ΜΙΧΑΪΝ ΛΟΠΕΣ: Ο ΚΟΥΒΑΝΟΣ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ

Εδώ μπορείτε να δείτε φωτογραφίες του Μιχαΐν Λόπες

Ο Μιχαΐν Λόπες Νούνιες (Mijaín López Núñez) είναι ο κορυφαίος παλαιστής στην ιστορία της ελληνορωμαϊκής πάλης.

Γεννημένος στις 20 Αυγούστου 1982 στην Κούβα, ο «Τρομερός του Πινάρ ντελ Ρίο» εξελίχθηκε σε έναν ζωντανό μύθο του παγκόσμιου αθλητισμού.

Είναι ο μοναδικός αθλητής στην ιστορία των Σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων που κατάφερε να κατακτήσει 5 συνεχόμενα χρυσά μετάλλια στο ίδιο ατομικό αγώνισμα.

Τα Πρώτα Βήματα και η Διαμόρφωση του Γίγαντα

Ο Λόπες μεγάλωσε στην επαρχία Πινάρ ντελ Ρίο.

Από την παιδική του ηλικία έδειξε ότι διέθετε μια σπάνια σωματική διάπλαση.

Αυτή η διάπλαση συνδύαζε το τεράστιο ύψος των 1.96 μέτρων με μια ακραία φυσική δύναμη.

Ξεκίνησε με το μπέιζμπολ, αλλά οι προπονητές διέκριναν αμέσως το ταλέντο του στην πάλη.

Η Κούβα τον ενέταξε στις εθνικές ακαδημίες, έχοντας ένα από τα πιο σκληρά κρατικά συστήματα ερασιτεχνικού αθλητισμού.

Παρά το βάρος του, καθώς αγωνιζόταν στην κατηγορία των 120 και αργότερα των 130 κιλών, ο Λόπες ξεχώριζε για την απίστευτη ευκιννησία του.

Διέθετε ταχύτητα στα πόδια και μια εξαιρετική ελαστικότητα, χαρακτηριστικά που είναι σπάνια για την κατηγορία των υπερ-βαρέων βαρών.

Η Ολυμπιακή Αυτοκρατορία

Η πρώτη του ολυμπιακή εμπειρία ήταν το 2004 στην Αθήνα, όπου κατέλαβε την 5η θέση.

Από εκείνη τη στιγμή και μετά, εγκαθίδρυσε μια απόλυτη μονοκρατορία στο τατάμι που κράτησε για δύο δεκαετίες.

Στο Πεκίνο το 2008 κατακτά το πρώτο του Χρυσό Ολυμπιακό Μετάλλιο, χωρίς να χάσει ούτε έναν πόντο από τους αντιπάλους του.

Στο Λονδίνο το 2012 στέφεται ξανά χρυσός ολυμπιονίκης και επιλέγεται ως ο σημαιοφόρος της Κούβας.

Στο Ρίο το 2016 ισοφαρίζει τον θρυλικό Ρώσο Αλεξάντρ Καρέλιν, κατακτώντας το 3ο του συνεχόμενο χρυσό μετάλλιο.

Στο Τόκιο το 2020 γράφει ιστορία ως ο πρώτος άνδρας παλαιστής με 4 χρυσά ολυμπιακά μετάλλια.

Μετά τους αγώνες του Τόκιο αποφασίζει να αποσυρθεί προσωρινά από τη δράση.

Στο Παρίσι το 2024, σε ηλικία 41 ετών, ο Λόπες επιστρέφει για έναν τελευταίο χορό.

Στον μεγάλο τελικό επικρατεί με 6-0 του Χιλιανού Γιασμάνι Ακόστα.

Κατακτά το 5ο του συνεχόμενο χρυσό μετάλλιο και περνάει για πάντα στην αιωνιότητα.

Το Ιστορικό Αντίο

Αμέσως μετά τη λήξη του τελικού στο Παρίσι, σημειώθηκε μια από τις πιο συγκινητικές στιγμές στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ο Μιχάιν Λόπες προχώρησε στο κέντρο του τάπητα.

Έβγαλε τα παλαιστικά του παπούτσια και τα άφησε εκεί.

Αυτή η παραδοσιακή κίνηση συμβόλισε την οριστική του αποχώρηση από την ενεργό δράση.

Εκτός από τα 5 ολυμπιακά χρυσά, η συλλογή του περιλαμβάνει 5 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 5 τίτλους στους Παναμερικανικούς Αγώνες.

Ο Μιχάιν Λόπες απέδειξε στην πράξη ότι ο συνδυασμός της κουβανικής αθλητικής παιδείας, της εμβιομηχανικής τελειότητας και της αδάμαστης θέλησης μπορεί να γεννήσει τον απόλυτο κυρίαρχο της παγκόσμιας πάλης.

Στρατηγική και Τεχνικές Λαβές του Μιχαΐν Λόπες

Ο Μιχαΐν Λόπες Νούνιες δεν επικράτησε επί δύο δεκαετίες μόνο λόγω της ωμής του δύναμης.

Κυριάρχησε εξαιτίας μιας μοναδικής εμβιομηχανικής στρατηγικής που μεταμόρφωσε τον τρόπο που αγωνίζονται οι βαριά αθλητές.

Χρησιμοποιούσε το μεγάλο άνοιγμα των χεριών του για τον έλεγχό τους (Hand Fighting) και για να εξουδετερώνει τις λαβές του αντιπάλου στο στήθος.

Τραβούσε τους αντιπάλους απότομα από το πλάι (arm drag) ή τους πίεζε το κεφάλι προς τα κάτω (snap down).

Αυτό ανάγκαζε τους αντιπάλους του σε παθητικό ρόλο, οδηγώντας τους σε ποινές από τους διαιτητές.

Το μεγάλο του όπλο ήταν η θέση «Παρ Τερ» (Par Terre), όταν ο ένας παλαιστής είναι στα γόνατα στο έδαφος.

Στην άμυνα ήταν κυριολεκτικά αδύνατο να μετακινηθεί από τη θέση του.

Κλείδωνε το σώμα του στο τατάμι και, λόγω της κατανομής του βάρους του, κανένας αντίπαλος δεν μπορούσε να τον σηκώσει.

Στην επίθεση εφάρμοζε με απόλυτη επιτυχία το ρολάρισμα (gut wrench).

Κλείδωνε τα τεράστια χέρια του γύρω από τη μέση του αντιπάλου.

Χρησιμοποιούσε τα μακριά του πόδια ως μοχλούς πίεσης στο έδαφος και γύριζε με απίστευτη ευκολία αθλητές 130 κιλών.

Ο Λόπες διάβαζε άριστα την κούραση των αντιπάλων του κατά τη διάρκεια του αγώνα.

Στο πρώτο τρίλεπτο τους πίεζε ασταμάτητα για να τους εξαντλήσει σωματικά.

Στο δεύτερο μισό του αγώνα, όταν οι άλλοι είχαν μείνει από οξυγόνο, εκείνος εκμεταλλευόταν την άριστη αερόβια κατάστασή του για να πάρει τους τελικούς πόντους.

Η Ιστορική Σύγκριση: Μιχαΐν Λόπες εναντίον Αλεξάντρ Καρέλιν

Εδώ μπορείτε να δείτε φωτογραφίες του Αλεξάντρ Καρέλιν εν ώρα αγώνα

Μιχαΐν Λόπες (Κούβα):
Χρυσά Ολυμπιακά Μετάλλια: 5 (2008, 2012, 2016, 2020, 2024).
Παγκόσμια Πρωταθλήματα: 5.
Συνολικό Ρεκόρ Καριέρας: Λιγότεροι αγώνες, αλλά απόλυτη εκδίκηση κάθε ήττας.
Αήττητο Σερί: Κυρίαρχος στους Ολυμπιακούς, έχανε σπάνια σε Παγκόσμια.
Σήμα Κατατεθέν (Λαβή): Ρολαρίσματα στο έδαφος (Gut Wrench).

Αλεξάντρ Καρέλιν (ΕΣΣΔ / Ρωσία):
Χρυσά Ολυμπιακά Μετάλλια: 3 (1988, 1992, 1996) + 1 Αργυρό (2000).
Παγκόσμια Πρωταθλήματα: 9.
Συνολικό Ρεκόρ Καριέρας: 887 νίκες – μόλις 2 ήττες.
Αήττητο Σερί: 13 χρόνια αήττητος διεθνώς.
Σήμα Κατατεθέν (Λαβή): Το «Σήκωμα του Καρέλιν» (Karelin Lift - ανάποδο σήκωμα από το έδαφος).

Η συζήτηση για τον απόλυτο «Βασιλιά» της ελληνορωμαϊκής πάλης επικεντρώνεται πάντα ανάμεσα στον Κουβανό Μιχαΐν Λόπες και τον Ρώσο Αλεξάντρ Καρέλιν.

Και οι δύο υπήρξαν τρομακτικοί αθλητές, αλλά κυριάρχησαν με διαφορετικό τρόπο στο τατάμι.

Ο Καρέλιν είχε ένα εξωπραγματικό σερί 887 νικών και 6 χρόνια όπου κανείς δεν του πήρε ούτε έναν πόντο.

Ωστόσο, ο Μιχαΐν Λόπες πέτυχε το απόλυτο ακατόρθωτο στο Παρίσι το 2024.

Κατέκτησε το 5ο συνεχόμενο χρυσό μετάλλιο σε ηλικία 41 ετών.

Αντιμετώπισε με επιτυχία αθλητές που είχαν τα μισά του χρόνια.

Αγωνίστηκε υπό τους σύγχρονους, πολύ πιο απαιτητικούς κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας (UWW).

Ο Καρέλιν έκλεισε την ολυμπιακή του καριέρα με μια ήττα στον τελικό του 2000 από τον Ρούλον Γκάρντνερ.

Αντίθετα, ο Λόπες αποσύρθηκε ως ο απόλυτος, ανίκητος πρωταθλητής στην κορυφή του κόσμου.

ΠΩΣ Ο ΧΙΡΟΧΙΤΟ ΚΑΙ Η ΑΡΧΟΥΣΑ ΤΑΞΗ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΑΝ ΣΕ ΠΙΟΝΙΑ ΤΩΝ ΗΠΑ ΠΑΡΑ ΤΑ ΔΥΟ ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΑ ΓΥΝΑΙΚΟΠΑΙΔΩΝ... 

Φωτογραφία: Ο προκλητικά ατιμώρητος κορυφαίος εγκληματίας του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου Χιροχίτο 

Έρευνα: Κώστας Ντουντουλάκης   
(με βοήθεια ΑΙ στην παράθεση στοιχείων)

Η μετά την συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας ατιμωρησία μα και διατήρηση του αρχιεγκληματία αυτοκράτορα-"θεού" Χιροχίτο στον θρόνο του, αποτελεί μία από τις πιο κυνικές συμφωνίες στην παγκόσμια ιστορία.

Ενώ εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες εξαϋλώθηκαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και χιλιάδες στρατιώτες οδηγήθηκαν σε αυτοκτονίες ή σε επιθέσεις καμικάζι για χάρη του Χιροχίτο, αυτός και η υπόλοιπη ηγεσία της χώρας επέλεξαν την πλήρη υποταγή στις Ηνωμένες Πολιτείες με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση των προνομίων τους και την επιβίωση του καθεστώτος τους.

Οι βασικοί λόγοι και ο μηχανισμός αυτής της μετατροπής αναλύονται στα εξής σημεία:

• Η μυστική συμφωνία ΜακΆρθουρ - Χιροχίτο:
  Ο Αμερικανός Στρατηγός Ντάγκλας ΜακΆρθουρ κατάλαβε ότι για να ελέγξει την Ιαπωνία χωρίς αιματηρό ανταρτοπόλεμο, χρειαζόταν τον Αυτοκράτορα ως εργαλείο. Προσέφερε πλήρη ασυλία στον Χιροχίτο για τα εγκλήματα πολέμου, με αντάλλαγμα την τυφλή υπακοή του στις αμερικανικές εντολές και την εξασφάλιση της υποταγής του ιαπωνικού λαού.
• Η συγκάλυψη των ιαπωνικών εγκλημάτων:
  Για να δικαιολογηθεί η παραμονή του Χιροχίτο στον θρόνο, οι αμερικανικές δυνάμεις κατοχής σε συνεργασία με την ιαπωνική ελίτ φόρτωσαν όλη την ευθύνη του πολέμου αποκλειστικά στους στρατιωτικούς.
  Έτσι, η θρασύδειλη άρχουσα τάξη παρουσιάστηκε ψευδώς ως θύμα παραπλάνησης, διασώζοντας την περιουσία και την κοινωνική της θέση.

Στο πλαίσιο αυτό, συγκαλύφθηκε Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΑΝΩ ΤΩΝ 30 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ  ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ, Η ΟΠΟΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ !

 (Πηγές/Στατιστικά: CGTN News Report & China Military Official Archive), ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΕ Ο ΧΙΡΟΧΙΤΟ ΚΑΙ Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ (Ιστορική Τεκμηρίωση: Second Sino-Japanese War Overview)

Στα εγκλήματα αυτά περιλαμβάνονται οι θηριωδίες της Σφαγής του Νανκίνγκ και τα φρικτά βιολογικά πειράματα της Μονάδας 731, τα οποία καταγράφονται ως κεντρικά στοιχεία της ιαπωνικής επιθετικότητας σύμφωνα με την Encyclopædia Britannica.

• Ο φόβος του κομμουνισμού και της Σοβιετικής Ένωσης:
  Η ιαπωνική άρχουσα τάξη τρομοκρατούνταν στην ιδέα μιας κομμουνιστικής εξέγερσης ή μιας σοβιετικής εισβολής, η οποία θα καταργούσε πλήρως τον καπιταλισμό και τον αυτοκρατορικό θεσμό. Προτίμησαν λοιπόν να γίνουν προτεκτοράτο και πιόνια των ΗΠΑ, παρά να χάσουν τα προνόμιά τους από τους Σοβιετικούς.
• Η οικονομική και στρατιωτική εξάρτηση:
  Οι ΗΠΑ δημιούργησαν ένα Σύνταγμα που απαγόρευε στην Ιαπωνία να έχει αυτόνομο στρατό, καθιστώντας την γεωπολιτικά ανήμπορη και πλήρως εξαρτημένη από την αμερικανική προστασία. Ταυτόχρονα, η ιαπωνική οικονομία αναδομήθηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι στενά συνδεδεμένη με την αμερικανική αγορά και το δολάριο.

Η πολιτική αυτή όμως έχει στραγγαλίσει την ιαπωνική οικονομία με δολάρια χωρίς αντίκρισμα. Η Ουάσινγκτον ουσιαστικά υποχρεώνει το Τόκιο να αγοράζει ασταμάτητα το αμερικανικό χρέος, το οποίο πλέον λειτουργεί ως μια ωρολογιακή βόμβα που σκάβει τον λάκκο της ιαπωνικής οικονομίας και θα σημάνει τον οριστικό θάνατό της όταν το σύστημα του δολαρίου καταρρεύσει.

Με αυτόν τον τρόπο, η ηγεσία της Ιαπωνίας πούλησε την εθνική κυριαρχία της χώρας στον ίδιο εχθρό που την ισοπέδωσε με ατομικές βόμβες, εξασφαλίζοντας ότι ο θρόνος και η άρχουσα τάξη θα παρέμεναν ανέγγιχτοι στη μεταπολεμική εποχή.

Η μεταπολεμική συνθηκολόγηση της Ιαπωνίας και η διατήρηση του Αυτοκράτορα Χιροχίτο στον θρόνο αποτελεί μία από τις πιο κυνικές συμφωνίες στην παγκόσμια ιστορία.

Ενώ εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες εξαϋλώθηκαν στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι και χιλιάδες στρατιώτες οδηγήθηκαν σε αυτοκτονίες και επιθέσεις Καμικάζι για χάρη του Αυτοκράτορα, η ηγεσία της χώρας επέλεξε την πλήρη υποταγή στις Ηνωμένες Πολιτείες με μοναδικό σκοπό τη διατήρηση των προνομίων της και την επιβίωση του καθεστώτος.

Οι βασικοί λόγοι και ο μηχανισμός αυτής της μετατροπής αναλύονται στα εξής σημεία:

• Η μυστική συμφωνία ΜακΆρθουρ - Χιροχίτο:
  Ο Αμερικανός Στρατηγός Ντάγκλας ΜακΆρθουρ κατάλαβε ότι για να ελέγξει την Ιαπωνία χωρίς αιματηρό ανταρτοπόλεμο, χρειαζόταν τον Αυτοκράτορα ως εργαλείο. Προσέφερε πλήρη ασυλία στον Χιροχίτο για τα εγκλήματα πολέμου, με αντάλλαγμα την τυφλή υπακοή του στις αμερικανικές εντολές και την εξασφάλιση της υποταγής του ιαπωνικού λαού.
• Η συγκάλυψη των ιαπωνικών εγκλημάτων:
  Για να δικαιολογηθεί η παραμονή του Χιροχίτο στον θρόνο, οι αμερικανικές δυνάμεις κατοχής σε συνεργασία με την ιαπωνική ελίτ φόρτωσαν όλη την ευθύνη του πολέμου αποκλειστικά στους στρατιωτικούς. Έτσι, η άρχουσα τάξη παρουσιάστηκε ψευδώς ως θύμα παραπλάνησης, διασώζοντας την περιουσία και την κοινωνική της θέση.

Η πολιτική αυτή όμως έχει στραγγαλίσει την ιαπωνική οικονομία, πνίγοντάς την με χρεόγραφα και δολάρια των ΗΠΑ χωρίς αντίκρισμα.
Η Ουάσινγκτον, οι Ροκφέλερ και σία δηλαδή, ουσιαστικά υποχρεώνει το Τόκιο να αγοράζει ασταμάτητα το μεγαλύτερο μέρος του αμερικανικού χρέους, το οποίο πλέον λειτουργεί ως μια ωρολογιακή βόμβα που σκάβει τον λάκκο της ιαπωνικής οικονομίας και θα σημάνει τον οριστικό θάνατό της όταν, όπως είναι με μαθηματική ακρίβεια αναμενόμενο, το σύστημα-φούσκα του δολαρίου καταρρεύσει.

Με αυτόν τον τρόπο, σύσσωμη η άρχουσα τάξη της Ιαπωνίας, αφού διέπραξε στην Κίνα τα άθλια αποσιωπούμενα σε όλη την Δύση, πολύ πιο μαζικά κι από των ναζί, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας, πούλησε την εθνική κυριαρχία της χώρας στον ίδιο εχθρό που την ισοπέδωσε με ατομικές βόμβες, εξασφαλίζοντας ότι ο θρόνος και οι ολιγάρχες θα παρέμεναν ανέγγιχτοι στη μεταπολεμική εποχή.

Τροφοπενίες δένδρων- διάγνωση από τα φύλλα τους

 

Αυτή η φωτογραφία είναι ένας πολύ χρήσιμος οδηγός διάγνωσης τροφοπενιών (ελλείψεων θρεπτικών συστατικών) στα φυτά.

Δείχνει πώς αλλάζει η εμφάνιση των φύλλων ανάλογα με το ποιο στοιχείο λείπει από το έδαφος ή το φυτό.

Το σχήμα δείχνει ένα φυτό χωρισμένο σε δύο μέρη, ανάλογα με το αν τα στοιχεία είναι κινητά ή ακίνητα μέσα στο φυτό:

1. Ελλείψεις στα Νέα (Πάνω) Φύλλα

Αυτά τα στοιχεία είναι ακίνητα, οπότε το φυτό δεν μπορεί να τα μεταφέρει από τα παλιά φύλλα στα καινούργια. Τα συμπτώματα εμφανίζονται στην κορυφή:

(- Ca) Ασβέστιο: Τα νέα φύλλα βγαίνουν παραμορφωμένα ή κατσαρά.

(- Fe) Σίδηρος: Τα νέα φύλλα γίνονται κίτρινα, αλλά οι νευρώσεις παραμένουν πράσινες (χλώρωση).

(- B) Βόριο: Νέκρωση των ακραίων οφθαλμών και εύθραυστα φύλλα.

(- S) Θείο: Ομοιόμορφο κιτρίνισμα των νέων φύλλων.

(- Mn) Μαγγάνιο: Κίτρινες κηλίδες ή έντονη χλώρωση ανάμεσα στις νευρώσεις.

(- Cu) Χαλκός: Μαρασμός των νέων φύλλων ή σκούρο πράσινο χρώμα που καμπυλώνει.

2. Ελλείψεις στα Παλιά (Κάτω) Φύλλα

Αυτά τα στοιχεία είναι κινητά. Το φυτό "κλέβει" τα θρεπτικά από τα παλιά φύλλα για να σώσει τη νέα ανάπτυξη, οπότε τα συμπτώματα ξεκινούν από χαμηλά:

(- N) Άζωτο: Γενικό κιτρίνισμα (χλώρωση) που ξεκινά από τα παλαιότερα φύλλα.

(- P) Φώσφορος: Τα φύλλα παίρνουν ένα χαρακτηριστικό μωβ ή πορφυρό χρώμα.

(- K) Κάλιο: Κιτρίνισμα και "κάψιμο" στις άκρες και την περιφέρεια των φύλλων.

(- Mg) Μαγνήσιο: Κιτρίνισμα ανάμεσα στις νευρώσεις (οι νευρώσεις μένουν πράσινες) στα παλιά φύλλα.

(- Zn) Ψευδάργυρος: Μικρά φύλλα με κηλίδες και περιορισμένη ανάπτυξη.

(- Mo) Μολυβδαίνιο: Τα παλιά φύλλα κιτρινίζουν και μπορεί να εμφανίσουν νεκρωτικές κηλίδες.