατούν» και να φέρνουν στην εξουσία εγκληματικές κυβερνήσεις: από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ!
  2. Απέναντι λοιπόν στην λαϊκή αντίδραση που δεν ήταν βέβαια προσχεδιασμένη, αφού επί ώρα ο κόσμος του φώναζε «φύγε» (όπως φαίνεται πεντακάθαρα σε αυτό το βίντεο), αλλά ο Μπουτάρης συνέχισε την προκλητική παρουσία του (για να πει τι;), μόλις μαθεύτηκε το γεγονός αυτό σύσσωμο το «συνταγματικό τόξο», δηλ. όλες οι πτέρυγες της βουλής, «καταδίκασαν» (όπως πάντα) την βία. Καταδίκασαν τη βία, ποιοι; Αυτοί που ασκούν από το 2010 την πιο συντριπτική, πραγματικά φασιστική βία του εξανδραποδισμού ενός ολόκληρου λαού, με την Οικονομική, Πολιτική αλλά και αστυνομική Κατοχή που επιβάλλουν στον Ελληνικό λαό σαν τα απόλυτα φερέφωνα-ανδρείκελα της ΕΕ και της Υ/Ε. «Κυβέρνηση» και «αντιπολίτευση» (ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ κλπ.) μέσα από την αλλαγή σκυτάλης στην εξουσία, είτε απλώς νομιμοποιώντας με την συμμετοχή τους (ΚΚΕ) την Κατοχική βουλή του Προτεκτοράτου που ονομάζεται Ελλάδα σήμερα.
  3. Όλοι αυτοί λοιπόν «κουνάνε το δάχτυλο» στα λαϊκά στρώματα, όταν και όποτε αντιδρούν (αφού μέχρι τώρα η αντίδρασή τους δεν είναι αυτή που θα έπρεπε), μπροστά στην σύγχρονη αργή γενοκτονία του Ελληνικού λαού. Όμως μπροστά σε αυτήν την καταστροφή, άτομα σαν τον Μπουτάρη (ή τον ανεκδιήγητο Ζουράρι πριν από αυτόν) είναι συνένοχοι όχι μόνο στην Οικονομική καταστροφή, αλλά και στην αντίστοιχη εθνική και πολιτιστική ισοπέδωση που συντελεί η Παγκοσμιοποίηση, με φερέφωνα ψευτοδιεθνιστές σαν τον Μπουτάρη. Ο κύριος αυτός φόρεσε το ιουδαϊκό άστρο τη μέρα που ορκιζόταν δήμαρχος για να τιμήσει τους Εβραίους και τη δική τους γενοκτονία (που δεν ήταν βέβαια η μοναδική, όπως την παρουσιάζει η «Βιομηχανία του Ολοκαυτώματος»), αλλά τη γενοκτονία των συμπατριωτών του την τίμησε με …σκατά. Και, βέβαια, αν ήταν πραγματικός διεθνιστής ας έβγαινε στην εκδήλωση με την Παλαιστινιακή σημαία και ας κατήγγειλε το νέο έγκλημα των Σιωνιστών με τη δολοφονία δεκάδων άοπλων Παλαιστινίων, για την οποία δεν είπε βέβαια κουβέντα!
  4. Σε αυτόν τον φασισμό του συστήματος που υλοποιείται με την αργή γενοκτονία του Ελληνικού λαού μέσω της Ευρωκατοχής, (που αύριο θα μας φορτώσει και όλους τους μετανάστες στην Ευρώπη, τώρα που ξύπνησε ο Ιταλικός λαός και βγάζει κυβέρνηση για Εθνική και Οικονομική κυριαρχία) έρχονται οι τρισάθλιοι «αριστεροί» απατεώνες του  ΣΥΡΙΖΑ, να ονομάζουν σαν «ακροδεξιά» και «φασιστική» κάθε λαϊκή οργή και αντίδραση. Όμως επίσης εξοργίζει η άθλια στάση του ΚΚΕ και άλλων εξοκοινοβουλευτικών «αριστερών» να επιμένουν να συγκαλύπτουν όλο το σύστημα, «καταδικάζοντας» τον δήθεν «επερχόμενο φασισμό», που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν οι λαϊκές αντιδράσεις απέναντι κυρίως στα εθνικά θέματα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο «σταρ» των μίντια Μπογιόπουλος, ο οποίος «μετά βδελυγμίας» καταδίκασε την «απάνθρωπη και φασιστική επιθεση» κατά του δημάρχου. Όμως, ο ίδιος, όταν πριν λίγες μέρες τα ΜΑΤ έστειλαν στο νοσοκομείο σοβαρά τραυματισμένους τους δικούς του συναγωνιστές που πήγαν να γκρεμίσουν το άγαλμα του Τρούμαν, μετά τη νέα εγκληματική εισβολή της Υ/Ε στη Συρία, ο κ. Μπογιόπουλος δεν μίλησε για φασιστική επίθεση από τον στρατό της σύγχρονης «αριστερής» Ευρω-Νατοϊκής Κατοχής στην Ελλάδα, αλλά προφανώς για «κυβερνητικό αυταρχισμό στην υπηρεσία των Ιμπεριαλιστών». Ξέρουν τα αφεντικά σε ποιους δίνουν ραδιοφωνικές εκπομπές…
  5. Και αυτή η σπασμωδική λαϊκή βία, στοιχειωδώς αμυντική απέναντι σε όλη την συντριπτική συστημική βία της Υ/Ε και των ντόπιων τοποτηρητών της, δεν είναι  βέβαια επαναστατική με τα επαναστατικά δικαστήρια κλπ., αφού δυστυχώς δεν έχουμε ακόμη προ-επαναστατικές περιόδους αλλά αυθόρμητη (και επομένως μη ελεγχόμενη) λαϊκή αντιβία στη συστημική βία, γιατί στρέφεται ενάντια στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) και τα όργανά της και δεν έχει σχέση με τη δήθεν αντιφασιστική βία των πληρωμένων από το σύστημα (Σόρος κλπ.) αντίφα. Η αυθόρμητη λαϊκή αντιβία μπορεί φυσικά να παρεκτραπεί όταν έχει ξεχειλίσει το ποτήρι, όπως μπορεί να έγινε στην προκείμενη περίπτωση, αλλά δεν γίνονται ποτέ εξεγέρσεις με γαλατική ευγένεια. Αυτό σήμαινε πάντα ιστορικά η αυθόρμητη λαϊκή αντιβία στη συστημική βία. Επομένως, ο μπαμπούλας του φασισμού που επικαλείται η «αριστερά», η οποία συμπλέει με τη ΝΔΤ και χαρακτηρίζει «φασιστικά» όλα τα κινήματα για την κυριαρχία, από το Brexit, μέχρι του Γάλλους, τους Αυστριακούς και τώρα τους Ιταλούς, είναι μία άθλια εξαπάτηση μιας ξοφλημένης «αριστεράς» που σήμερα καταρρέει σε όλη την  Ευρώπη. Και αυτό είτε γιατί σκόπιμα παραποιούν είτε γιατί δεν έχουν καταλάβει ότι ζούμε στην εποχή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που αποτελεί ένα νέο συστημικό φαινόμενο. Έτσι, η λαϊκή αντίδραση στη ΝΔΤ  που εκφράζεται από τα θύματα της Παγκοσμιοποίησης σήμερα μέσω των Κινημάτων για Εθνική και Οικονομική Κυριαρχία (όπως τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα) δεν έχει καμία σχέση με τον ιστορικό φασισμό τον οποίο σήμερα αντιπροσωπεύει επάξια η Υ/Ε, με την οποία συμπλέουν οι άθλιοι «αριστεροί» ενάντια στους λαούς!
  6. Ξεκάθαρα, λοιπόν, καλούμε τον Ελληνικό λαό να πετάξει στον σκουπιδοτενεκέ μια «αριστερά», στην καλύτερη περίπτωση, εκτός τόπου και χρόνου και, στην χειρότερη, που διχάζει τα λαϊκά στρώματα σε «ακροδεξιούς», «φασίστες’, «ρατσιστές» από τη μία και «δημοκράτες» (της εγκληματικής ΝΔΤ) από την άλλη, παίζοντας απόλυτα το παιχνίδι της Υ/Ε που επιβάλλει το σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Αντιθέτως, δίνεται σήμερα η ιστορική ευκαιρία στον ελληνικό λαό, πριν να συντελεστεί η απόλυτη προτεκταριοποίηση της χώρας, να ξεπεράσει τις παλιές ταμπέλες «δεξιός», «αριστερός» και να προχωρήσει στην αυτο-οργάνωσή του, ακολουθώντας και ξεπερνώντας τα ευρωπαϊκά Κινήματα που έχουν στόχο την ανάκτηση της Εθνικής και Οικονομικής, αλλά και πολιτιστικής Κυριαρχίας των χωρών τους. Και φυσικά σε ένα τέτοιο Μέτωπο δεν έχουν θέση θαυμαστές των Γερμανοτσολιάδων. Με απλά λόγια, αν ο πολίτης που αντιδρά στο ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας  ενωθεί με τον πολίτη που αντιδρά ενάντια στην πλήρη ΝΑΤΟ-ποίηση της πατρίδας μας (νέες αμερικανικές βάσεις παντού) και εάν ο πολίτης που αντιδρά στην παράνομη μετανάστευση (τσουνάμι μεταναστών) ενωθεί με αυτόν που αντιδρά στην οικονομική κατοχή και την εξαθλίωση που επιβάλει η ΕΕ, τότε μπορεί να δημιουργηθεί ένα ανίκητο λαϊκό κίνημα που θα πάρει σβάρνα την Υ/Ε,  τους ντόπιους δωσίλογους και τα δεκανίκια τους («αριστερά» και «δεξιά») που είναι η κοινή αιτία για όλα τα παραπάνω προβλήματα και δεινά του ελληνικού λαού.
ΜΕΚΕΑ – ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ – 21/05/2018

Παραπομπές:
  • Ανακοινώσεις  ΜΕΚΕΑ:
  1. Το Σιωνιστικό έγκλημα στην Παλαιστίνη και το επαπειλούμενο ακόμη μεγαλύτερο έγκλημα στο Ιράν, (15/05/2018)
  2. Η Ελλάδα κινδυνεύει να γίνει παρανάλωμα του πυρός με τις πληθυνόμενες αμερικανικές βάσεις που την μετατρέπουν σε ακίνητο αεροπλανοφόρο των εγκληματιών του ΝΑΤΟ, (24/04/2018)
  3. Να μην τολμήσουν οι δωσίλογοι να αγνοήσουν τη Λαϊκή Βούληση για το Μακεδονικό, (22/01/2018)
  4. Avaaz : Online ακτιβισμός στο πλευρό της Υπερεθνικής Ελίτ και οι σχέσεις με τον George Soros, (07/05/2018)
  • Αρθρογραφία Τάκη Φωτόπουλου:
  1. Η Υπερεθνική Ελίτ ως «συνωμοσιολογία» ,(19/20/2014)
  2. Οι μύθοι για τη Νέα Διεθνή Τάξη , (21/12/2014)
  • Βιβλία Τάκη Φωτόπουλου:
  1. Το Χρονικό της Καταστροφής, 2010-2015 , εκδόσεις Γόρδιος, (2015)
  2. Η Ελλάδα ως Προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ, εκδόσεις Γόρδιος, (2010)
  3. Εξαρτημένη Ανάπτυξη: Η Ελληνική Περίπτωση, εκδόσεις Κουκκίδα, (2017)