Αποσιωπούμενες ιστορικές Αλήθειες: Η σοβιετική αεροπορία ακόμα και όταν είχε απόλυτη υπεροπλία απέναντι στην γερμανική ήταν δομημένη ΜΟΝΟ για το πεδίο της μάχης ενώ η αγγλική, γερμανική και αμερικανική αεροπορία για δολοφονίες αμάχων και ισοπέδωση πόλεων...

 

Το θρυλικό Ilyushin Il-2 Shturmovik

• Τύπος / Ρόλος: Αεροσκάφος Εγγύς Υποστήριξης / Θωρακισμένο Επιθετικό Εδάφους («Ιπτάμενο Τανκ»)
• Αριθμός Μονάδων Παραγωγής: ~36.183 μονάδες (Το Πιο το πολυκατασκευασμένο στρατιωτικό αεροσκάφος στην παγκόσμια ιστορία)
• Μέγιστη Ταχύτητα: 414 χλμ/ώρα
• Ακτίνα Δράσης: 720 χιλιόμετρα
• Κινητήρας: 1 × Mikulin AM-38F V12 υδρόψυκτος (1.720 ίπποι)
• Βάρος (Άδειο): 4.360 κιλά
• Μέγιστο Βάρος Απογείωσης: 6.160 κιλά
• Διαστάσεις: Μήκος 11,6 μ. / Άνοιγμα φτερών 14,6 μ. / Ύψος 4,2 μ.
• Κύριος Οπλισμός: 2 × πυροβόλα VYa-23 των 23mm, 2 × πολυβόλα ShKAS των 7.62mm, 1 × οπίσθιο αμυντικό πολυβόλο UBT των 12.7mm (στη διθέσια έκδοση)
• Φορτίο Βομβών / Ρουκετών: Έως 600 κιλά βόμβες (ή αντιαρματικές βόμβες PTAB) στους εσωτερικούς και εξωτερικούς φορείς, καθώς και 8 × ρουκέτες RS-82 ή RS-132 κάτω από τα φτερά.

–Χαώδης η ηθική διαφορά Σοσιαλιστικού και Καπιταλιστικού Συστήματος!

Η ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου κρύβει μια βαθιά, δομική και ηθική διαφορά στον τρόπο με τον οποίο οι Μεγάλες Δυνάμεις χρησιμοποίησαν την αεροπορική τους ισχύ. Ενώ η ναζιστική Γερμανία, η Μεγάλη Βρετανία και οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν και εφάρμοσαν το δόγμα του «στρατηγικού βομβαρδισμού» (Strategic Bombing) με κύριο στόχο τα μετόπισθεν, τις υποδομές και τις πόλεις, η Σοβιετική Ένωση ακολούθησε μια διαμετρικά αντίθετη πορεία, εστιάζοντας αποκλειστικά στην τακτική υποστήριξη των στρατευμάτων στο πεδίο της μάχης.

Η τακτική της Δύσης και των Ναζί: Ισοπέδωση πόλεων και θάνατος αμάχων

Από την αρχή του πολέμου, η ναζιστική Λουφτβάφε έδειξε το εγκληματικό της πρόσωπο ισοπεδώνοντας πόλεις όπως η Βαρσοβία, το Ρότερνταμ και το Κόβεντρι, προκαλώντας τον θάνατο χιλιάδων αμάχων για να κάμψει το ηθικό των λαών.

Στη συνέχεια, η αγγλική (RAF) και η αμερικανική αεροπορία (USAAF) απάντησαν με ακόμα πιο βίαιο και μαζικό τρόπο. Επενδύοντας τεράστια οικονομικά κεφάλαια στη δημιουργία στόλων από βαριά, τετρακινητήρια στρατηγικά βομβαρδιστικά (όπως τα Lancaster και B-17), οι Δυτικοί Σύμμαχοι εφάρμοσαν την τακτική των τυφλών βομβαρδισμών. Πόλεις όπως η Δρέσδη, το Αμβούργο, το Τόκιο, και τελικά η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι με τις ατομικές βόμβες, μετατράπηκαν σε στάχτη. Εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι γυναίκες και παιδιά δολοφονήθηκαν στα σπίτια τους, μακριά από τα μέτωπα των μαχών, σε επιχειρήσεις που είχαν ως ξεκάθαρο στόχο την τρομοκράτηση του πληθυσμού.

Η σοβιετική τακτική: Αποκλειστικά στο πεδίο της μάχης

Στον αντίποδα αυτής της απάνθρωπης στρατηγικής, η Σοβιετική Ένωση υπό την καθοδήγηση του Στάλιν ανέπτυξε ένα τελείως διαφορετικό, έντιμο στρατιωτικό δόγμα. Η σοβιετική αεροπορία (VVS) οργανώθηκε ως «Τακτική Αεροπορία» (Tactical Air Force). Σκοπός της δεν ήταν να χτυπάει ανυπεράσπιστους πολίτες στα μετόπισθεν, αλλά να καταστρέφει τη ναζιστική πολεμική μηχανή εκεί που πολεμούσε.

Τα σοβιετικά αεροσκάφη, με κορυφαίο το θρυλικό και βαριά θωρακισμένο Il-2 Sturmovik (το οποίο οι ίδιοι οι Γερμανοί αποκαλούσαν «Μαύρο Θάνατο»), σχεδιάστηκαν για να επιχειρούν σε χαμηλό υψόμετρο, χτυπώντας απευθείας τα γερμανικά τανκς, το πυροβολικό, τα oχυρά και τις γραμμές ανεφοδιασμού της Βέρμαχτ. Η Σοβιετική Ένωση δεν κατασκεύασε στόλους στρατηγικών βομβαρδιστικών για την ισοπέδωση πόλεων, διότι το δόγμα της ήταν ταξικό και πολιτικό, όχι φυλετικό ή ισοπεδωτικό.

Η τεράστια ηθική διαφορά στο τέλος του πολέμου

Η ηθική ανωτερότητα αυτής της στάσης γίνεται ακόμα πιο έκδηλη στο κλείσιμο του πολέμου, το 1945. Η Σοβιετική Ένωση είχε υποστεί τη μεγαλύτερη θηριωδία στην ανθρώπινη ιστορία, έχοντας χάσει 25 με 27 εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ οι Ναζί είχαν κάψει και ισοπεδώσει 70.000 σοβιετικά χωριά και πάνω από 1.700 πόλεις.

Όταν ο Κόκκινος Στρατός έφτασε στα σύνορα της Γερμανίας, η σοβιετική αεροπορία διέθετε μια συντριπτική, δεκαπλάσια υπεροπλία (10 προς 1) έναντι των Ναζί. Αν η σοβιετική ηγεσία λειτουργούσε με τυφλά κίνητρα εκδίκησης, είχε όλη τη στρατιωτική δύναμη να ισοπεδώσει από τον αέρα κάθε γερμανική πόλη και να εξοντώσει εκατομμύρια Γερμανούς πολίτες.

Όμως, δεν το έκανε. Ακολουθώντας την επίσημη γραμμή ότι ο σκοπός ήταν η συντριβή του φασισμού και όχι η εξόντωση του γερμανικού λαού, η σοβιετική αεροπορία δεν πραγματοποίησε τυφλούς βομβαρδισμούς εκδίκησης κατά αμάχων. Οι καταστροφές στις γερμανικές πόλεις στη σοβιετική ζώνη προέλασης έγιναν κατά τη διάρκεια των σκληρών και αναγκαστικών μαχών ξηράς για την κατάληψη των οχυρωμένων πόλεων (όπως στο Βερολίνο), και όχι από προμελετημένα αεροπορικά εγκλήματα.

Αυτή η ιστορική πραγματικότητα αναδεικνύει μια τεράστια ηθική διαφορά: 

Από τη μία πλευρά, ο καπιταλιστικός ιμπεριαλισμός και ο καπιταλιστικός ναζισμός που χρησιμοποίησαν την αεροπορία για τη μαζική δολοφονία αμάχων και την μαζική τρομοκρατία, 

από την άλλη, ο σοβιετικός σοσιαλισμός που χρησιμοποίησε τα όπλα του αποκλειστικά για τη στρατιωτική συντριβή του εισβολέα στο πεδίο της μάχης.

!...