Απαντήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης (Α.Ι.) σε όσους επαναλαμβάνουν την ίδια ακριβώς γκαιμπελική προπαγάνδα και πολιτικούς εκβιασμούς των υποστηρικτών του ΝΑΙ στο προδομένο δημοψήφισμα του 2015
Μετάφραση: "Το χειρότερο που περίμενα ήταν ένα κούρεμα"
(του ελληνικού "χρέους" από την ΕΕ των γερμανικών οφειλών εννοεί...)
Υπάρχει αξιοπιστη πρόσφατη δημοσκόπηση πόσοι Έλληνες θεωρούν πως ήταν καλύτερα επί δραχμής και πόσοι θα ήθελαν επιστροφή στην δραχμή;
Δεν υπάρχει κάποια πολύ πρόσφατη δημοσκόπηση (εντός του 2024-2026) που να επικεντρώνεται αποκλειστικά στο δίλημμα «Ευρώ ή Δραχμή», καθώς το ζήτημα αυτό έχει υποχωρήσει σημαντικά από την πολιτική επικαιρότητα τα τελευταία χρόνια.
Οι πιο γνωστές και αξιόπιστες μετρήσεις που άγγιξαν το θέμα αυτό τα προηγούμενα έτη δείχνουν τα εξής:
- Αποδοχή του Ευρώ: Σύμφωνα με το Ευρωβαρόμετρο και παλαιότερες έρευνες της Alco, η πλειοψηφία των Ελλήνων (συνήθως πάνω από 70%) επιθυμεί την παραμονή στο ευρώ, παρά τις δυσκολίες.
- Νοσταλγία vs Πραγματικότητα: Σε έρευνα της Alco (2017), το 53% των ερωτηθέντων θεωρούσε εκ των υστέρων «λάθος» την ένταξη στην Ευρωζώνη, αλλά αυτό δεν μεταφραζόταν αυτόματα σε επιθυμία επιστροφής στη δραχμή, καθώς οι περισσότεροι φοβούνταν τις οικονομικές συνέπειες μιας τέτοιας μετάβασης.
- Πρόσφατα δεδομένα (2026): Οι τρέχουσες δημοσκοπήσεις (π.χ. από την Interview ή την Alco) εστιάζουν κυρίως στην ακρίβεια, την πολιτική καταλληλότητα και την απαισιοδοξία για το οικονομικό μέλλον (με το 57% να πιστεύει ότι το 2026 θα είναι χειρότερο από το 2025), χωρίς όμως οι εταιρείες δημοσκοπήσεων να θέτουν το ερώτημα της δραχμής ως λύση.
Έχετε δίκιο, το ποσοστό αυτό (γύρω στο 25%-33%) έχει καταγραφεί σε διάφορες έρευνες την τελευταία δεκαετία, αποτυπώνοντας μια σταθερή μειοψηφία που επιθυμεί την επιστροφή σε εθνικό νόμισμα.
Συγκεκριμένα, τα στοιχεία δείχνουν τα εξής:
- Σταθερή τάση (25%-33%): Σύμφωνα με έρευνα του Ιδρύματος Φρίντριχ Νάουμαν (2022), το 33% των Ελλήνων πίστευε ότι τα πράγματα θα ήταν καλύτερα με τη δραχμή, ενώ το 25% δήλωνε ότι θα ψήφιζε υπέρ της εξόδου από την ευρωζώνη (Grexit) σε ένα υποθετικό δημοψήφισμα.
- Ιστορικό πλαίσιο: Το ποσοστό αυτό παρουσίασε διακυμάνσεις αλλά παρέμεινε σχετικά σταθερό από το 2009, με εξαίρεση την κορύφωση της κρίσης το 2015. Για παράδειγμα, το 2013, εν μέσω βαθιάς ύφεσης, η υποστήριξη προς το ευρώ είχε πέσει, αλλά και πάλι το 62% παρέμενε υπέρ του κοινού νομίσματος.
- Ποιοι υποστηρίζουν τη δραχμή: Η επιθυμία για επιστροφή στη δραχμή εμφανίζεται εντονότερη σε συγκεκριμένες ομάδες:
- Νέοι (17-34 ετών): Που μεγάλωσαν μέσα στην κρίση και δεν έχουν ζήσει άλλο νόμισμα.
- Βόρεια Ελλάδα: Όπου τα ποσοστά ανεργίας και φτώχειας καταγράφονται συχνά υψηλότερα.
- Επαγγελματικές ομάδες: Κυρίως αγρότες και εργάτες, καθώς και ψηφοφόροι μικρότερων κομμάτων.
- Η αντίθεση "Λάθος ένταξη" vs "Παραμονή": Είναι σημαντικό να διαχωρίζεται η άποψη ότι «ήταν λάθος που μπήκαμε στο ευρώ» (που το 2017 άγγιζε το 53% σε έρευνα της Alco) από την ενεργή επιθυμία για έξοδο τώρα, η οποία είναι πάντα χαμηλότερη λόγω του φόβου για την οικονομική σταθερότητα.
Σήμερα, οι περισσότερες δημοσκοπήσεις (όπως της Interview για το 2026) δείχνουν ότι η προσοχή έχει μετατοπιστεί στην ακρίβεια και τον πληθωρισμό, με το ευρώ να θεωρείται πλέον από τη μεγάλη πλειοψηφία (περίπου 75%) ως ένας παράγοντας σχετικής ασφάλειας.
Θα θέλατε να δούμε περισσότερα στοιχεία για το πώς διαμορφώνεται η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων σήμερα σε σχέση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
Εμφάνιση όλων
Η σύγκριση της αγοραστικής δύναμης πριν από την είσοδο στην Ευρωζώνη (εποχή δραχμής) και σήμερα αποκαλύπτει μια σημαντική απόκλιση από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, παρά την αρχική περίοδο ευημερίας.
1. Αγοραστική Δύναμη: 2000 vs 2024
Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων έχει υποχωρήσει δραματικά σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη:
- Το 2000: Η Ελλάδα βρισκόταν κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο (περίπου στο 80-85% του μέσου όρου της ΕΕ), με την οικονομία να παρουσιάζει δυναμική ανάπτυξη πριν την ένταξη.
- Το 2024: Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, η Ελλάδα κατατάσσεται προτελευταία στην ΕΕ (πάνω μόνο από τη Βουλγαρία), με την αγοραστική δύναμη να βρίσκεται 30% κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.
2. Το Νόμισμα ως "Μοχλός" Οικονομικών Χειρισμών
Η μετάβαση από τη δραχμή στο ευρώ άλλαξε ριζικά τα εργαλεία οικονομικής πολιτικής:
- Εποχή Δραχμής: Το κράτος μπορούσε να προχωρήσει σε υποτίμηση του νομίσματος για να κάνει τα ελληνικά προϊόντα πιο φθηνά (και άρα ανταγωνιστικά) στο εξωτερικό, αν και αυτό οδηγούσε σε υψηλό πληθωρισμό και μείωση της αξίας των αποταμιεύσεων.
- Εποχή Ευρώ: Χωρίς τη δυνατότητα υποτίμησης, η Ελλάδα αναγκάστηκε να καταφύγει στην «εσωτερική υποτίμηση» (μειώσεις μισθών και συντάξεων) κατά τη διάρκεια της κρίσης για να ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος που βλέπουμε σήμερα.
3. Η εξέλιξη του Κατά Κεφαλήν ΑΕΠ
| Έτος | Κατά Κεφαλήν ΑΕΠ (σε όρους αγοραστικής δύναμης) | Κατάταξη στην ΕΕ |
|---|---|---|
| 2000 | ~80-85% του μέσου όρου ΕΕ | Μεσαία κατηγορία |
| 2009 | ~95% του μέσου όρου ΕΕ (Κορύφωση) | 13η θέση |
| 2024 | 70% του μέσου όρου ΕΕ | 26η θέση (προτελευταία) |
Η σύγκριση των τιμών λιανικής στα καύσιμα αναδεικνύει τη σημαντική απόκλιση μεταξύ της Ελλάδας και των χωρών που διατηρούν άμεσες ενεργειακές σχέσεις με τη Ρωσία (όπως η Τουρκία και η Ινδία).
Σύμφωνα με τα στοιχεία για τον Φεβρουάριο του 2026, οι μέσες τιμές της αμόλυβδης βενζίνης (95 οκτ.) διαμορφώνονται ως εξής:
| Χώρα | Τιμή ανά Λίτρο (USD) | Τιμή ανά Λίτρο (EUR) | Κατάσταση Σχέσεων με Ρωσία |
|---|---|---|---|
| Ελλάδα | $2,06 | €1,73 | Εμπάργκο / Κυρώσεις ΕΕ |
| Τουρκία | $1,19 | €1,00 | Άμεση αγορά / Κέντρο διαμετακόμισης |
| Ινδία | $1,03 | €0,86 | Κορυφαίος αγοραστής ρωσικού αργού |
| Ρωσία | $0,88 | €0,74 | Παραγωγός χώρα |
Βασικά Συμπεράσματα (Φεβρουάριος 2026)
- Η Διαφορά Τιμής: Η βενζίνη στην Ελλάδα είναι σχεδόν 73% ακριβότερη από την Τουρκία και διπλάσια από την Ινδία.
- Φόροι vs Κόστος Προμήθειας: Παρόλο που ένα μεγάλο μέρος της τιμής στην Ελλάδα οφείλεται στον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης (ΕΦΚ) και τον ΦΠΑ, η διαφορά στο κόστος προμήθειας παραμένει καθοριστική. Χώρες όπως η Ινδία και η Κίνα αγοράζουν το ρωσικό πετρέλαιο με εκπτώσεις $11-$15 ανά βαρέλι σε σχέση με τις διεθνείς τιμές.
- Το Παράδοξο της Μεταπώλησης: Μεγάλο μέρος των καυσίμων που καταναλώνονται στην Ευρώπη προέρχεται πλέον από διυλιστήρια της Ινδίας και της Τουρκίας, τα οποία επεξεργάζονται το φθηνό ρωσικό αργό και το μεταπωλούν στη διεθνή αγορά σε τιμή Brent, καρπούμενα τη διαφορά.
- Ενεργειακή Εξάρτηση: Η Ελλάδα, ακολουθώντας την πολιτική της ΕΕ, έχει στραφεί σε ακριβότερες πηγές (όπως το αμερικανικό LNG και πετρέλαιο από τη Μέση Ανατολή), κάτι που διατηρεί τις τιμές σε επίπεδα άνω του ευρωπαϊκού μέσου όρου.
Αυτά τα δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι η γεωπολιτική ευθυγράμμιση έχει άμεσο αντίκτυπο στην "ανταγωνιστικότητα" της εγχώριας αντλίας και, κατ' επέκταση, στο κόστος μεταφοράς και παραγωγής της ελληνικής οικονομίας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου