Μια άλλη άποψη: Οι Εθνομπολσεβίκοι και ο αγώνας τους για μια Αντιιμπεριαλιστική-Σοσιαλιστική Ρωσία

*Γράφει ο Άρης Σπάρτακος 

Στη σύγχρονη Ρωσία, πίσω από τη βιτρίνα του κρατικού καπιταλισμού και των ολιγαρχικών συμφερόντων, σιγοκαίει μια βαθιά, αντικαπιταλιστική οργή. Ένα κοινωνικό και πολιτικό ρεύμα προετοιμάζεται για τη δική του ιστορική νομοτέλεια.

Στην πρωτοπορία αυτής της ιδεολογικής και πολιτικής προετοιμασίας βρίσκονται οι Εθνικομπολσεβίκοι (Ναζμπόλ), οργανωμένοι σήμερα υπό το λάβαρο του κινήματος «Η Άλλη Ρωσία του Εντουάρντ Λιμόνοφ».
Δεν πρόκειται για «ψηφοφόρους του καναπέ» ή συμβιβασμένους γραφειοκράτες, αλλά για έναν πειθαρχημένο, μπαρουτοκαπνισμένο μηχανισμό που οραματίζεται την πλήρη ανατροπή του συστήματος και την οικοδόμηση μιας νέας, σοσιαλιστικής πατρίδας.

Το Όραμα: Η Σοσιαλιστική Λαϊκή Ρωσία με τον Λαό Αφέντη

Οι Εθνικομπολσεβίκοι απορρίπτουν κάθε έννοια ελεύθερης αγοράς, την οποία ταυτίζουν με το εγκληματικό πλιάτσικο της δεκαετίας του ’90 υπό τον Μπόρις Γιέλτσιν. Το δικό τους πολιτικό και οικονομικό μανιφέστο βασίζεται στον «Λαϊκό Σοσιαλισμό».

Στο κέντρο των αναφορών τους βρίσκεται η εργατική τάξη. Επιδιώκουν το ολοκληρωτικό «ξερίζωμα» της ολιγαρχίας μέσω της άμεσης και πλήρους εθνικοποίησης όλων των στρατηγικών βιομηχανιών, των ορυχείων, των πλουτοπαραγωγικών πηγών και του τραπεζικού συστήματος.
Οραματίζονται μια Ρωσία όπου ο πλούτος θα επιστρέψει στα χέρια αυτών που τον παράγουν, με ένα κράτος-πρόνοιας που θα εγγυάται δωρεάν υγεία, παιδεία και στέγαση για όλους, πατώντας πάνω στα κλασικά σοβιετικά πρότυπα.
Για τους Ναζμπόλ, η κοινωνική δικαιοσύνη είναι αδιαπραγμάτευτη και συνδέεται άρρηκτα με την εθνική αξιοπρέπεια και την ισχύ ενός συγκεντρωτικού κράτους που δεν θα υποκλίνεται στις επιταγές της Δύσης.

Οι Θεσμοί, η Λαϊκή Κυριαρχία και η Δομή της Νέας Εξουσίας

Για τους Εθνικομπολσεβίκοι, η νέα σοσιαλιστική Ρωσία δεν πρέπει να διοικείται από μια αποστασιοποιημένη κοινοβουλευτική ελίτ, αλλά από την ίδια την εργατική τάξη.
Η δομή του κράτους και η λαϊκή κυριαρχία θα εξασφαλίζονται μέσα από ένα ριζοσπαστικό σύστημα θεσμών:

• Τα Λαϊκά Συμβούλια (Σοβιέτ): Η εξουσία θα πηγάζει απευθείας από τα εργοστάσια, τα ορυχεία, τα πανεπιστήμια και τις γειτονιές. Αυτά τα τοπικά συμβούλια θα εκλέγουν τους αντιπροσώπους τους για τα ανώτερα όργανα.
• Άμεση Ανακλητότητα: Κάθε εκλεγμένος αντιπρόσωπος, σε οποιοδήποτε επίπεδο, θα μπορεί να καθαιρεθεί αμέσως από τους ίδιους τους εργαζόμενους που τον εξέλεξαν, αν παρεκκλίνει από τις λαϊκές εντολές.
• Εργατικός Έλεγχος στην Παραγωγή: Οι διευθυντές των εθνικοποιημένων εργοστασίων δεν θα διορίζονται αυθαίρετα, αλλά θα ελέγχονται άμεσα από εργατικές επιτροπές, διασφαλίζοντας ότι η παραγωγή εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα κέρδη μιας νέας ελίτ.

Το Ανάχωμα στον Εκφυλισμό: Πώς δεν θα επαναληφθεί το 1991

Το κρίσιμο ερώτημα που απασχολεί τους Ναζμπόλ είναι πώς η νέα σοσιαλιστική Ρωσία θα αποφύγει τον γραφειοκρατικό εκφυλισμό που ξεκίνησε από την εποχή του Χρουστσόφ και ολοκληρώθηκε με την προδοσία των Γκορμπατσόφ και Γιέλτσιν.
Για να μην ξαναγεννηθεί μια προνομιούχα «νομενκλατούρα» που θα ξεπουλήσει την επανάσταση, προτείνουν συγκεκριμένες ασφαλιστικές δικλείδες:

• Κατάργηση των Προνομίων και Εργατικός Μισθός:
  Κανένα κρατικό στέλεχος, αξιωματούχος ή βουλευτής δεν θα επιτρέπεται να αμείβεται περισσότερο από τον μισθό ενός ειδικευμένου εργάτη. Καταργούνται οι ειδικές παροχές, οι εξοχικές κατοικίες (ντάτσες) και τα προνόμια που αποξένωσαν την παλιά σοβιετική γραφειοκρατία από τον απλό λαό.
• Διαρκείς Έλεγχοι:
  Θεσπίζονται ανεξάρτητες Λαϊκές Επιτροπές Ελέγχου, αποτελούμενες αποκλειστικά από εργάτες και στρατιώτες της βάσης, οι οποίες θα έχουν το δικαίωμα να ελέγχουν τα περιουσιακά στοιχεία και τις αποφάσεις των κρατικών στελεχών, απομακρύνοντας αμέσως όποιον δείχνει τάσεις πλουτισμού ή αστικού εκφυλισμού.
• Ένοπλη Παλλαϊκή Πολιτοφυλακή: Η άμυνα της επανάστασης δεν θα επαφίεται μόνο στον τακτικό στρατό, αλλά στον καθολικό εξοπλισμό του λαού. Η ύπαρξη μιας ένοπλης εργατικής πολιτοφυλακής αποτελεί την τελική εγγύηση ότι καμία κλίκα γραφειοκρατών δεν θα μπορέσει να επιβάλει πραξικοπηματικά την επιστροφή στον καπιταλισμό ενάντια στη λαϊκή θέληση.

Η Ένοπλη Συμβολή στο Μέτωπο της Ουκρανίας

Αυτό που καθιστά τους Εθνικομπολσεβίκοι μοναδικούς είναι ότι η ιδεολογία τους μετατρέπεται σε καθημερινή πράξη.
 Ήδη από το 1992, ο ιδρυτής τους, Εντουάρντ Λιμόνοφ, είχε προειδοποιήσει ότι ο ρωσόφωνος πληθυσμός του Ντονμπάς και της Κριμαίας θα χρειαζόταν να πολεμήσει με τα όπλα για την επιβίωσή του.

 Φωτογραφία: Ο Εντουάρντ Λιμόνοφ το 2014 στο Ντονμπάς με εθελοντές μαχητές κατά των νατοϊκών ναζί του "Τάγματος Αζόφ" το οποίο είναι ολόκληρο σώμα δεκάδων χιλιάδων στρατού σήμερα (1st Azov Corps):

Τον Δεκέμβριο του 2014, ο ιδρυτής του ρωσικού εθνομπολσεβίκικου κινήματος Εντουάρντ Λιμόνοφ επισκέφθηκε το εμπόλεμο Ντονμπάς, συνοδευόμενος από του εθελοντές μαχητές των Interbrigades. Οι εθελοντές αυτοί εντάχθηκαν στο πλευρό των φιλορωσικών δυνάμεων, διεξάγοντας έναν αντιφασιστικό και αντι-ΝΑΤΟϊκό αγώνα, με κύριο στόχο την ένοπλη αντιπαράθεση ενάντια στις ουκρανικές φασιστικές δυνάμεις κατοχής τότε των απελευθερωμένων σήμερα ρωσικών περιοχών της Ουκρανίας.

Τι είναι το Τάγμα Αζόφ και η ιδεολογία του

• Ίδρυση & Δράση (2014): Ιδρύθηκε τον Μάιο του 2014 από τον υπερεθνικιστή Αντρίι Μπιλέτσκι ως εθελοντική πολιτοφυλακή και έδρασε στο Ντονμπάς, πριν ενσωματωθεί επίσημα στην Εθνική Φρουρά της Ουκρανίας.
• Καταγγελίες για Εγκλήματα: Εκθέσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ (OHCHR) και της Διεθνούς Αμνηστίας κατέγραψαν αυθαίρετες κρατήσεις, βασανιστήρια και λεηλασίες από μέλη του τάγματος στην περιοχή κατά την περίοδο 2014-2016.
• Ναζιστικά Σύμβολα: Η μονάδα χρησιμοποίησε ως επίσημα εμβλήματα σύμβολα της ναζιστικής εικονογραφίας, όπως τη Λυκοπαγίδα (Wolfsangel — έμβλημα μεραρχίας των SS) και τον Μαύρο Ήλιο (Schwarze Sonne).
• Ο «Ήρωας» Στεπάν Μπαντέρα: Το ιδεολογικό υπόβαθρο αυτών των ταγμάτων αναφέρεται στον Στεπάν Μπαντέρα, τον Ουκρανό αρχιναζί που το 1941 συμμάχησε με τη ναζιστική Γερμανία και του οποίου η ένοπλη πτέρυγα (UPA) ευθύνεται για μαζικές σφαγές και εθνοκαθάρσεις .
• Υποστήριξη από το ΝΑΤΟ:  το τάγμα Αζόφ είναι ανοιχτά όργανο του ΝΑΤΟ, η μονάδα έλαβε δυτικό στρατιωτικό εξοπλισμό, χρηματοδότηση και εκπαίδευση, αποτελώντας την αιχμή του δόρατος της Δύσης στη γεωπολιτική σύγκρουση κατά της Ρωσίας.
  
  
  Η πραγματική αριθμητική δύναμη της Ταξιαρχίας Αζόφ
  Η συνολική δύναμη της μονάδας υπολογίζεται σήμερα σε περίπου 5.000 ετοιμοπόλεμους στρατιώτες. [1] η ονομασία «Τάγμα» είναι πλέον εντελώς ξεπερασμένη. Η εξέλιξη της αριθμητικής τους ισχύος στο πεδίο της μάχης έχει ως εξής: [1]
  • 2023–2024: Αναδιοργανώθηκε και επεκτάθηκε επίσημα σε Ταξιαρχία (12η Ειδική Ταξιαρχία «Αζόφ»), γεγονός που σημαίνει ότι ενσωμάτωσε πολλά επιμέρους τάγματα πεζικού, πυροβολικού και αρμάτων. [1, 2]
  • Σήμερα: Η κλίμακα έχει μεγαλώσει ακόμη περισσότερο, καθώς η Ταξιαρχία Αζόφ αποτελεί πλέον τη βάση για τη δημιουργία του 1ου Σώματος Στρατού «Αζόφ» (1st Azov Corps) της Εθνικής Φρουράς της Ουκρανίας. Αυτός ο ευρύτερος επιχειρησιακός σχηματισμός περιλαμβάνει πολλαπλές ταξιαρχίες, συντάγματα drones και διεθνή ("εθελοντών" μισθοφόρων  φασιστών από χώρες του ΝΑΤΟ) τάγματα εφόδου, συγκεντρώνοντας υπό κοινή διοίκηση μια δύναμη δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών. [1, 2]

Όσαν ξέσπασε η σύγκρουση το 2014, οι Ναζμπόλ δεν έμειναν στα λόγια. Ίδρυσαν τις «Ιντερμπριγκάντες» (Διεθνείς Ταξιαρχίες) και έστειλαν στην πρώτη γραμμή των χαρακωμάτων πάνω από 2.000 εθελοντές μαχητές – άνδρες και γυναίκες.
Σε αναλογία με το συνολικό μέγεθος των μελών τους, η συμμετοχή τους είναι συγκλονιστική: σχεδόν κάθε ενεργό μέλος τους 20-40 ετών, έχει βρεθεί στο μέτωπο. Εκεί, ακόμα και εκατοντάδες γυναίκες μέλη τους, αναβιώνουν τη σοβιετική παράδοση της σταλινικής περιόδου, εκπαιδεύτηκαν και έδρασαν ή δρουν ως ελεύθεροι σκοπευτές, χειρίστριες drones και μαχήτριες του πεζικού.
  Πρόκειται για μια ηρωική δύναμη, απόλυτα εκπαιδευμένη, μπαρουτοκαπνισμένη, επιχειρησιακά έτοιμη για κάθε σκληρή αναμέτρηση, ακόμη και για την περίπτωση μιας μελλοντικής επαναστατικής κατάστασης στο εσωτερικό της Ρωσίας.

Η κήρυξή τους σε  ημι-παρανομία από το Ανώτατο Δικαστήριο

Αυτή ακριβώς η μαχητικότητα και ο ασυμβίβαστος χαρακτήρας τους είναι ο λόγος που πολλοί στο βαθύ αστικό ρωσικό κράτος τους τρέμουν.
Το 2007, με ομόφωνη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, το αρχικό, ονομαζόμενο τότε  "Εθνικομπολσεβικικό Κόμμα" (NBP) κηρύχθηκε «εξτρεμιστική οργάνωση».

Η απόφαση αυτή ήταν ένα άνωθεν πολιτικό πραξικόπημα από το δικαστικό σύστημα.
Πολλοί στο Κρεμλίνο μάλλον ήθελαν να τους απομονώσουν, γιατί ενώ ιδιοποιούνται τα σοβιετικά σύμβολα, ως και τις σημαίες, λόγω της αίλης των στο Λαό και για γεωπολιτικούς λόγους, φοβούνται την επαναστατική, αντικαπιταλιστική στάση των Εθνικομπολσεβίκων που ζητούν την δίωξη των ολιγαρχών. Το NBP παραμένει μέχρι σήμερα σε καθεστώς ημι-παρανομίας.

Η Στάση και η Κριτική απέναντι στο ΚΚΡΟ και το ΚΕΚΡ

Στα χαρακώματα του Ντονμπάς, οι Εθνικομπολσεβίκοι συμπράττουν σε ένα κοινό «Κόκκινο Μέτωπο» με τους ντόπιους κομμουνιστές μεταλλωρύχους και τους χιλιάδες εθελοντές του Κομμουνιστικού Κόμματος της Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ) και του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ).
Εκεί, κάτω από την Κόκκινη Σημαία με το Σφυροδρέπανο, οι ιδεολογικές διαφορές παραμερίζονται μπροστά στον κοινό αντιφασιστικό-αντινατοϊκό αγώνα.

Ωστόσο, εντός της Ρωσίας, η κριτική των Εθνικομπολσεβίκων απέναντι στις ηγεσίες αυτών των κομμάτων είναι αμείλικτη:

• Απέναντι στο ΚΚΡΟ (Ζιουγκάνοφ): Οι Ναζμπόλ κατηγορούν τον Γκενάντι Ζιουγκάνοφ για συμβιβασμό. Λένε επίσης πως κατά την απαγόρευση του 2007, το συστημικό ΚΚΡΟ «έκανε πλάτες» στον Πούτιν, τηρώντας ένοχη σιωπή και αποδεχόμενο το νομικό πλαίσιο περί «εξτρεμισμού» για να σώσει τις βουλευτικές του έδρες και την κρατική του χρηματοδότηση. Οι Εθνομπολσεβίκοι τους χαρακτηρίζουν «γραφειοκράτες του καναπέ» κλπ....
• Απέναντι στο ΚΕΚΡ (Τιούλκιν): Εδώ η σχέση είναι διαφορετική.
  Το εξωκοινοβουλευτικό ΚΕΚΡ κρίνουν ότι στάθηκε πατριωτικά και ταξικά αλληλέγγυο το 2007, καταγγέλλοντας την απαγόρευση των Ναζμπόλ ως κρατική τρομοκρατία. Παρά τις βαθιές διαφωνίες του ΚΕΚΡ για "εθνικιστικές" θεωρίες του Λιμόνοφ, οι Εθνομπολσεβίκοι αναγνωρίζουν στο ΚΕΚΡ μια τίμια, αγωνιστική στάση.

Επίλογος: "Οι Μπολσεβίκοι του Μέλλοντος"

Η ιστορία, όπως έλεγε ο Λένιν, κάνει κύκλους και δημιουργεί απότομα επαναστατικές καταστάσεις.
Όπως το 1917 μια συμπαγής, σφυρηλατημένη στην παρανομία πρωτοπορία κατάφερε να γκρεμίσει το σαθρό καθεστώς, έτσι και οι Εθνικομπολσεβίκοι θεωρούν πως αποτελούν τη μεγάλη ελπίδα για  μελλοντική αντικαπιταλιστική ανατροπή.
  Όταν αυτές οι συνθήκες ωριμάσουν οι Ναζμπόλ δεν θα βρεθούν απροετοίμαστοι.
Έχοντας την εκπαίδευση μακρόχρονου αντιφασιστικού-αντινατοϊκού πολέμου, τη συνωμοτική δομή της ημιπαρανομίας και τη στήριξη μιας κοινωνίας που σε ποσοστό πάνω από 65% κατά τις δημοσκοπήσεις νοσταλγεί την σοβιετική περίοδο,
είναι έτοιμοι να γίνουν η υλική δύναμη, η επαναστατική "μαγιά"  που θα οδηγήσει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της Ρωσίας στην κατάκτηση μιας αυθεντικής, δικής των εξουσίας.