Τιμοκατάλογος ανθρώπινων οργάνων που βρέθηκε σε θέσεις του Ουκρανικού Στρατού στο Χάρκοβο !

Έντυπες τιμές βρέθηκαν σε ένα σχολείο στο χωριό Kislovka, όπου οι νεοναζί κάθισαν για αρκετή ώρα. Βρήκαμε επίσης αυτή τη διαφήμιση:

«Για της υψηλής ποιότητας αφαίρεση οργάνων για την μετέπειτα μεταφορά στον οργανισμό μας, σας ενημερώνουμε. Εκτός από το μόνιμο ιατρικό κέντρο, που λειτουργεί στο Izyum και τον οικισμό Borovaya, στην περιοχή του Χάρκοβο, υπάρχουν επίσης ιατρικές θέσεις σε τροχούς, οι οποίοι είναι κινητοί και έτοιμοι να λάβουν δείγματα βιοϋλικών για να διατηρήσουν την αξία τους».

Αυτή είναι άλλη μια επιχείρημα της δουλειάς των «μαύρων μεταμοσχευτών» στην περιοχή της ΕΣΕ, οι οποίοι ξεκοιλιάζουν τραυματισμένους Ουκρανούς στρατιώτες για όργανα.

Επιπλέον, ξένοι γιατροί συμμετέχουν στις επεμβάσεις και μεταπωλούν αυτά τα όργανα στην Ευρώπη, όπου υπάρχει έλλειψη υλικού για μεταμόσχευση σε όσους έχουν ανάγκη.

Αναφέρεται ότι στο Χάρκοβο, τέτοια περιοδεύοντα νοσοκομεία «με ρόδες» αγοράστηκαν επίσης για στρατιωτικούς γιατρούς, οι οποίοι είναι εξοπλισμένοι με τεχνολογίες για λειτουργίες.

Εγγραφείτε:

InfoDefenseGREEK

InfoDefense

InfoDefenseGREEK

 

Οι αρχαιότητες που στολίζουν τα μοναστήρια του Αγίου Όρους

•  Facebook
 
•  Twitter
 
•  Linkedin
 
•  Pinterest
 
•  Email

Σημαντικά αρχιτεκτονικά μέλη και γλυπτά, αλλά και αρχαία αγάλματα βρίσκονται σε πολλά μοναστήρια του Αγίου Όρους - Από πού προέρχονται, πώς ...

Γιορτές στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Μεσσηνία: Σύλληψη 68χρονου στο Διαβολίτσι για αρχαιοκαπηλία

Σημαντικά αρχιτεκτονικά μέλη και γλυπτά, αλλά και αρχαία αγάλματα βρίσκονται σε πολλά μοναστήρια του Αγίου Όρους - Από πού προέρχονται, πώς βρέθηκαν εκεί και ποιους σκοπούς εξυπηρετούν;

Σπαράγματα από σημαντικές αρχαιότητες ενσωματωμένες σε νεότερα κτήρια ως... αρχιτεκτονικά «λάφυρα», αναδεικνύουν τη χιλιόχρονη ιστορία του Αγίου Όρους και αποτελούν αδιάψευστους μάρτυρες της κατοίκησης της χερσονήσου του Άθω στη διαχρονία. 

Μια ενεπίγραφη αναθηματική στήλη που χρονολογείται από τον 1ο π.Χ. ως τον 1ο μ.Χ. αιώνα βρίσκεται στην τράπεζα της Ιεράς Μονής Μεγίστης Λαύρας, ένα θωράκιο του 11ου αιώνα από λευκό μάρμαρο στον εξωνάρθηκα της Μονής Ιβήρων, αρχαία αγάλματα -που πιθανόν προέρχονται από το Ιερό του Άμμωνα Δία στην Καλλιθέα Χαλκιδικής- έχουν βρεθεί στη Μονή Παντελήμονα, εντυπωσιακοί κίονες που ήρθαν, σύμφωνα με την παράδοση, από τη Ρώμη με εντολή του Θεοδόσιου Α΄ στολίζουν τη Μονή Βατοπεδίου και ρωμαϊκοί σαρκοφάγοι περίτεχνα σκαλισμένες υπάρχουν σε πολλές άλλες μονές.  

Κίονες της πρωτοβυζαντινής περιόδου από τον κυρίως ναό του καθολικού της μονής Βατοπεδίου. [Credit: αρχείο Γ. Πανέλα]

Πάνω από 90 τέτοια αρχιτεκτονικά μέλη και γλυπτά, που χρονολογούνται από την αρχαϊκή εποχή ως τα υστεροβυζαντινά χρόνια εντόπισε και μελέτησε ο αρχαιολόγος, Μάρκος Πηλαβάκης - «αριθμός μικρός σε σχέση με το σύνολο που υπάρχει», όπως λέει στη Voria -, και η εισήγησή του με θέμα «Η επανάχρηση αρχιτεκτονικών μελών και γλυπτών σε κτήρια του Αγίου Όρους», παρουσιάστηκε στο πρόσφατο 7ο Διεθνές Επιστημονικό Εργαστήριο της Αγιορετικής Εστίας.

Σύμφωνα με τον κ. Πηλαβάκη, αναφορές για επιγραφές και κινητές αρχαιότητες που ήταν σε επανάχρηση στο Άγιον Όρος υπάρχουν από περιηγητές και ερευνητές ήδη από τον 18ο αιώνα, ενώ εξηγώντας τη χρήση αυτών των «σπολίων» (σ.σ. σπόλια, έτσι ονομάζονται τα υλικά που αφαιρούνται από παλαιότερα κτίσματα προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν, κυρίως κίονες, κιονόκρανα και άλλα μαρμάρινα στοιχεία), λέει πως δεν υπάρχει ένας λόγος ή μόνο μία χρήση τους. 

«Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκαν ως οικοδομικά υλικά. Δεδομένου ότι η ανεύρεση πρώτων υλών ήταν στο Άγιον Όρος δύσκολη, όπως λ.χ. του μαρμάρου, γινόταν χρήση παλιότερων υλικών, τα οποία μεταφέρονταν εκεί με καράβια από μετόχια και εξαρτήματα των μονών ή από αρχαίες πόλεις της αθωνικής χερσονήσου. Μια άλλη χρήση τους είναι καθαρά διακοσμητική. Ντύνουν δηλαδή τμήματα των μοναστηριών, προκειμένου να τα διακοσμήσουν ή ακόμη η χρήση αυτών των αρχιτεκτονικών μελών και γλυπτών μπορεί να εξυπηρετεί συμβολικούς ή ιδεολογικούς σκοπούς», αναφέρει στη Voria και προσθέτει: «υπάρχει επιπλέον και μια ανάγκη των μοναστηριών να προβάλλουν το παρελθόν τους με τη λάμψη και την πλούσια ιστορία του».

Αρχαίοι κίονες σε δεύτερη χρήση στη νότια πτέρυγα της Μονής Δοχειαρίου.
[Credit: Μοναχός Θεόκτιστος Δοχειαρίτης, 2006]

Αρχαίοι κίονες έχουν βρεθεί σε δεύτερη χρήση στη νότια πτέρυγα της Μονής Δοχειαρίου, η σαρκοφάγος «του Γερμανού» βρίσκεται στο δοχειό (χώρος αποθήκευσης τροφίμων και κυρίως λαδιού) της Μονής Βατοπεδίου, μία άλλη εντυπωσιακή σαρκοφάγος στον ίδιο χώρο της Μονής Σταυρονικήτα και μία τρίτη που χρονολογείται στα αυτοκρατορικά χρόνια στο δοχειό της Μονής Εσφιγμένου, ενώ ο πύργος του παραθαλάσσιου οχυρού συγκροτήματος της Μονής Αγίου Παύλου φέρει τμήμα υστερορωμαϊκής ενεπίγραφης μαρμάρινης σαρκοφάγου, η οποία επαναχρησιμοποιήθηκε ως ανώφλι στη βόρεια πλευρά του. Ένας κίονας του 11ου αιώνα είναι σε δεύτερη χρήση στον πάνω όροφο της βόρειας πρόσοψης του κωδωνοστάσιου της Μονής Βατοπεδίου και ένα ενεπίγραφο επιτύμβιο ανάγλυφο της ύστερης αρχαιότητας είναι εντοιχισμένο στο υπέρυθρο της κύριας εισόδου της τράπεζας στη Μονή Παντοκράτορος. 

Ο αριθμός των σπολίων είναι πολύ μεγάλος και απαντώνται σε αρκετές μονές.

Τα προχριστιανικά σπόλια προέρχονται από κτίσματα αρχαίων πόλεων, όπως η Ολοφυξός ή οι Ακρόθωοι, στην ευρύτερη περιοχή των μονών και από μετόχια των μοναστικών ιδρυμάτων σε περιοχές εκτός του Άθωνα. 

Όσες από τις αρχαιότητες δεν έχουν μεταγενέστερη χρήση, δεν κοσμούν δηλαδή κάποιο τμήμα του μοναστηριού ή δεν εξυπηρετούν κάποια αρχιτεκτονική ανάγκη, φυλάσσονται στα σκευοφυλάκια και τυγχάνουν ιδιαίτερης φροντίδας από τους μοναχούς. 

Από τα πιο ενδιαφέροντα είναι μια ενεπίγραφη αναθηματική στήλη που χρονολογείται από τον 1ο π.Χ. ως τον 1ο μ.Χ. αιώνα, που βρίσκεται στην τράπεζα της Μονής Μεγίστης Λαύρα και είναι άγνωστης προέλευσης, χωρίς να αποκλείεται η πιθανότητα να προέρχεται από την περιοχή. Οι διαστάσεις της είναι 0,80μ. Χ 0,50μ. και στο εσωτερικό της απεικονίζεται ένα αφτί εντός πλαισίου, ενώ η στήλη ενσωματώνεται στο μέσον παράστασης του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Πάνω από το αφτί υπάρχει εγχάρακτη επιγραφή, όπου διακρίνονται ΑΡΤΕΜΙΔΙ ΑΓΡΟΤΕΡΑ / ΝΕΒΡΙΣ ΕΠΙΤΑΓΗΝ / ΑΝΕΘΗΚΕΝ και πιθανόν αποτελούσε αφιέρωμα κάποιας Νεβρίδος στη θεά Άρτεμη, για την οποία η παράδοση θέλει να λατρεύονταν στο Άγιον Όρος.

R. Lewandowski, «Η παράσταση του Ευαγγελισμού στην τράπεζα της Μεγίστης Λαύρας», στο: Άγιον Όρος και προχριστιανική αρχαιότητα, Θεσσαλονίκη 2006

Η θεά Άρτεμις λατρευόταν ως θεά της παρθενική αγνότητας, αλλά και ως κουροτρόφος, κατείχε δηλαδή το ρόλο του κηδεμόνα και του αγωγού των εφήβων. Η συγκεκριμένη αντίθεση της παρθενίας και της μητρότητας χαρακτηρίζει την αρχαία θεά, η οποία σύμφωνα με την έρευνα συσχετίζεται με την Παναγία. Σχετικά με το αφτί που εντοπίζεται και σε άλλα αντίστοιχα ανάγλυφα, έχει διατυπωθεί η άποψη ότι συχνά ταυτίζεται με το αφτί του θεού, στην περίπτωση μας της Άρτεμης, ο οποίος κατέχει την ιδιότητα του επήκοου, και όχι με δώρο των ασθενών μετά από ίαση.

Λαμβάνοντας υπόψη το νέο περιβάλλον που εντοιχίζεται το ανάγλυφο, θα μπορούσε, σύμφωνα με μελετητές να γίνει η σύνδεση με το αφτί της Παναγίας ως πύλης μέσα από την οποία εισέρχεται ο Λόγος του Θεού. Πρόκειται για μια ιδέα η οποία προέρχεται από τη διδασκαλία του Εφραίμ του Σύρου (4ος αι.) και το μεταγενέστερο αρμένικο απόκρυφο Ευαγγέλιο της Παιδικής ηλικίας.

Στη Μονή Παντελεήμονος υπάρχουν αρχαία αγάλματα, επιγραφές, τριποδίσκοι από αγγεία, μια μεγάλη γκάμα από αρχαιότητες που πιθανόν προέρχονται από το Ιερό του Άμμωνα Δία, το οποίο έχει ανασκαφεί στην Καλλιθέα Χαλκιδικής. Σύμφωνα με την ανασκαφική έρευνα, το ιερό του αιγυπτιακής προέλευσης θεού, Άμμωνα Δία, ιδρύθηκε στο τέλος του 5ου π.Χ. αιώνα και αργότερα -κατά τον 4ο π.Χ. αιώνα- δίπλα στον βωμό ανεγέρθηκε ναός δωρικού ρυθμού τη στέγη του οποίου κοσμούσαν πήλινες κεραμώσεις, ανάγλυφες και έγχρωμες. 

Όσον αφορά τα βυζαντινά σπόλια, αυτά προέρχονται, από πρωιμότερα χριστιανικά μνημεία της αθωνικής χερσονήσου, από μετόχια μονών ή από σημαντικές πόλεις και μνημεία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.  

Για παράδειγμα, όπως έχει προκύψει από την έρευνα, τον 15ο αιώνα εγκαταλείφθηκε μετόχι της Μονής Αγίου Παύλου στη Λήμνο και μεγάλο μέρος των οικοδομικών υλικών μεταφέρθηκαν στο μοναστήρι του Αγίου Όρους. 

Στη Μονή Ιβήρων και συγκεκριμένα στο εξωνάρθηκα του καθολικού διακρίνεται ένα μαρμάρινο θωράκιο του 11ου αιώνα, από λευκό μάρμαρο στο κέντρο του οποίου υπάρχει ένας σταυρός τύπου Μάλτας (ο σταυρός με τις 8 ακίδες και 4 προς το κέντρο που συμβολίζουν τις τέσσερις αρετές: σοφία, δικαιοσύνη, θάρρος, μετριοφροσύνη). Το θωράκιο ίσως προέρχεται από κάποιο παλαιότερο κτίσμα του μοναστηριού, ενώ ο σταυρός αυτού του τύπου υπάρχει και σε παράσταση στην Παναγία Χαλκέων της Θεσσαλονίκης. 

Επίσης στον κυρίως ναό του καθολικού της Μονής Βατοπεδίου υπάρχουν κίονες της πρωτοβυζαντινής περιόδου, που φέρεται να ήρθαν από τη Ρώμη μετά από εντολή του Μεγάλου Θεοδοσίου-υπάρχει μια παράδοση που λέει πως η μονή ιδρύθηκε τον 4ο αιώνα από τον Θεοδόσιο Α΄(Μεγάλος Θεοδόσιος), όταν ο γιος του, Αρκάδιος, ναυάγησε σε μια απόκρημνη ακτή και σώθηκε από θαύμα.  

* Οι φωτογραφίες που δεν φέρουν λεζάντες παραχωρήθηκαν από τον κ. Μάρκο Πηλαβάκη 

Πηγή: Μ. Ριτζαλέου, Voria

 HealthyLiving.gr

• ΑΡΧΗ
• ΥΓΕΙΑ
• ΔΙΑΤΡΟΦΗ
• ΔΙΑΙΤΑ
• ΑΣΚΗΣΗ
• ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ
• ΑΝΔΡΑΣ
• ΓΥΝΑΙΚΑ
• ΠΑΙΔΙ
• ΓΗΡΑΝΣΗ

Διατροφική χοληστερόλη: Γιατί εγκαταλείφθηκε το όριο των 300 mg

09/10/2017

Κάθε πέντε χρόνια, το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών [Department of Health and Human Services] των ΗΠΑ μαζί με το Υπουργείο Γεωργίας, [Department of Agriculture] εκδίδει τις λεγόμενες «Διαιτητικές Οδηγίες προς Αμερικανούς» [Dietary Guidelines for Americans]. Πρόκειται για μια σημαντική κυβερνητική δημοσίευση που αφορά τις επιπτώσεις της διατροφής στην υγεία σύμφωνα με την πιο πρόσφατη επιστημονική έρευνα.

To 2015, οι «Διαιτητικές Οδηγίες προς Αμερικανούς» έκαναν μια σημαντική στροφή σχετικά με τις συστάσεις για τη διατροφική χοληστερόλη: άφησαν κατά μέρος την εδώ και 60 ετών προειδοποίηση ότι πρέπει η ημερήσια κατανάλωση της χοληστερόλη (χοληστερίνης) να είναι μικρότερη από 300 mg για τα υγιή άτομα και μικρότερη από 200 mg σε περίπτωση αυξημένου καρδιακού κινδύνου.

Το σχετικό εδάφιο, κάπου “θαμμένο” στη σελίδα 91 της έκδοσης των 572 σελίδων, αναφέρει: “Προηγουμένως, οι Kατευθυντήριες Γραμμές προς τους Αμερικανούς για τις διατροφικές συνιστώμενες ποσότητες της χοληστερόλης την περιόριζαν στα 300 mg την ημέρα. Η DGAC [Dietary Guidelines Advisory Committee] του 2015 δεν θα υποβάλει αυτή τη σύσταση, διότι τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν πως δεν υπάρχει αξιόλογη σχέση μεταξύ της κατανάλωσης της διαιτητικής χοληστερόλης και της χοληστερόλης στον ορό, σύμφωνα με την έκθεση AHA/ACC [American Heart Association/American College of Cardiology]. Η χοληστερόλη δεν αποτελεί μια θρεπτική ουσία της οποίας η υπερκατανάλωση προκαλεί ανησυχία”.

Με άλλα λόγια, δεν χρειάζεται να ανησυχούμε για την ποσότητα της χοληστερόλης που λαμβάνουμε από το  φαγητό μας. Πρόκειται για μια σημαντική αλλαγή στις διατροφικές συστάσεις, ύστερα από 50 και πλέον χρόνια. Οι ΗΠΑ ήταν η μοναδική χώρα που είχε διατηρήσει το όριο των 300 mg και το 2015 αποφάσισε πως ήταν καιρός να ευθυγραμμιστεί με τον υπόλοιπο πλανήτη.

Οι δημόσιες προειδοποιήσεις για την πρόσληψη της χοληστερόλης άρχισαν το 1961, όταν η American Heart Association (AHA) συνέστησε να μην ξεπερνά το όριο των 300 mg την ημέρα. Για τη σύγκριση, ο κρόκος ενός μεγάλου αυγού έχει σήμερα 180-220 mg άρα δύσκολα κάποιος που ακολουθούσε τη σύσταση μπορούσε να τρώει πάνω από ένα αυγό την ημέρα – παλιότερα είχαν μετρηθεί μεγαλύτερες ποσότητες χοληστερόλη στα αυγά που έφταναν τα 270-300 mg. H σύσταση αυτή ήταν η αιτία που η κατανάλωση των αυγών μειώθηκε τις τελευταίες δεκαετίες στις ΗΠΑ.

Η διαχρονική κατανάλωση αυγών στις ΗΠΑ.

Γιατί όμως το 2010 η διατροφική σύσταση για τη χοληστερόλη ίσχυε ενώ το 2015 δεν είχε σημασία; Δεν άλλαξε κάτι στην έρευνα μέσα σε μια πενταετία και δεν προστέθηκαν νέες γνώσεις. Αυτό που άλλαξε ήταν ότι επανεκτιμήθηκαν οι έρευνες του παρελθόντος και το συμπέρασμα ήταν ότι δεν υπήρχε επιστημονική βάση για τον διατροφικό περιορισμό της χοληστερόλης.  Όπως δήλωσε ο Robert Eckel, συμπρόεδρος της Task Force για τις διατροφικές συστάσεις και καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο, “Ανατρέχοντας στη βιβλιογραφία, απλά δεν μπορούσαμε να βρούμε το είδος της επιστήμης που υποστήριζε τον διαιτητικό περιορισμό”.

Για να είμαστε ειλικρινείς ωστόσο, το 2010 η Dietary Guidelines Advisory Committee είχε κάνει ένα βήμα καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως η κατανάλωση της διατροφικής χοληστερόλης σε ποσότητα με 1 αυγό ανά ημέρα δεν είναι επιβλαβής και δεν έχει αρνητικές μεταβολές στα επίπεδα χοληστερόλης και τριγλυκεριδίων στο αίμα.

Η σύσταση που περιόριζε τη διατροφική χοληστερίνη ουσιαστικά περιόριζε την κατανάλωση των αυγών τα οποία όμως θεωρούνται η τέλεια τροφή, αν εξαιρεθεί το γεγονός ότι περιέχουν χοληστερόλη. Περίπου το 25% της διατροφικής χοληστερόλης στις ΗΠΑ λαμβάνεται από τα αυγά αλλά αν αυτά δεν αυξάνουν το  καρδιακό κίνδυνο -ή ακόμα τον μειώνουν- τότε η σύσταση δεν έχει ιδιαίτερο νόημα. Πρόσφατες δημοσιευμένες μελέτες έδειξαν ότι πράγματι η κατανάλωση αυγών δεν αυξάνει τον καρδιακό κίνδυνο στους υγιείς ανθρώπους (υπήρξαν ωστόσο μελέτες που συνέδεσαν τα αυγά με το διαβήτη τύπου 2 αλλά αυτές χρειάζονται επιβεβαίωση).

Γιατί όμως υπήρχε επί τόσα χρόνια η σύσταση του περιορισμού της διατροφικής χοληστερόλης;

Όταν οι γιατροί άρχισαν να ερευνούν την αθηρωματική πλάκα βρήκαν ότι αποτελείται από χοληστερόλη. Τους φάνηκε λοιπόν λογικό ότι μια διατροφή που περιέχει χοληστερόλη όπως τα αυγά, το κόκκινο κρέας, και τα γαλακτοκομικά ήταν η αιτία της αθηροσκλήρωσης και της επιδημίας των καρδιακών προσβολών που καταγράφηκε μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο.

Το 1913, ο Niokolai Anitschkov και οι συνεργάτες του στο στρατιωτικό ινστιτούτο του Τσάρου στην Αγία Πετρούπολη αποφάσισαν να το δοκιμάσουν την επίδραση της διατροφικής χοληστερόλης στα κουνέλια. Χορήγησαν χοληστερόλη στα κουνέλια για τέσσερις μέχρι οκτώ εβδομάδες και διαπίστωσαν ότι εμφανίστηκε αθηρωματική πλάκα στις αρτηρίες του. Το εύρημα θεωρήθηκε ισάξιο ακόμα και με την ανακάλυψη της κυκλοφορία τους αίματος. Έγιναν πολλές έρευνες και τελικά, η ιδέα ότι η διατροφική χοληστερόλη είναι επιβλαβής διαπέρασε τη συνείδηση των Αμερικανών γιατρών και του κοινού.

Κάτι που οι πρώτοι ερευνητές δεν είχαν αντιληφθεί είναι ότι το ανθρώπινο σώμα φτιάχνει από μόνο του χοληστερόλη και μάλιστα σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από αυτή που λαμβάνει από τη διατροφή. Σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις ο μέσος Αμερικανός λαμβάνει από τη διατροφή 280-340 mg  χοληστερόλης την ημέρα και απορροφά το 50-60% από αυτή την ποσότητα. Από την άλλη μεριά το σώμα παράγει μεταξύ 800 και 1.400 mg την ημέρα. Θεωρείται ότι λιγότερο από το 15% της κυκλοφορούσας χοληστερόλης στο αίμα προέρχεται από τη διατροφή. Επιπλέον, κάποιος που μειώνει τη διατροφική χοληστερόλη αναγκάζει το σώμα του να αυξήσει τη δική του παραγωγή προκειμένου να ισοφαρίσει αυτή τη μείωση. Αυτό συμβαίνει διότι η χοληστερόλη είναι μια πολύ χρήσιμη ουσία χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει η ανθρώπινη ζωή.

Η έρευνα στα κουνέλια δεν αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο διότι τα ζώα αυτά είναι φυτοφάγα. Όταν έγιναν πειράματα σε ινδικά χοιρίδια, γάτες, σκύλους, αρουραίους, περιστέρια, κοτόπουλα, γουρούνια και πιθήκους, έδειξαν ότι η επίδραση της διατροφικής χοληστερόλης διέφερε ανάλογα με το είδος. Στα κουνέλια η χοληστερόλη ανέβαινε στο αίμα 30 φορές πάνω από το κανονικό και τα ζώα ανέπτυσσαν γρήγορα αθηροσκλήρωση όταν ταΐζονταν με κρόκους αυγών αλλά οι γάτες, οι σκύλοι και οι αρουραίοι δεν επηρεάζονταν. Το συμπέρασμα ήταν πως τα σαρκοβόρα ζώα δεν πάθαιναν τίποτα όση χοληστερόλη και να έτρωγαν γιατί τη μετέτρεπαν σε χολή και την έβγαζαν από το σώμα τους. Η διαφορά αυτή έκανε πολλούς να θεωρήσουν ότι τα πρώτα πειράματα στα κουνέλια ήταν άσχετα με τον άνθρωπο ο οποίος διαθέτει τον μηχανισμό των σαρκοβόρων ζώων.

Η μετέπειτα έρευνα έδειξε ότι η διατροφική χοληστερίνη ανεβάζει λίγο τη χοληστερίνη του αίματος σε σχέση με την άνοδο που προκαλούν τα κορεσμένα λιπαρά και τα τα τρανς λιπαρά. Τα 100 mg διατροφικής χοληστερόλης ανεβάζουν, κατά μέσο όρο, μόνο  2-3 mg την χοληστερόλη στου αίματος. Σε κάποιους δεν την ανεβάζουν καθόλου και σε κάποιους περισσότερο. Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία θεώρησε όμως ότι το αρχικό όριο των 300 mg έπρεπε να παραμείνει διότι ένα περίπου 25% του πληθυσμού ωφελείται από αυτή τη σύσταση.

Καθώς όμως οι μελέτες που έγιναν τα τελευταία χρόνια για αυγά δεν έδειξαν ότι προκαλούν αύξηση του καρδιακού κινδύνου, κατανοήθηκε ότι η σύσταση αυτή μπορεί τελικά να απέβαινε εις βάρος της δημόσιας υγείας. Κάποιος που τρώει κάθε μέρα ένα κρόκο αυγού μπορεί να έχει μια αύξηση του καρδιακού κινδύνου λόγω μιας μικρής αύξησης στη χοληστερόλη του αίματος. Το ίδιο όμως το αυγό έχει πολλές άλλες θρεπτικές ουσίες (π.χ. ωμέγα-3 λιπαρά, σελήνιο κλπ) που ενδεχομένως εξουδετερώνουν τον κίνδυνο από τη χοληστερόλη και ίσως ακόμη και να μειώνουν τον συνολικό κίνδυνο του καρδιακού κινδύνου.

FacebookLinkedInTwitterPinterestWhatsAppGmailΑνταλλαγή

Διατροφική χοληστερόλη: Γιατί εγκαταλείφθηκε το όριο των 300 mg

"...Κάτι που οι πρώτοι ερευνητές δεν είχαν αντιληφθεί είναι ότι το ανθρώπινο σώμα φτιάχνει από μόνο του χοληστερόλη και μάλιστα σε ποσότητες πολύ μεγαλύτερες από αυτή που λαμβάνει από τη διατροφή. Σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις ο μέσος Αμερικανός λαμβάνει από τη διατροφή 280-340 mg  χοληστερόλης την ημέρα και απορροφά το 50-60% από αυτή την ποσότητα. Από την άλλη μεριά το σώμα παράγει μεταξύ 800 και 1.400 mg την ημέρα. Θεωρείται ότι λιγότερο από το 15% της κυκλοφορούσας χοληστερόλης στο αίμα προέρχεται από τη διατροφή. Επιπλέον, κάποιος που μειώνει τη διατροφική χοληστερόλη αναγκάζει το σώμα του να αυξήσει τη δική του παραγωγή προκειμένου να ισοφαρίσει αυτή τη μείωση. Αυτό συμβαίνει διότι η χοληστερόλη είναι μια πολύ χρήσιμη ουσία χωρίς την οποία δεν μπορεί να υπάρξει η ανθρώπινη ζωή.

Η έρευνα στα κουνέλια δεν αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο διότι τα ζώα αυτά είναι φυτοφάγα. Όταν έγιναν πειράματα σε ινδικά χοιρίδια, γάτες, σκύλους, αρουραίους, περιστέρια, κοτόπουλα, γουρούνια και πιθήκους, έδειξαν ότι η επίδραση της διατροφικής χοληστερόλης διέφερε ανάλογα με το είδος. Στα κουνέλια η χοληστερόλη ανέβαινε στο αίμα 30 φορές πάνω από το κανονικό και τα ζώα ανέπτυσσαν γρήγορα αθηροσκλήρωση όταν ταΐζονταν με κρόκους αυγών αλλά οι γάτες, οι σκύλοι και οι αρουραίοι δεν επηρεάζονταν. Το συμπέρασμα ήταν πως τα σαρκοβόρα ζώα δεν πάθαιναν τίποτα όση χοληστερόλη και να έτρωγαν γιατί τη μετέτρεπαν σε χολή και την έβγαζαν από το σώμα τους. Η διαφορά αυτή έκανε πολλούς να θεωρήσουν ότι τα πρώτα πειράματα στα κουνέλια ήταν άσχετα με τον άνθρωπο ο οποίος διαθέτει τον μηχανισμό των σαρκοβόρων ζώων.

Η μετέπειτα έρευνα έδειξε ότι η διατροφική χοληστερίνη ανεβάζει λίγο τη χοληστερίνη του αίματος σε σχέση με την άνοδο που προκαλούν τα κορεσμένα λιπαρά και τα τα τρανς λιπαρά. Τα 100 mg διατροφικής χοληστερόλης ανεβάζουν, κατά μέσο όρο, μόνο  2-3 mg την χοληστερόλη στου αίματος. Σε κάποιους δεν την ανεβάζουν καθόλου και σε κάποιους περισσότερο. Η Αμερικανική Καρδιολογική Εταιρεία θεώρησε όμως ότι το αρχικό όριο των 300 mg έπρεπε να παραμείνει διότι ένα περίπου 25% του πληθυσμού ωφελείται από αυτή τη σύσταση.

Καθώς όμως οι μελέτες που έγιναν τα τελευταία χρόνια για αυγά δεν έδειξαν ότι προκαλούν αύξηση του καρδιακού κινδύνου, κατανοήθηκε ότι η σύσταση αυτή μπορεί τελικά να απέβαινε εις βάρος της δημόσιας υγείας. Κάποιος που τρώει κάθε μέρα ένα κρόκο αυγού μπορεί να έχει μια αύξηση του καρδιακού κινδύνου λόγω μιας μικρής αύξησης στη χοληστερόλη του αίματος. Το ίδιο όμως το αυγό έχει πολλές άλλες θρεπτικές ουσίες (π.χ. ωμέγα-3 λιπαρά, σελήνιο κλπ) που ενδεχομένως εξουδετερώνουν τον κίνδυνο από τη χοληστερόλη και ίσως ακόμη και να μειώνουν τον συνολικό κίνδυνο του καρδιακού κινδύνου...."

Διατροφική χοληστερόλη: Γιατί εγκαταλείφθηκε το όριο των 300 mg: Κάθε πέντε χρόνια, το Υπουργείο Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών [Department of Health and Human Services] των ΗΠΑ μαζί με το Υπουργείο Γεωργίας,